به گزارش ایسنا، با تشدید درگیریهای نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، صنعت فیلم و تلویزیون در کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس تحت تاثیر قرار گرفته است.
ددلاین در گزارشی مفصل به شرایط کنونی و سناریوهای پیش روی صنعت سرگرمی در منطقه خلیج فارس و کشورهای عربی پرداخته است.
در حالی که اسرائیل و پایگاههای نظامی آمریکا هدف حملات تلافیجویانه ایران بوده، کشورهایی مانند امارات متحده عربی، قطر، عربستان سعودی، بحرین، کویت و عمان نیز تحت تاثیر این تحولات قرار گرفتهاند.
در امارات، فرودگاههای اصلی ابوظبی و دبی آسیب دیدهاند و اختلال گسترده در پروازها به وجود آمده است. با این حال فعالان صنعت سرگرمی گزارش میدهند که فعلا رویکرد «ادامه فعالیت با احتیاط» حاکم است. فروشگاهها و دفاتر باز هستند و بسیاری از پروژهها طبق برنامه ادامه دارند، هرچند فضای عمومی محتاطانهتر و آرامتر از قبل است.
بر اساس گزارشها، تاکنون تولیدات سینمایی و تلویزیونی در عربستان سعودی به طور مستقیم متوقف نشدهاند. پروژه بزرگ «شمشیر نشکسته» (Unbroken Sword) به کارگردانی آلیک ساخاروف در حومه ریاض با حضور حدود ۴۵۰ نفر از عوامل طبق برنامه در حال ادامه است. با این حال، اختلال در پروازهای بینالمللی چالشی جدی برای جابهجایی بازیگران، عوامل خارجی و تجهیزات تخصصی ایجاد کرده است.
در قطر نیز نگرانیهایی درباره برگزاری رویدادهای فرهنگی و صنعتی ایجاد شده است. ابهامهایی درباره برگزاری رویداد «قمرا»(Qumra) متعلق به موسسه فیلم دوحه وجود دارد؛ رویدادی که نقش مهمی در توسعه پروژههای منطقهای و شبکهسازی بینالمللی ایفا میکند.
در سطح نمایش و اکران نیز هنوز گزارش رسمی از تعطیلی گسترده سالنهای سینما منتشر نشده، اما با نزدیک شدن به تعطیلات عید فطر که یکی از مهمترین فصلهای گیشه در منطقه محسوب میشود، هرگونه تداوم تنش میتواند مستقیما بر فروش سینماها اثر بگذارد.
پیامدهای ساختاری و میانمدت
کشورهای حوزه خلیج فارس طی سالهای اخیر سرمایهگذاری سنگینی برای تبدیل شدن به قطبهای تولید منطقهای و جهانی انجام دادهاند. قطر اخیرا مشوق بازگشت نقدی ۵۰ درصدی برای تولیدات فیلم و تلویزیون معرفی کرده و عربستان نیز با جشنواره دریای سرخ و توسعه استودیوهای مدرن در ریاض و جده در پی جذب تولیدات بینالمللی بوده است.
با این حال چند متغیر کلیدی اکنون در معرض خطر قرار دارد:
۱. ریسک امنیتی: تصویر «منطقه امن» که برای جذب پروژههای هالیوودی و اروپایی حیاتی بود، دچار خدشه شده است. تهیهکنندگان خارجی در ارزیابی ریسک بیمه، امنیت عوامل و ثبات لجستیکی محتاطتر خواهند شد.
۲. اختلال در زنجیره تأمین تولید: محدودیت پروازها، افزایش هزینه بیمه و احتمال تأخیر در صدور ویزا میتواند زمانبندی پروژهها را مختل کند.
۳. فشار بر سرمایهگذاریهای کلان رسانهای: اقتصاد این کشورها همچنان به نفت و گاز متکی است. توقف موقت تولید توسط شرکتهای قطری و آسیب به برخی تاسیسات نفتی عربستان میتواند بر جریان نقدی دولتها اثر بگذارد و در صورت طولانی شدن بحران، بودجههای فرهنگی و رسانهای در اولویت پایینتری قرار گیرد.
۴. جشنوارهها و رویدادهای بینالمللی: فصل اوج جشنوارههای منطقه در سهماهه پایانی سال است، از جمله جشنواره فیلم دوحه و جشنواره فیلم دریای سرخ. اگرچه این رویدادها چند ماه فاصله دارند، اما ادامه تنش میتواند بر تصمیم مهمانان بینالمللی برای حضور اثرگذار باشد.
پیشبینی آینده صنعت فیلم و تلویزیون در کشورهای عربی
سناریوی کوتاهمدت (۱ تا ۳ ماه آینده)
تولیدات داخلی احتمالا ادامه مییابد، بهویژه پروژههایی که هماکنون در مرحله فیلمبرداری هستند. پروژههای وابسته به عوامل خارجی یا سرمایهگذاران بینالمللی ممکن است با تعویق یا بازبینی برنامه مواجه شوند. اکران عید فطر در صورت تداوم تنش میتواند افت فروش را تجربه کند.
سناریوی میانمدت (۶ تا ۱۲ ماه آینده)
اگر درگیریها مهار شود، احتمال بازگشت سریع اعتماد وجود دارد، زیرا زیرساختهای تولید در عربستان، امارات و قطر همچنان مدرن و جذاباند.
در صورت تداوم یا گسترش جنگ، احتمال کاهش ورود تولیدات خارجی و افزایش تمرکز بر تولیدات بومی بیشتر میشود.
سرمایهگذاریهای کلان بینالمللی در حوزه ادغامها و خریدهای رسانهای ممکن است کند شود یا با احتیاط بیشتری انجام گیرد.
سناریوی بلندمدت
در صورت طولانی شدن بحران و فشار بر درآمدهای انرژی، دولتها ممکن است بخشی از بودجههای توسعه فرهنگی و رسانهای را بازتنظیم کنند. با این حال، از آنجا که تنوعبخشی اقتصادی یکی از ارکان راهبردی این کشورهاست، توقف کامل پروژههای زیرساختی صنعت سرگرمی بعید به نظر میرسد؛ بلکه احتمالا با شیب کندتر و اولویتبندی مجدد ادامه خواهند یافت.
ددلاین در ادامه این گزارش مینویسد: در حال حاضر صنعت فیلم و تلویزیون کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس وارد فاز «احتیاط عملیاتی» شده است؛ تولیدات جاری ادامه دارند اما ریسکهای ژئوپلیتیک به شکل محسوسی در محاسبات تجاری وارد شدهاند. مهمترین تهدید نه توقف فوری تولید، بلکه تضعیف ادراک امنیت و کاهش تمایل پروژههای بینالمللی برای حضور در منطقه است.
آینده این صنعت به مدت و دامنه درگیریها وابسته است: اگر بحران کوتاهمدت باشد، زیرساختهای ساختهشده طی سالهای اخیر امکان بازگشت سریع را فراهم میکند؛ اما در صورت تداوم، شاهد دورهای از کاهش نسبی، بازتنظیم سرمایهگذاریها و تغییر راهبرد جذب تولیدات خارجی خواهیم بود.
انتهای پیام
