به گزارش ایسنا، عصر ایران به نقل از «اوریدی هلث» نوشت: «کلید آغاز چاقی می تواند در دهه دوم زندگی یک فرد زده شود و در بازه سنی ۴۰ تا ۵۹ سالگی به اوج خود برسد و سپس کاهش اندک پس از ۶۰ سالگی را تجربه کند.

همه افراد با افزایش سن دچار اضافه وزن نمی شوند زیرا وزن بدن به میزان قابل توجهی تحت تاثیر آرایش ژنتیکی، میزان فعالیت بدنی و انتخاب های غذایی قرار دارد. برخی کارشناسان معتقدند که گاهی اوقات ژنتیک تفنگ چاقی را مسلح کرده و سبک زندگی ماشه آن را می کشد. با این وجود، همه ما دشواری در حفظ وزن مناسب و کاهش وزن را با افزایش سن خود تجربه می کنیم.

در ادامه با برخی دلایل دشوار شدن کاهش وزن با افزایش سن بیشتر آشنا می شویم.

از دست دادن توده عضلانی مرتبط با افزایش سن را تجربه می‌کنید

پس از عبور از مرز ۳۰ سالگی، میزان توده عضلانی بدون چربی بدن به طور طبیعی کاهش ۳ تا ۸ درصدی را در هر دهه تجربه می کند که به این فرآیند سارکوپنی گفته می شود. همچنین اگر به‌واسطه مشکلات سلامت مرتبط با افزایش سن، مانند آرتریت، از نظر بدنی زیاد فعال نباشید، ممکن است از دست رفتن توده عضلانی را تجربه کنید. تمام این موارد به‌تنهایی موجب کاهش چشمگیر در میزان توده عضلانی نمی‌شوند اما در کنار هم قطعا موجب چنین نتیجه ای خواهند شد.

چرا از دست دادن توده عضلانی اهمیت دارد؟ عضله کالری بیشتری نسبت به چربی استفاده می‌کند. از این رو اگر به‌طور منظم تمرینات قدرتی را برای حفظ و ساخت توده عضلانی خود انجام ندهید، بدن به کالری‌های کمتری در هر روز نیاز خواهد داشت. اما اگر میزان کالری مصرفی شما همانند روزهایی باشد که جوان‌تر بوده‌اید، این می تواند احتمال افزایش وزن را تقویت کند.

افراد بسیاری با افزایش سن اصلاح در میزان کالری مصرفی خود را انجام نمی دهند و به میزان مشابه با گذشته غذا می خورند؛ در شرایطی که از توده عضلانی کمتری برای سوزاندن این کالری ها داشته و فعالیت کمتری دارند که این شرایط با گذشت زمان به افزایش وزن منجر خواهد شد.

تغییرات هورمونی عادی را در بدن خود تجربه می کنید

هم مردان و هم زنان با افزایش سن تغییرات در سطوح هورمون های بدن خود را تجربه می کنند که می تواند توضیح دهد چرا میانسالی به‌عنوان دورانی برای افزایش وزن در نظر گرفته می شود.

برای زنان، یائسگی که در بازه سنی ۴۵ تا ۵۵ سال رخ می دهد، کاهش چشمگیر در هورمون استروژن را موجب می شود که می تواند افزایش وزن در قسمت میانی بدن را به همراه داشته باشد. این تغییر در ذخیره چربی ممکن است افزایش وزن را بسیار مشهودتر کرده و خطر فشار خون بالا، بیماری قلبی، کلسترول بالا و دیابت نوع ۲ را افزایش دهد.

افزون بر این، نوسانات در سطوح استروژن طی دوران پیش از قاعدگی، سال های منتهی به یائسگی، ممکن است موجب نوسانات خلقی شود و متعهد باقی ماندن به یک رژیم غذایی سالم و برنامه ورزشی را دشوارتر کند.

از سوی دیگر، مردان با افزایش سن افت چشمگیر در سطوح هورمون تستوسترون را تجربه �