حسین بختیاری، رئیس مجمع ملی هنرمندان و صنعتگران صنایع دستی، درباره تاثیر تک نرخی شدن ارز بر تولید و صادرات صنایع دستی به ایسنا گفت: نفس تک نرخی شدن ارز اقدام درستی است کما اینکه باید ٣٠ سال پیش این اتفاق می‌افتاد. اما به علت اینکه امروز، زیرساخت‌های تولید به‌ویژه در حوزه صنایع دستی به شدت آسیب دیده است و با توجه کم‌توجهی مسئولان برای ساماندهی این اوضاع، طبیعی است این اقدام اثرات نامطلوبی در مقطع کنونی در حوزه تولید بگذارد، که صنایع دستی هم از این موضوع مستثنی نیست. این در حالی است که تک نرخی شدن ارز به داشتن اقتصاد شفاف کمک خواهد کرد، که آن هم ملزم به اجرای درست آن است.  

او افزود: متاسفانه در بحث یارانه‌ها نیز دچار چنین معضلی شدیم و از زمان دولتی که این طرح را ارائه داد تا امروز، هیچ دولتی نتوانسته به طور شایسته آن را اجرا کند. باید درآمدهای حاصل از اجرای طرح هدفمندی یارانه‌ها در محل‌های مورد نظرش هزینه شود. با توجه به شرایطی که در کشور جریان دارد، تحریم‌ها نیز تأثیرگذار بوده اما عمده دلیل ناموفق بودن این طرح، بی‌کفایتی است.

بختیاری ادامه داد: یکی از اهداف اجرای طرح هدفمندی یارانه‌ها، موضوع عدم اثرگذاری دلار بر اقتصاد کشور بود، اما به دلیل اجرای نادرست آن، دلاری که ١٠ تا ١۵ درصد بر اقتصاد تاثیر داشت، در حال حاضر ١٠٠ درصد و حتی بیش از آن تاثیر دارد. دلیل آن هم این است که به درستی به وظایف خود عمل نمی‌کنند و عملکرد شفافی ندارند. در شرایط کنونی که اقتصاد کشور التهاب شدیدی دارد، صنایع دستی که جزو سبد مصرف درجه چندم جامعه قرار دارد، آسیب بیشتری می‌بیند. دولت باید با مسئولیت خودش به حمایت از صنایع دستی که هویت ملی و فرهنگی است، بپردازد، در حالیکه در ٣٠ سال اخیر این اتفاق عملی نشده است و از این بابت حوزه صنایع دستی آسیب‌های زیادی را شاهد بوده است.

رئیس مجمع ملی هنرمندان و صنعتگران صنایع دستی در پاسخ به این پرسش که در وضع موجود راهکارهایی برای نجات صنایع دستی به وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ارائه داده‌ یا مطالباتی به مذاکره گذاشته شده است؟ اظهار کرد: یکی از اشکالات موجود، نوع نگاه بین بخش دولتی و بخش غیردولتی است؛ بخش دولتی نگاه حاکمیتی داذد و معتقد است سیاست‌های حاکمیت را اجرا می‌کند و به نگاه تخصصی بخش خصوصی توجه نمی‌کند و نظرات آن‌ها را نمی‌پذیرد.  آنچه امروز بر سر اقتصاد ما آمده است، حاصل همین تفکر است. عموما هم در حوزه صنعت و صنایع دستی نتوانستیم به تفاهم برسیم.  

بختیاری همچنین درباره حمایت‌ها و تسهیلاتی که قرار بود پس از جنگ ١٢ روزه در اختیار تولیدکنندگان صنایع دستی قرار گیرد، گفت: پس از جنگ ١٢ روزه، جلسه‌ای داشتیم و گفتند که تسهیلاتی را برای صنایع دستی در نظر گرفتند اما اتفاق خاصی نیفتاد. موانع آنقدر برای دریافت این تسهیلات زیاد بوده است که از خیر آن گذشتیم.  

او همچنین در پاسخ به این پرسش که کدام یک از رشته‌های صنایع دستی در چنین شرایطی بیشترین آسیب را متحمل شده‌اند، اظهار کرد: همه بخش‌های صنایع دستی به دلیل اینکه جزو اولویت مصرفی مردم نیستند، صدمه می‌بینند اما بخش‌هایی مانند زیورآلات و بخش تزئینی تا بخش‌های مصرفی دیگر آسیب‌پذیرتر است.  

بختیاری با تاکید بر اینکه بزرگترین مشکل ما نبود ساماندهی اقتصاد صنایع دستی برای ورود به بازارجهانی است، گفت: اگر ما در بازار جهانی جایگاه خوبی داشتیم این قصه‌ها نمی‌توانست مشکلات را پایدار کند.   باید جایگاه مناسبی برای صنایع دستی در بازار جهانی ایجاد شود، کاری که چینی‌ها، بخشی از هندی‌ها و حتی آفریقایی‌ها کرده‌اند. متاسفانه نتوانستیم در بازار جهانی ورود لازم و بایسته داشته باشیم، نه اینکه حضور نداریم، غیر از «فرش» که دچار التهاب است مابقی بخش‌ها نیز به همین شکل هستند و مقصر آن هم بی‌برنامگی است، نه فقط هم در این دوره، در هر دوره‌ای به هر نحوی کوتاه‌هایی را شاهد بوده‌ایم.

انتهای پیام