شنبه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۱ | ۰۴:۳۰
چالش‌های پیش‌روی طالبان با فعال شدن جریان‌های داخلی در افغانستان

یک پژوهشگر ارشد مسائل منطقه مطرح کرد:

چالش‌های پیش‌روی طالبان با فعال شدن جریان‌های داخلی در افغانستان

یک پژوهشگر ارشد مسائل منطقه با تشریح چالش‌های موجود در افغانستان اعم از مشکلات اقتصادی، سیاسی و نظامی، افزایش مهاجرت ها، فقر و... گفت: در کنار این چالش‌ها که طالبان با آنها مواجه است در صورتی که گفت‌وگوهای جدی بین الافغانی صورت نگیرد شاهد تداوم بحران در افغانستان خواهیم بود و با حضور جریان‌های مختلف و فعال شدن آنها طبیعتا طالبان نمی تواند همزمان در چندین جبهه مشغول به مدیریت باشد.

فرزاد رمضانی بونش در گفت‌وگو با ایسنا درخصوص تحولات اخیر افغانستان به ویژه انفجارهای رخ داده در این کشور اظهار داشت: اگر نگاهی به روند تحولات داشته باشیم اصولا در سالیان گذشته هم این گونه بوده که در فصل بهار و با توجه به نوع جغرافیایی مناطق سردسیر و شمالی افغانستان دوران جدیدی از درگیری های داخلی در این کشور به وقوع پیوسته است. البته در سال های گذشته طالبان تلاش می کرد تا عملیات بهاره را علیه دولت وقت گسترش دهد.

وی تصریح کرد: در حال حاضر که طالبان خود را حکومت مشروع می داند مخالفان به نظر می رسد این عملیات را آغاز کرده اند و آغاز بهار نقطه عطفی برای عملیات ها و مباحث سیاسی-نظامی در افغانستان است. بسیاری از گروه ها در تحولات افغانستان نقش آفرینی می کنند که مهمترین آن ها جبهه مقاومت ملی افغانستان به فرماندهی احمد مسعود می باشد که به نوعی بیشتر نیروهای امنیتی-نظامی دولت افغانستان در داخل این جبهه قرار دارند.

این پژوهشگر مسائل منطقه همچنین بیان کرد: از سوی دیگر شاهد افزایش جبهه های گوناگون در افغانستان هستیم مانند چریک های شورای عالی مقاومت ملی که در چند استان اعلام موجودیت کردند و یا چریک های آزادی بخش و همچنین جبهه ملی آزادی در غرب افغانستان و برخی نیروهای دیگر که در مجموع حدود هشت جبهه نظامی و سیاسی را تشکیل می دهند و تلاش می کنند که طالبان را به چالش بکشند.

رمضانی بونش ادامه داد: در چنین وضعیتی طالبان با چالش داخلی روبرو است و نوعی شکاف هم از سوی دو جناح شکل گرفته است و به نظر می رسد نوع نگرش ها در داخل افغانستان تا حدودی تغییر کرده در میان رهبران طالبان هم دیده می شود.

این کارشناس مسائل منطقه خاطر نشان کرد: تحولات گوناگونی در افغانستان رخ داده از جمله مهاجرت، فقر غذایی، ناتوانی طالبان در تأمین امنیت غذایی مردم و بحران های دیگری که در داخل افغانستان تلنبار شده ضمن اینکه عدم شناسایی طالبان از سوی جامعه جهانی به عنوان یک متغیر بسیار مهم به شمار می رود که فشار زیادی به آن ها می آورد.

وی تأکید کرد: علیرغم اینکه طالبان تلاش کرده مدیریت بهتری را به انجام برساند اما نتوانسته به مشابه یک دولت روند تحولات گوناگون و امنیت را به ارمغان آورد.

این تحلیل گر مسائل منطقه همچنین اظهار داشت: بسیاری از تحلیل گران نسبت به نوع نگاه طالبان و عدم عقب نشینی و گسترش این جریان را به نوعی خودکامگی و اصرار بر مواضع خودشان تلقی می کنند آن هم با عدم پذیرش سایر جریان ها و اقوام دیگر. این مسئله می ت