به گزارش ایسنا، فیلم سینمایی «آنتیک» بالاخره پس از برخی حواشی حقوقی از ۲ اردیبهشتماه به روی پرده رفت. فیلمی که قصد دارد، خرافهگرایی را به چالش بکشد.
به بهانه اکران این فیلم سینمایی با محمود بابایی -تهیهکننده «آنتیک»- به گفتوگو نشستهایم که در ادامه میخوانید.
آقای بابایی فیلم «آنتیک» ماهها با مشکل حقوقی و توقیف مواجه بود. چرا پس از برطرف شدن مشکلات حقوقی در شرایط حساس فعلی تصمیم به اکران فیلم گرفتید؟
در شرایطی که بسیاری از صاحبان فیلم و تهیهکنندگان سینما به دلیل شرایط حال حاضر، تمایلی به نمایش آثار خود نداشتند، ما اقدامی پرریسک انجام دادیم؛ در دورانی که سینما مدتی اتفاق قابل توجهی را تجربه نکرده بود و برخی از سینماها ناگزیر به تعدیل نیرو و حتی تعطیلی شده بودند، بعضی از سالنداران نیز در آستانه کنار گذاشتن کار خود بودند، ما «آنتیک» را اکران کردیم.
این حرکت برای ما صرفا یک تصمیم اقتصادی نبود؛ نوعی مسئولیتپذیری در برابر بدنه سینما بود که مدتی است زیر فشار رکود و بیثباتی نفس میکشد. ما میدانستیم که اگر قدمی برداشته نشود، این چرخه هر روز کندتر و ضعیفتر خواهد شد. بنابراین به جای انتظار برای شرایط ایدهآل، تلاش کردیم خودمان جرقهای بزنیم تا امید و تحرک به جریان اکران بازگردد.
بیشتر بخوانید:
فیلمی با بازی پژمان جمشیدی به اکران روز اول نرسید
وقتی حرکت آغاز شود، مخاطب هم پاسخ میدهد و سالنداران نیز دوباره انگیزه پیدا میکنند. در این میان مسیر اکران «آنتیک» و تصمیم به اکران آن حقیقتا آسان نبود، از سویی یک شرایط غیر قابل پیشبینی و پرریسک مقابلمان بود و از سوی دیگر نمیتوانستیم نسبت به شرایط سینما و رکود آن بیتفاوت باشیم.
در سینمای امروز هیچ چیز قابل پیشبینی نیست؛ نه وضعیت اکران بعدی، نه حال و هوای مخاطب و نه حتی شرایطی که ممکن است در یک چشمبههمزدن مسیر فروش را تغییر دهدسینما نیازمند حیات دوباره و اکران فیلمهایی بود که قدرت بازگشت مخاطب را داشتهباشند، از همین رو پیشنهاد اکران فیلم «آنتیک» را در این شرایط پذیرفتیم. این فصل از اکران تنها فرصت برای اکران آنتیک نبود و ما میتوانستیم مثل خیلی از آثار دیگر صبر کنیم و در شرایط دیگری اکران کنیم اما در نهایت تصمیممان این بود پیشنهاد دوستان در سازمان سینمایی را برای اکران در این مقطع زمانی خاص قبول کنیم تا به سهم خود برای حیات دوباره سینما قدمی برداریم.
البته جا دارد از درک صحیح وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که در این مسیر حامی ما بودند، تشکر کنم. لازم میدانم از دوستانمان در سازمان سینمایی و دفتر نظارت بر عرضه و نمایش فیلم، صمیمانه قدردانی کنم. مسیر اکران «آنتیک» مسیری راحتی نبود و آنها در تمام مراحل، با همکاری و همدلی در کنار ما بودند و اگر همراهی و حمایتهایشان نبود، موانع و پیچیدگیها که در این مسیر داشتیم، شکل دیگری به خود میگرفت.
ضمنا واقعیت این است که در سینمای امروز هیچ چیز قابل پیشبینی نیست؛ نه وضعیت اکران بعدی، نه حال و هوای مخاطب و نه حتی شرایطی که ممکن است در یک چشمبههمزدن مسیر فروش را تغییر دهد و البته تهیهکننده هم نمیتواند منطق اقتصادی فیلمش را نادیده بگیرد.
با اینهمه، وقتی همهچیز در ابهام است، چارهای جز پیشقدم شدن نداریم. منِ سینماگر و ما بهعنوان بدنه حرفهای این حوزه باید برای نجات سینما حرکت کنیم، چون اگر چرخه پخش دوباره راه نیفتد، تولید هم از کار میافتد و این یعنی فشار مضاعف بر خانواده سینما که همین الان هم گرفتاریهای زیادی دارد. از همین نگاه بود که تصمیم گرفتیم وارد میدان شویم؛ چون باور دارم اگر ما عمل نکنیم، هیچ سازوکار بیرونی قرار نیست این صنعت را از وضعیت فعلی خارج کند.
میتوان درباره مسائل جدی هم با زبان طنز سخن گفت
آیا اصرار بر اکران در چنین بازه زمانی خاصی، یک انتخاب هوشمندانه بود یا پس از رفع مشکل، تنها گزینه ممکن بود؟
واقعیت این است که هیچکس چشمانداز دقیقی از آینده نزدیک ندارد. در دورههای عادی، یک فیلم کمدی معمولا شانس بالاتری برای بازگشت سرمایه داشت و میتوانست هم به گیشه کمک کند و هم تهیهکننده را تا حدی از نظر اقتصادی مطمئن نگه دارد؛ اما امروز دیگر آن معادلههای قبلی کار نمیکنند.
تصمیم ما برای اکران در این مقطع، یک انتخاب آگاهانه بود تا با همین شرایط موجود، کاری کنیم مردم دوباره به سینما برگردند و بتوانند برای چند ساعت از فضای ملتهب روزمره فاصله بگیرند. این یک ریسک بود اما ما با نگاه فرهنگی و با هدف کمک به بهبود حال روحی جامعه، این ریسک را پذیرفتیم.
بیشتر بخوانید:
تدارک اکران پاییزی برای «آنتیک»
با توجه به فضای پساجنگ، اکران کمدی در این شرایط سختتر نیست؟
خیلیها فکر میکنند کمدی ساختن کمدردسر است، اما تجربه آنتیک نشان داد که کمدی، بهخصوص وقتی سراغ سوژهای متفاوت میروید، اصلا کمدردسر نیست. از مرحله تولید تا گرفتن مجوزها و حالا رسیدن به اکران، ما بارها با چالش و تأخیر مواجه شدیم.
آنتیک صرفا برای خنداندن مخاطب ساخته نشده، بلکه تلاشی است برای پرداختن به پدیدهای ریشهدار در جامعه، یعنی خرافهگرایی که در ابعاد مختلف زندگی روزمره مردم جریان دارد.در شرایط فعلی هم، اکران یک کمدی که توقع ایجاد شادی و استقبال عمومی را بههمراه دارد، بدون تردید یک ریسک جدی است، چراکه دیگر آن معادلههای قبلی برای بازگشت سرمایه کار نمیکنند. نکته دیگری که باید به آن اشاره کنم موضوع متفاوت فیلم است. «آنتیک» صرفا برای خنداندن مخاطب ساخته نشده، بلکه تلاشی است برای پرداختن به پدیدهای ریشهدار در جامعه، یعنی خرافهگرایی که در ابعاد مختلف زندگی روزمره مردم جریان دارد.
این فیلم با نگاهی نقادانه و در عین حال شوخطبع، سعی کرده است این مفهوم را از زاویهای تازه و در دل موقعیتهای طنزآمیز بررسی کند تا مخاطب در کنار لبخند، به تفکر نیز واداشته شود. هدف ما خلق اثری بوده که در عین سرگرمکنندگی، پیام روشنی درباره تأثیر باورهای نادرست و غیرعقلانی بر رفتارهای اجتماعی ارائه کند و نشان دهد که میتوان درباره مسائل جدی هم با زبان طنز سخن گفت، بیآنکه از عمق و اهمیت آنها کاسته شود.
اگر فیلم شما به جای این روزها، مثلا شش ماه پیش اکران میشد، چه تفاوتی در استقبال مردم پیشبینیمیکردید؟
شرایط امروز جامعه و عادت تماشاگر به سینما رفتن، با گذشته بسیار متفاوت است. اکران در زمانهای مختلف قطعا تأثیر متفاوتی بر استقبال مردمی دارد، اما ما با در نظر گرفتن وضعیت فعلی و با هدف کمک به ایجاد فضایی برای شادی مردم، تصمیم به اکران گرفتیم.
اگر «آنتیک» شش ماه زودتر اکران میشد، شاید شرایط روحی جامعه و شاید خود فیلم، وضعیت متفاوتی داشت، اما در حال حاضر، تمرکز ما بر این است که چراغ سالنهای سینما روشن بماند.
بیشتر بخوانید:
جدیدترین آمار فروش سینما با فیلمهای پژمان جمشیدی و مجید صالحی
به دنبال این بودیم مردم دوباره به سینما برگردند
پیش بینی تان از اکران در این روزها چیست؟
واقعیت این است که هیچکس چشمانداز دقیقی از آینده نزدیک ندارد. ما امیدواریم که با همین شرایط موجود، کاری کنیم مردم دوباره به سینما برگردند و بتوانند برای چند ساعت از فضای ملتهب روزمره فاصله بگیرند. اعتقاد داریم اگر در سختترین روزها هم چراغ سالنهای سینما روشن بماند، سینما کارکرد واقعی خود را پیدا کرده است. ما هم با همین نگاه، ریسک اکران در این مقطع زمانی را پذیرفتیم و امیدواریم بتوانیم با همین رویکرد، در صورت بروز هرگونه وضعیت بحرانی، به وظیفه خود عمل کنیم.
سینماگر نباید دنبال فروش تحمیلی باشد
باتوجه به اینکه سینما در ایام جنگ با تعطیلی زیادی روبهرو بود و به نوعی مردم از فضای فیلم دیدن دور شدن برایاینکه در این شرایط مردم دوباره پایشان به سینما باز شود چه پیشنهادی دارید؟
برای رونق دوباره سینما باید معضل تبلیغات با همراهی سازمانها و دستگاهها حل شود، در چنین شرایطی سازمانها و دستگاههایی مثل شهرداری با تخصیص سازهای محیطی میتوانند به کمک سینما بیایند.
مردم را باید دوباره با «اعتماد» به سینما برگرداند نه با تبلیغات بلکه با فیلم خوب. وقتی روایت صادقانه باشد، مردم خودشان میآیند. سینماگر نباید دنبال فروش تحمیلی باشد بلکه باید دنبال ارتباط انسانی باشد. اگر فیلمها دغدغه واقعی جامعه را بازگو کنند، سالنها خودبهخود جان میگیرند.
البته یک نکته حائز اهمیت است و نمیتوان از آن چشمپوشی کرد، در این شرایط یکی از دغدغههای ما اطلاعرسانی و تبلیغات است، به هر جهت مردم مدتها از سینما دور بودند و تحت تاثیر شرایط ملتهب کشور عادت سینما رفتن در عموم مردم جامعه کمرنگ شده و شرایط رسانههای ارتباطی و فضاهای تبلیغاتی نیز شباهتی به قبل ندارد.
نظر به اینکه فیلمها میتوانند توان بازگشت مخاطب به سینما را داشته باشند اما در نخستین قدمها برای رونق دوباره سینما باید معضل تبلیغات با همراهی سازمانها و دستگاهها حل شود، فضای تبلیغات در شرایط فعلی با محدودیتهای بسیاری همراه است و ما نمیتوانیم به راحتی با مخاطب ارتباط بگیریم. در چنین شرایطی سازمانها و دستگاهها مثل شهرداری با تخصیص سازهای محیطی میتوانند به کمک سینما بیایند.
باوجود شرایط فعلی و احتیاط سینماگران برای تولید فیلم به نظرتان وضعیت اکران در سال جدید چگونه خواهد بود؟
همانطور که گفتم خیلی دقیق نمیتوان درمورد آینده صحبت کرد. اما باید بگویم من همچنان امیدوارم.
فضای سینما شاید محتاط شده اما همین احتیاط نشانه بلوغ است. کارگردانها میفهمند که باید در مسیر درست تولید کنند، نه برای گیشه، بلکه برای اثرگذاری. پیشبینیام این است که سال جدید، سال بازسازی اعتمادِ مخاطب و بازگشت تدریجی تماشاگر به سالنهاست، حتی اگر تعداد فیلمها کم باشد، کیفیت بالا خواهد رفت.
بیشتر بخوانید:
از کنایه پژمان جمشیدی به قیمت دلار تا پاسخهای صریح کارگردان
انتهای پیام
