به گزارش ایسنا، پس از شهادت رهبر انقلاب، تعدادی از هنرمندان در کارگاه خلق اثر تجسمی با عنوان «رهبر شهید» در حوزه هنری گردهم آمدند.
محبوبه قطب یکی از این هنرمندان به تشریح اثر جدید خود پرداخت و شهادت ایشان را "بزرگترین مصیبت زندگی خود" دانست و این فقدان را "نیرویی محرکه برای خلق اثر" توصیف کرد.
او با بیان اینکه "شهادت رهبر در کنار خانواده و به شیوهای غریبانه، نمادی از شجاعت و اخلاص ایشان در خاک وطن است" گفت: غم از دست دادن ایشان بسیار آزاردهنده بود، اما خشم ناشی از این جنایت خود نیروی محرکهای است برای ما تا انتقام این عزیز را بگیریم و اسلام و ایران آباد و قدرتمندمان را زنده نگه داریم.
این هنرمند نقاش در این کارگاه روی تابلویی با ابعاد ۱۲۰ در ۱۰۰ سانتیمتر و با تکنیک اکریلیک کار کرد که درباره آن گفت: این اثر مستقیماً از معنویت فضای بیت رهبری الهام گرفته شده است.
او با بیان اینکه پیشتر "توفیق حضور در آن فضا" را داشته، افزود: تلاش کردم لحظه عروج روح رهبری را به تصویر بکشم. در این اثر، پردههای پشت جایگاه ایشان توسط فرشتگان کنار زده شده و در حالی که روح رهبر به سمت آسمان در حال ملکوتی شدن است، ایشان نگاهی به زمین دارند.
قطب در ادامه توضیح داد: نکته محوری این اثر، نمادهایی است که به عنوان میراث برای امت به جا مانده است؛ نخست «چفیه» ایشان به عنوان نمادی از مقاومت. دست رهبر شهید بر روی صندلی قرار گرفته و چفیه را در دست دارند که به اعتقاد من، نمادی از وصیت همیشگی ایشان برای مقاومت و آزاده بودن در مسیر امام حسین (ع) است.

او افزود: نماد دوم، قرآن کریم است؛ در کنار ایشان روی میز، مصحف شریف قرار دارد که نشاندهنده توصیه نخست و مکرر رهبر برای رجوع به قرآن و تدبر در معانی آن است.
او با تأکید بر اینکه "این تابلو در واقع تجلی دو وصیت اصلی رهبر شهید به مردم است" ابراز امیدواری کرد که "با تکیه بر این دو میراث، پرچم زیبای ایران اسلامی به دست حضرت صاحبالزمان (عج) رسانده شود".
کارگاه خلق اثر تجسمی با عنوان «رهبر شهید» به همت مرکز هنرهای تجسمی حوزه هنری از ۱۲ تا ۱۴ اسفندماه میزبان هنرمندان جوان و پیشکسوت بود.
هنرمندان حاضر در این کارگاه عبارت بودند از: حسین عصمتی، علی پتگر، محبوبه قطب، عطیه اصغری، نازنین مظهریفر، ناصر سیفی، سیدعبداله حاجی سیدحسن، عبدالحمید قدیریان، حسین یوزباشی، سیدعلی میرفتاح، علی محمد شیخی، عباس گنجی، حسین عینیبخش و مهدی فرخی.
انتهای پیام

