سه‌شنبه ۷ اردیبهشت ۱۴۰۰ | ۰۹:۱۳
شرح دعای روز چهاردهم ماه رمضان/استغفار، راه رهایی

شرح دعای روز چهاردهم ماه رمضان/استغفار، راه رهایی

قم (ایسنا) - استاد حوزه گفت: انسان برای محفوظ ماندن از عذاب باید بسیار استغفار کند. توبه دری از رحمت‌های الهی است که در این ماه باز است.

حجت‌الاسلام والمسلمین هادی عباسی، مدرس سطح عالی حوزه و دانشگاه، در شرح دعای روز چهاردهم ماه مبارک رمضان گفت: در دعای این روز می‎خوانیم: «اللَّهُمَّ لا تُؤَاخِذْنِی فِیهِ بِالْعَثَرَاتِ وَ أَقِلْنِی فِیهِ مِنَ الْخَطَایَا وَ الْهَفَوَاتِ وَ لا تَجْعَلْنِی فِیهِ غَرَضا لِلْبَلایَا وَ الْآفَاتِ بِعِزَّتِکَ یَا عِزَّ الْمُسْلِمِینَ؛ خدایا مرا در این ماه بر لغزشها سرزنش مکن و از خطاها و افتادن در گناهان دور بدار و هدف بلاها و آفات قرار مده،به عزّتت ای عزّت مسلمانان».
وی با اشاره به فراز «اللَّهُمَّ لا تُؤَاخِذْنِی فِیهِ بِالْعَثَرَاتِ» افزود: در این روز از ماه مبارک رمضان از خداوند می‌خواهیم ما را به خاطر لغزش‌هایمان بازخواست نکند؛ لغزش انسان همان گناه و معصیت او است؛ لغزش هم فردی است و هم اجتماعی و خشم و غضب خدا را در پی دارد؛ در حقیقت ما پناه می‌بریم از مؤاخذه و عذاب الهی که خداوند شدید العقاب است.
این مدرس حوزه تصریح کرد:  باری‌تعالی در سوره مبارکه حشر، آیه ۷ می‌فرماید: «... وَمَا آتَاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاکُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ؛... آنچه را فرستاده [او] به شما داد آن را بگیرید و از آنچه شما را باز داشت بازایستید و از خدا پروا بدارید که خدا سخت‏کیفر است»، طبق این آیه هر کس از دستورات الهی سرپیچی کند، مستحق عذاب سخت الهی است.
وی افزود: روایتی از امام صادق(ع) نقل شده که می فرماید: آتش‎های دنیا یک جزء از هفتاد جزء آتش جهنم است که آن را هفتاد بار با آب شسته‎اند و سرد کرده و تخفیف داده‎اند تا این آتش‌های عظیم دنیا شده است. (تفسیر قمی ج ۱ ص ۳۶۶ بحارالنوارج ۸ ص ۲۸۸)؛ پیامبر(ص) هم در مورد کم‌ترین عذاب جهنمیان می‌فرمایند: أَدنی اَهلِ النّارِ عَذابا یَنتَعِلُ بِنَعلَینِ مِن نارٍ یَغلی دِماغُهُ مِن حَرارَةِ نَعلَیهِ؛ کم‌عذاب‏ترین اهل جهنم دو کفش از آتش به پا دارد که از حرارت آنها مغزش به جوش می‌‏آید. (کنزالعمال، ج ۱۴، ص ۵۲۷، ح ۳۹۵۰۷).
این مدرس حوزه اظهار کرد: امام علی(ع) در خطبه ۱۸۳ نهج‌البلاغه می‌فرماید: اِعلَموا اَنَّهُ لَیسَ لِهذَا الجِلدِ الرَّقیقِ صَبرٌ عَلَی النّارِ، فَارحَموا نُفوسَکُم فَإِنَّکُم قَد جَرَّبتُموها فی مَصائِبِ الدُّنیا. أَفَرَأَیتُم جَزَعَ أَحَدِ کُم مِنَ الشَّوکَةِ تُصیبُهُ وَالعَثرَةِ تُدمیهِ وَالرَّمضاءِ تُحرِقُهُ؟! فَکَیفَ إِذا کانَ بَینَ طابِقَینِ مِن نارٍ ضَجیعَ حَجَرٍ، وَقَرینَ شَیطانٍ؟؛ بدانید که این پوست نازک تحمل آتش را ندارد، پس به خودتان رحم کنید، شما در مصیبت‌‏های دنیا آزمایش کرده‏‌اید که وقتی خاری به بدن یکی از شما می‌‏رود و یا به زمین می‌‏خورد و خونی می‌‏شود و یا شنهای داغ پایش را می‌‏سوزاند چگونه بیتابی می‌‏کند؟! پس، چگونه خواهد بود اگر میان دو لایه از آتش قرار گیرد و هم بسترش سنگ و همدمش شیطان باشد؟!
وی ادامه داد: انسان برای این‌که از عذاب الهی محفوظ باشد باید بسیار استغفار کند؛ توبه دری است به‌سوی رحمت الهی که خداوند برای بندگان گنهکارش باز گذاشته‌ است، ماه رمضان، ماه رحمت و ماه بهار قرآن است، در این ماه خداوند با کوچک‌ترین بهانه‌ای انسان را می‌آمرزد و از گناهانش درمی‌گذرد، این ماه را غنیمت بدانیم و با استغفار و قرائت قرآن خود را از آتش عذاب الهی ایمن کنیم. پیامبر(ص) می‌فرمایند: علَیکَ بقِراءةِ القرآنِ؛ فإنّ قِراءتَهُ کَفّارةٌ للذُّنوبِ، وسَترٌ فی النارِ ،وأمانٌ مِن العذابِ؛ بر تو باد خواندن قرآن؛ زیرا خواندن آن کفّاره گناهان است و پرده‌‏ای در برابر آتش و موجب ایمنی از عذاب. (بحارالأنوار، ج ۹۲، ص ۱۷،ح ۱۸).
نویسنده الهی‌نامه عنوان کرد: در فراز «وَ أَقِلْنِی فِیهِ مِنَ الْخَطَایَا وَ الْهَفَوَاتِ» از خداوند می‌خواهیم ما را از خطا و لغزش در امان بدارد؛ اقاله در فقه نیز مطرح است؛ اگر انسان چیزی را بخ