یکشنبه ۲۷ مرداد ۱۳۸۷ | ۱۱:۴۵
يك برگزاركنندهي تورهاي ورودي طبيعت: محوطههاي حفاظتشده هيچ ضوابطي براي آگاهي گردشگر ندارند مناطق سههزار و دوهزار شمال را براي طبيعتگردي از دست دادهايم
يك برگزاركنندهي تورهاي ورودي طبيعتگردي گفت: متأسفانه در مناطق حفاظتشدهي كشور هيچ دستور و ضوابطي وجود ندارد كه گردشگر آگاه باشد چگونه، از چه مسيري و تا كجاي اين مناطق ميتواند برود.
محسن آقاجاني در گفتوگو با خبرنگار بخش گردشگري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اظهار داشت: متأسفانه گردشگري هنوز مورد قبول مسؤولان كشور واقع نشده است و دولت نميداند با اين صنعت ارزآور چه كار ميخواهد كند. در اين شرايط، آژانسها به آينده اعتمادي ندارند و نميدانند چه اتفاقي قرار است رخ دهد. آنها در اين صنعت از خط مقدم نيز جلوترند و كوچكترين مسألهي سياسي روي فعاليت آژانسهاي گردشگري كشور اثر ميگذارد. با اين اوضاع، گردشگر مقصد ديگري را مانند نپال يا آفريقاي جنوبي انتخاب ميكند تا دست کم پول خود را هدر ندهد.
به گفتهي او، با توجه به نوپا بودن طبيعتگردي در ايران، همهي آژانسها فكر ميكنند بايد از اين بخش نفع و استفادهي مالي داشته باشند. البته با اين نگرش مخالف نيستيم؛ اما فعاليت در اين حوزه نبايد مقطعي و فصلي باشد. درحاليكه متأسفانه اكنون شرايط اينگونه است و همه فكر ميكنند، چيزي بهدست آوردهاند و تا آنجا كه بايد، از آن ميتوانند منتفع شوند.
عضو جامعهي تورگردانان ايران بيان كرد: تورهاي طبيعت در اين وضعيت، قطعا بدون استاندارد برگزار ميشوند. اكنون استاندارد اين تورها به تجربهي راهنما خلاصه ميشود، البته تعداد اندكي از راهنمايان اين حوزه افرادي حرفهيي و متخصص هستند تا اين ضعف را برطرف كنند.
وي ادامه داد: گردشگراني كه به ايران سفر ميكنند، آگاهاند و وقتي براي صعود به قلهي دماوند تصميم ميگيرند، يعني تجربهي قلهي ديگري را دارند و با سفر خود بهنوعي ما را محك ميزنند؛ اما ما در كشور هيچ زيربنا و ساختاري نداريم و بيشتر راهنمايان اين حوزه نيز افرادي كمتجربهاند.
او تشكيل كميته يا بخشي كه تربيت و سنجش راهنمايان متخصص اكوتوريسم را برعهده داشته باشد، ضروري دانست و اظهار كرد: بيشتر راهنمايان فعال در حوزهي طبيعتگردي به زبان دوم مسلط نيستند و اين مسأله ارتباط آنها را با گردشگر ضعيف ميكند. گردشگر در اين شرايط مجبور ميشود، برخي پرسشهاي خود را نپرسد؛ اما متأسفانه اين راهنمايان وقتي گروهي را همراهي ميكنند، بر اين عقيدهاند كه محق هستند و بايد پول بيشتري دريافت كنند. درحاليكه اين افراد گاهي حتا از استعدادها و ظرفيتهاي منطقهي طبيعي نميتوانند استفاده كنند و آژانس مجبور ميشود، افراد ديگري را در كنار راهنما تعيين كند، بنابراين بيشتر هزينه ميكند.
وي ادامه داد: سازمانهايي مانند حفاظت از محيط زيست و ميراث فرهنگي و گردشگري با وجود اينكه در زمينهي طبيعتگردي پيشزمينههايي دارند، اما هيچ برنامهريزي زيربنايي ندارند و همه فكر ميكنند، اگر خبرهاي داغي بدهند، درد گردشگري را درمان ميكنند.
آقاجاني تأكيد كرد: لازم است، مشخص شود گردشگري به كجا ميخواهد برود. در آن صورت، مردم كشور به اين حقيقت ميرسند كه گردشگري فقط دلار نيست، بلكه واردكنندهي فرهنگ است، تمام گردشگران كه با خود فرهنگ منحط وارد نميکنند.
اين برگزاركنندهي تورهاي ورودي طبيعت با اشاره به وضع