به گزارش ایسنا، با اینکه قانون مالیات خانههای خالی در سال ۱۳۹۹ تصویب و برای اجرا ابلاغ شد اما این قانون مدتها درگیر فرآیندهای اجرایی قرار گرفت و اجرا نشد که تصویب نشدن آییننامه اجرایی آن یکی از مهمترین موانع برای اخذ مالیات از این خانهها اعلام میشد.
با گذشت بیش از یک سال، در اوایل مهرماه سال گذشته آییننامه نحوه محاسبه مالیات خانههای خالی توسط هیات وزیران در دولت سیزدهم به وزارت اقتصاد و راه و شهرسازی ابلاغ شد که در پی آن نیز، این دستورالعمل از سوی رئیس کل سازمان امور مالیاتی به ادارات کل امور مالیاتی استانها ابلاغ شد.
چرا اخذ مالیات از خانههای خالی طولانی شد؟
پس از ابلاغ آییننامه مربوطه نیز همچنان مالیات خانههای خالی به مرحله اجرا نرسید زیرا قانون وظیفه شناسایی واحدهای مسکونی خالی از سکنه را برعهده وزارت راه و شهرسازی قرار داده بود و این وزارتخانه باید از طریق سامانه املاک و اسکان این خانهها را به سازمان امور مالیاتی معرفی میکرد که اختلافهایی بین وزرات راه و شهرسازی و سازمان امور مالیاتی در این زمینه مطرح شد.
بر اساس قانون مالیات خانههای خالی، اگر واحد مسکونی در شهرهای بالای ۱۰۰ هزار نفر بیش از ۱۲۰ روز خالی از سکنه باشد، مشمول مالیات میشود و به ازای هر ماه بیش از زمان مذکور، ماهانه مشمول مالیاتی بر مبنای مالیات بر درآمد اجاره به شرح ضرایب سال اول معادل شش برابر مالیات متعلقه، سال دوم معادل ۱۲ برابر مالیات متعلقه و سال سوم به بعد معادل ۱۸ برابر مالیات متعلقه میشود.
بدین منظور، وزارت راه و شهرسازی برای شناسایی خانههای خالی، سامانه املاک و اسکان که اطلاعات واحدهای مسکونی کشور در آن درج میشود را از بهمن ماه ۱۳۹۸ رونمایی و مردادماه ۱۳۹۹ اجرایی کرد و به این سامانه وظیفه دیگری هم علاوه بر شناسایی خانههای خالی محول شد که شناسایی محل سکونت خانوار است.
در این زمینه، از ۱۹ فروردین ماه سال گذشته تمامی سرپرستان خانوار مکلف شدند تا اطلاعات مربوط به املاک خود را در سامانه املاک و اسکان ثبت کنند که وضعیت سکونت آنها از نظر خالی یا دارای سکنه بودن برای اعمال مالیات مشخص شود.
اطلاعات خانههای خالی ایراد داشت
از آنجا که وزارت راه و شهرسازی تا پایان آذرماه سال جاری فرصت داشت تا اطلاعات خانههای خالی شناسایی شده را که طبق قانون براساس خوداظهاری صاحبان این خانهها اعلام شده است، در اختیار سازمان امور مالیاتی قرار دهد، این وزارتخانه