محمدصادق کوشکی در گفتوگو با ایسنا درباره این که آیا برای مقابله با ریزگردها و گرد و غبار کنوانسیون و یا توافق نامه ای وجود دارد یا خیر؟ گفت: واقعیت این است که هیچ کنوانسیونی که براساس آن بتوانیم عراق، اردن، سوریه و در رأس آنها ترکیه را ملزم کنیم برای اینکه رویهها را تغییر دهند، وجود ندارد.
وی تصریح کرد: ایران در رده دوم قربانی این پدیده قرار دارد و عراق به عنوان قربانی اصلی ماجرای ریزگردها باید وارد کار شود، اما هیچ تعهدنامه و یا پیمانی که برای وادار کردن ترکیه باشد، وجود ندارد. حتی عراق این امکان را هم ندارد که به ترکیه فشار وارد کند. برای مثال خروجی آب دجله و فرات از سمت ترکیه به عراق ۷۵۰ مترمکعب بر ثانیه باید باشد که الان به ۱۵۰ مترمکعب در ثانیه رسیده یعنی اکنون در بغداد اگر وارد دجله یا فرات شوید نهایتا آب تا زانو بیشتر بالا نمیآید آن هم شاید آب نبوده پسابهای شهری باشد که در این محلها وجود دارد.
هیچ تعهدی مبنی بر اینکه ترکیه را ملزم به متوقف کردن این پروژه کند وجود ندارد. حتی توافقنامهای در این زمینه بین ترکیه و عراق نداریم
وی با انتقاد از اینکه ترکیه با قدرت روند سیاستهای خود در زمینه سدسازی را دنبال می کند، گفت: احداث ۲۲ سد در دستور کار دولت ترکیه قرار دارد که تاکنون تعداد اصلی از این برنامه را عملیاتی کرده اما هیچ تعهدی مبنی بر اینکه ترکیه را ملزم به متوقف کردن این پروژه کند وجود ندارد. حتی توافقنامهای در این زمینه بین ترکیه و عراق نداریم. تنها یک توافقنامه یا پیمان ضعیفی مربوط به دوران حسنالبکر وجود دارد که خیلی ضمانت اجرایی ندارد.
این استاد دانشگاه تأکید کرد: مسئله دیگر خشکی اقلیم و کمبود جدی بارش در این مناطق است که مناطق بسیاری از جمله سوریه، عراق، شرق اردن و عربستان با این پدیده مواجه هستند. در واقع بافت گیاهی منطقه آسیبپذیر شده و ذرات زیر ۵ میکرون توسط بادها بلند شده و حمل میشوند. اولین قربانی این اتفاق عراق است و بعد از آن شمال عربستان تا ریاض و حتی کشورها