این مستندساز که تجربه حضور در جنگ ۱۲ روزه را داشته، درباره تغییر شرایط تولید مستند در این روزها به ایسنا گفت: اگر بخواهیم منصف باشیم، همکاریها الان بهتر شده و محدودیتها کمتر شده است. بالاخره باید مجوزها و نامههای حداقلی را بگیریم و بعضاً همکاریهای خوبی میشود. طبیعتاً بعضی جاها که مسائل امنیتی مطرح است، سختگیریها شدیدتر است. اما به عنوان کسی که در این عرصه کار میکند میگویم شرایط بهتر شده و دستگاههای امنیتی همراهی بیشتری دارند. با این حال، مجوز اصلی را هنوز نتوانستهایم بگیریم.
اسلامزاده د ر ادامه تاکید کرد: نگاهها باید اجتماعیتر شود و بیشتر سراغ مردم برویم تا بتوانیم بازخورد خوبی در عرصه بینالملل داشته باشیم و صدای مظلومیت مردم ایران را به گوش جهانیان برسانیم.
دو روایت از ایران؛ مظلومیت و اقتدار
وی با بیان اینکه امروز دو روایت از ایران وجود دارد، تصریح کرد: یک روایت، روایت مظلومیت ما و دیگری روایت اقتدار ماست. دنیا روایت اقتدار ما را با چشم خود میبیند. موشکهای ما خودشان رسانه شدهاند و همه از فراز آسمان چندین کشور فیلم میگیرند و منتشر میکنند. اما اینکه چرا موشک میزنیم و مظلومیت ما باید به درستی روایت شود. وقتی دنیا تحقیق میکند که این تعداد دختربچه در یک مدرسه در هیچ جای دنیا به شهادت نرسیدهاند، باید این را به رخ جهانیان بکشیم که ما عزاداریم و بچههایمان در چه وضعیتی به شهادت رسیدهاند.
تفاوت این جنگ با جنگ قبلی؛ موقعیت حساس کنونی
اسلامزاده با اشاره به شرایط خاص کنونی گفت: یک نکته مهم در تفاوت این جنگ با جنگ قبلی این است که الان در موقعیت خاصی هستیم. یا ممکن است حاکمیت کار خود را پیش ببرد و تثبیت شود و انشاءالله در جنگ پیروز شویم، یا ممکن است اتفاق دیگری بیفتد. اینجا نقش مستندسازی بسیار مهم است.
وی تاکید کرد: در این شرایط ملتهب که دشمن پس از حمله به رهبری، چشم به درگیریهای داخلی دوخته تا مردم را به جان هم بیندازد، باید ظرافت را در ادبیات، مخاطبشناسی و روایتهایمان رعایت کنیم. این حمله صهیونیستی-آمریکایی خیلی از مردم را حتی آنهایی که دلخور بودند، همراه کرده است. ما باید در مدل روایتمان جذب حداکثری مخاطب را مد نظر قرار دهیم.
بیشتر بخوانید:
مستندساز در التهاب کشور نباید «غش» کند
این مستندساز یادآور شد: در جنگ ۱۲ روزه خیلیها باور نمیکردند که رهبری در خانه خود و در میان مردم زندگی میکنند. الان با تصاویری که از همراهی مردم و حمل پرچم در خیابانها میبینیم، فهمیدهاند که هدف دشمن تجزیه کشور و نابودی حاکمیت است. صحبتهای تحقیرآمیز ترامپ و دیگران نشان داد که مشکل آنها با ما فقط به خاطر موضع ضدصهیونیستی ماست و این برای مردم ثابت شده است.
او خطاب به مستندسازان توصیه کرد: توصیه من به مستندسازان این است که به مردم رجوع کنند. به کف جامعه بروند و فضای واقعی را ثبت کنند. امروز در میدان انقلاب طرفداران جنبش «زن، زندگی، آزادی» هم گل میگذاشتند و شاهد هستیم تجمعات مختلف شکل میگیرد. وظیفه ما این است که روایت درست را ثبت کنیم.
انتقاد از کمبود امکانات و عدم درک برخی مسئولان
اسلامزاده در بخشی از گفتوگو با گله از کمبود امکانات گفت: ما مستندسازان هنوز تجهیزات استاندارد بینالمللی مثل کاور و کلاه مخصوص نداریم. مسئولین گوش نمیدهند و ما ناچاریم با همین شرایط کنار بیاییم.
او با اشاره به توصیههای رهبری در طول سالیان گذشته خاطرنشان کرد: رهبری بارها درباره نفوذ، جنگ رسانهای و اهمیت ثبت روایتها هشدار دادهاند. من در جلسهای در دهه ۸۰ بودم که ایشان به بچهها گفتند «شما که کار رسانهای میکنید در حال جهاد هستید»، همچنین توصیه کردند که بچهها وارد سینما شوند که برخی همانجا معتقد بودند که سینما اسب چموشی است و ممکن است بچهها به انحراف بروند که رهبری در پاسخ فرمودند «تا کی سوار آن اسب بشود؟».
این مستندساز تاکید کرد: ایشان در جلسهای دیگر خاطرم هست توصیه کردند «نوافل را بخوانید، لباس ضدحریق بپوشید و بروید در متن آتش کار کنید». اما متأسفانه چند درصد از مسئولان ما این را درک میکنند؟
ضرورت توجه به نوجوانان و انتقاد از عملکرد صداوسیما
این مستندساز با اشاره به توصیه رهبری برای کار روی نوجوانان گفت: ایشان تاکید کردند روی نوجوانان کار کنیم چون در ناآرامیهای اخیر دیدیم خیلی از نوجوانان قربانی شدند و عامل سرویس جاسوسی نبودند. اما صداوسیما این موضوع را که تکلیفآور است، منعکس نمیکند. چرا نشان نمیدهد که اینها نوجوانان خودمان هستند و چرا این اتفاق دارد میافتد.
اسلامزاده ابراز امیدواری کرد که مستندهای ساختهشده بتواند نقش خود را در ثبت تاریخ و همراهی با مردم ایفا کند.
حسن اسلامزاده در بخش پایانی این گفتگو از تولید جدیدترین مستند کوتاه خود با نام «خداحافظ مامان» خبر داد که روایتی از شهادت یک دانشآموز در شهر آبیک در جریان تجاوز اخیر رژیم صهیونیستی و آمریکا است.
وی همچنین به روند تولید مجموعههای دیگر و تفاوت فضای مستندسازی در این جنگ با تجربیات گذشته اشاره کرد.
اسلامزاده با اشاره به تازهترین اثر خود اظهار کرد: ما یک سری مستند کوتاه تولید میکنیم. جدیدترین کارمان امروز با عنوان «خداحافظ مامان» به پایان رسید. این کار قصه عجیب یک دانشآموز شهید در شهر آبیک است. من به عنوان تهیهکننده در این پروژه حضور دارم و آقای علی تکروستا که ایده کار هم برای خودشان است، کارگردانی آن را برعهده داشتهاند.
وی درباره سوژه این مستند توضیح داد: این مستند درباره دانشآموزی است که در اولین لحظات تجاوز آمریکایی-صهیونیستی به شهادت رسید. قصه این دانشآموز بسیار خاص و جذاب است و از زبان برادر کوچکترش که تنها یک کودک چهار ساله است، به همراه خانواده و مدیران مدرسه روایت میشود.
این تهیهکننده در مورد سختیهای تولید این اثر افزود: ضبط این کار با وجود اینکه سوژه خیلی تازه بود، بسیار سخت بود. لطف خدا شامل حال ما شد. آقای تکروستا به دلیل آشنایی با منطقه و سکونت در نزدیکی آبیک، توانستند سریع هماهنگیها را انجام دهند و کار را جمعآوری کنند. خوشبختانه همکاری آموزش و پرورش و همچنین خانواده شهید بسیار خوب بود.
وی مدت زمان این مستند را حدود ۲۰ دقیقه اعلام و تاکید کرد: این کار آنقدر خوب از آب درآمده که به نظرم باید سریع زیرنویس شود و در مجامع بینالمللی پخش گردد. این اثر علاوهبر تلخی شهادت یک کودک، یک کار حماسی هم به شمار میرود.
اسلامزاده درباره زمان پخش گفت: انشاءالله به زودی از شبکههای مختلف تلویزیونی روی آنتن میرود و بچههای سازمان اوج در حال پیگیری هستند.
تولید مجموعه «از قلب ایران» و استمرار روایتهای میدانی
وی در ادامه به سایر فعالیتهای خود اشاره کرد و گفت: یک مجموعه دیگر هم به کارگردانی وحید فرجی با عنوان «از قلب ایران» در حال تولید است. پنج قسمت از این مجموعه ضبط و مونتاژ شده و قسمت ششم در حال ضبط است. اینها مستندهای ۱۵ دقیقهای هستند. تجربه نشان داده در جنگ ۱۲ روزه نیز تولید ۱۰ الی ۱۵ قسمت از چنین آثاری بازخورد داخلی و خارجی بسیار خوبی داشت. این مجموعه نیز از دیروز راهی پخش شده است. همچنین خردهروایتهای زیادی داریم که توسط ۱۲ مستندساز در حال تولید است.
انتهای پیام
