به گزارش ایسنا با هجوم دوباره ذرات گرد و غبار و دفن شدن شهر تهران در آلودگی، بار دیگر هوای پایتخت وضعیت بسیار ناسالم را تجربه کرد و شاخص کیفیت هوای تهران از عدد ۲۰۰ گذشت. ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۱ توده گرد و غباری که سوغات شبه جزیره عربستان بود سایه خود را بر بیشتر شهرهای ایران بهویژه در نیمه غربی کشور انداخت و ذرات گرد و غبار تا پایتخت نیز رسیدند و حتی پهنههای سبز شمال نیز از شر آنها در امان نماندند؛ ذراتی که بر اساس شاخص آلودگی هوا با عنوان ذرات معلق کمتر از ۱۰ میکرون شناخته می شوند.
تقریبا یک ماه قبل و در روز ۱۹ فروردین ماه نیز همین اتفاق رخ داده بود. این تاریخ شاید روزی باورنکردنی برای هوای تهران بود و حتی عدد ۵۰۰ نیز روی برخی نمایشگرهای آلودگی هوای تهران ثبت شد.
به گزارش ایسنا شاید برجسته ترین نکتهای که در مقایسه کیفیت هوای فروردین ماه سال جدید و سال گذشته به چشم میخورد، ثبت شرایط خطرناک آلودگی هوا در روز ۲۰ بهار ۱۴۰۱ باشد. میانگین شاخص آلودگی هوا در این روز به عدد باورنکردنی ۳۳۲ رسید و در برخی از نقاط پایتخت نیز هوا آلودهتر بود. افزایش تصاعدی غلظت آلایندهها در این روز به علت ورود توده گرد و غبار خارجی به مرزهای ایران اتفاق افتاد و سبب شد تا آسمان تهران برای مدتی شفافیت خود را از دست بدهد و ریههای مردم نیز بیش از پیش میزبان ذرههای گرد و غبار شوند.
اما مردم تهران و افرادی که وضعیت کیفیت هوا را کم و بیش دنبال میکنند، میدانند که پیش از مطرح شدن نام آلاینده ذرات معلق کمتر از ۱۰ میکرون، ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون بودند که به آسمان پایتخت حکومت میکردند. این آلاینده که در فصول سرد سال ظاهر میشود منشا شیمیایی دارد و از نظر کارشناسان ریسک تنفس آن کمی بیشتر از آلایندههایی مانند گرد و غبار است که منشا خاکی دارند.
ذرات معلق کوچکتر از ۱۰ میکرون درشتترند و نسبت به ذرات معلق کوچکتر از ۲.۵ میکرون کمتر وارد بخشهای تحتانی سیستم تنفسی میشوند و بهطور جزیی خطر کمتری دارند ولی در غلظتهای بالا و در قیاس با حد مجاز میتوانند مشکلات بهداشتی و زیست محیطی زیادی را در پی داشته باشد.
علی رغم اینکه ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون میتوانند نسبت به گرد و غبار برای سلامتی انسان مضرتر باشند، این ذرات هیچگاه نتوانستهاند شرایطی نظیر آلاینده ذرات معلق کمتر از ۱۰ میکرون در تهران ایجاد کنند. شاخص آلای