پروین صدقیان، مدیر نشر گلآذین در گفتوگو با ایسنا درباره تأثیر تکنرخی شدن ارز و به تبع آن حذف ارز ترجیحی کاغذ بر نشر کتاب در کشورمان، اظهار کرد: چیزی که در حال حاضر باید گفت و سالهاست آن را میگوییم این است که حذف هرگونه سوبسید فرهنگی، ضربه به فرهنگ کشور است؛ بهخاطر اینکه دوستداران فرهنگ و کسانی که به دنبال بالابردن سطح فرهنگ هستند از جمله نویسندگان، مترجمان، شاعران، روزنامهنگاران و ناشران و در نهایت مخاطبان کالاهای فرهنگی کمکم از دایره فرهنگی حذف میشوند. زمانی که چیزی برای عرضه نداشته باشیم، عملا خودمان را به دست نابودی میسپاریم.
او با بیان اینکه صددرصد مخالف حذف یارانه فرهنگی است، گفت: من به سیاستهای مالی دولت کاری ندارم اما دولت باید راهکاری برای فرهنگ و کتاب و کتابخوانی پیدا کند و برای مسئله کاغذ باید فکر اساسی کند. معتقدم دولت میتواند دست الیگارشهای مالی را که در جهت وارد کردن کاغذ و افزایش قیمت آن هستند، کوتاه کند. دولت میتواند این کار بکند، البته باید بتواند.
صدقیان خاطرنشان کرد: با گران شدن قیمت کاغذ، قیمتهای جاری تولید کتاب بالا رفته است، بعد چطور میتوانیم کتاب را با قیمت پایین به دست دانشجو و دانشآموز برسانیم؟ بهقدری کاغذ گران شده که مجبوریم کتاب ۲۰۰ صفجهای را ۵۰۰ هزار تومان قیمتگذاری کنیم. شما فکر کنید ۵۰۰ هزار تومان به یک کتاب ۲۰۰ صفحهای بدهید، خب مخاطب ترجیح میدهد ۵۰۰ تومان را ۲۰۰ گرم گوشت بخرد و دیگر به مسائل فرهنگی نمیرسد.
او یادآور شد: ۱۰ سال پیش در مصاحبههایم میگفتم کتاب از سبد خانوار خارج شده است، الان گوشت هم از سبد خانوار خارج شده چه رسد به کتاب و محصولات فرهنگی! در این وضعیت دولت میآید سوبسید کاغذ را حذف میکند؟ اصلا حذف شد، چه جایگزینی برای آن دارد که بتواند پاسخگوی نیاز مردم و کسانی که میخواهند کتاب بخرند باشد؟ با این اوضاع، شغلی به نام نشر عملاً از بین میرود و دستاندرکاران نشر و کتاب چیزی برای عرضه نخواهند نداشت.
او با بیان اینکه الان کتابهای پرتیراژ قبلی خودمان را نمیتوانیم منتشر کنیم، گفت: اگر کتابی ۴۰۰-۵۰۰ صفحه باشد باید حساب کنیم چند جلد چاپ کنیم که بتوانیم بفروشیم. این را درنظر بگیرید برای ناشر، سود در تیراژ است و اگر تیراژ پایین باشد اصلا سودی وجود ندارد. ۵۰ جلد را میخواهیم چه کنیم؟ دولت باید جایگزینی پیدا کند و بعد بگوید این سوبسید را نمیدهم. برخی این موضوع را مطرح میکردند که دولت کاغذ زیاد میداد و عدهای آن را در بازار آزاد میفروختند. خب جلو این را میشود گرفت. دولت خیلی راحت میتواند جلو کسانی را که کاغذ دولتی را در بازار آزاد میفروشند بگیرد. وظیفه من ناشر این نیست که راهکار پیدا کنم اما دولت باید راهکارهایی را پیدا کند.
این ناشر با تأکید بر اینکه «سوبسید فرهنگی و کاغذ را حذف نکنید زیرا عملا ضربه به خودتان است»، اظهار کرد: همیشه گفتهام دولت باید سوبسید و راهکار استفاده از آن را بدهد تا بتوانیم کتاب را با قیمت کم چاپ کنیم و تیراژ را بالا ببریم و در دسترس مردم قرار دهیم، در غیر این صورت در یکی دو سال آینده کتاب جدید نخواهیم داشت. بخش عظیمی از مخاطبان کتاب، اقشاری هستند که زیاد با شبکههای مجازی سروکله نمیزنند، نمیتوانند یا وقتش را ندارند، البته با این وضع اینترنت دسترسی چندانی هم ندارند. با این اتفاقات ما چه میکنیم؟ عملا همه را حذف میکنیم زیرا کتاب کاغذی را هم در اختیارشان قرار نمیدهیم. برخلاف کسانی که میگویند مخالف سوبسید کاغذ هستند با حذف سوبسید کاغذ مخالفم.
او درباره پیشبینیاش درباره نمایشگاه کتاب سال آینده نیز گفت: نمایشگاه کتاب ویترینی از صنعت نشر کشور است. با همه کمی و کاستیها ویترین کار ماست و ما اگر نتوانیم در این نمایشگاه با کتابهای خوب، با کتابهای مورد علاقه مردم بدرخشیم، ویترین نشر کشور خراب میشود و از بین میرود. هرکسی و با هر دیدی آن را نگاه کند، متوجه میشود ایراد از کجاست. باید تا دیر نشده ایرادمان را پیدا کنیم و در رفع آن بکوشیم. ما این ویترین را از دست نمیدهیم و شرکت میکنیم اما مجبوریم کتاب جدید نیاوریم و هرچه کتاب از قدیم مانده و داریم عرضه کنیم و ضربه اصلی این موضوع به متولیان نشر وارد میشود نه ناشر و مخاطبان.
انتهای پیام
نظرات