به گزارش ایسنا، شرایط این روزهای تیم ملی فوتبال ایران هیچ شباهتی به تیمی که قرار است به جام جهانی برود ندارد، تیمی که چند دسته شده، بازیکنان علیه یکدیگر و سرمربی تیم ملی شوریدهاند و سرمربیاش از سوی کمیته فنی رد صلاحیت شده است. در این اوضاع و احوال آشفته، هیات رئیسه فدراسیون فوتبال به عنوان تصمیم گیرنده و وزارت ورزش به عنوان حامی و سیاستگذار، تنها تماشاگر اتفاقاتی هستند که نه تنها به تیم ملی کمک نکرده، بلکه بنیانهای این تیم را از بین برده است. در چنین شرایطی، فدراسیون فوتبال تردید دارد که اسکوچیچ باید بماند یا برود!
نکته مهمی که درباره سرمربی کروات تیم ملی باید به آن توجه کرد این است که حتی اگر کمیته فنی هم به صراحت، صلاحیت اسکوچیچ را زیر سوال نمیبرد، بازگشت او به عنوان سرمربی تیم ملی کار دشواری بود، چه برسد به این که حالا او از سوی کمیته فنی، سرپرست فدراسیون و مدیر تیم ملی هم رد صلاحیت شده است. در این اوضاع آیا اسکوچیچ میتواند ثابت کند که بهترین گزینه برای ایران است؟ او برای اقتدار خود، ملیپوشان معرتض را کنار میگذارد؟ قطعا اینطور نیست.
اقدامات محیرالعقول هیات رئیسه فدراسیون فوتبال و واکنش منفعل وزارت ورزش در مدیریت اوضاع، منجر به فروپاشی جایگاه سرمربی تیم ملی شده و هر روز که میگذرد، بر آتش عقب ماندگی تیم ملی دمیده میشود و ایران را در بدترین شرایط به سمت جام جهانی سوق میدهد.
چرا اسکوچیچ سقوط کرد؟
نخستین قدم در تخریب جایگاه اسکوچیچ به عنوان سرمربی تیم ملی، سکوت فدراسیون فوتبال در قبال شایعات مخرب بود. دومین قدم را بازیکنان برداشتند؛ گروهی به رهبری آزمون و همراهی بازیکنانی مانند خلیل زاده، قلیزاده، کنعانیزادگان، نورافکن، نوراللهی و ... از اسکوچیچ حمایت کردند و گروه دیگر با حضور طارمی، حاجصفی، انصاریفرد، عزتاللهی و جهانبخش با رد موضع گروه نخست، مهر تاییدی بر مشکلات و کاستیها زدند و به نوعی خواهان تغییرات در تیم ملی بودند.
سومین قدم مربوط به جلسه کمیته فنی و رد صلاحیت سرمربی تیم ملی ایران برای حضور در جام جهانی بود؛ جلسهای که با حضور میرشاد ماجدی و حمید استیلی برگزار شد و آنها هم موافق برکناری اسکوچیچ بودند. در چهارمین قدم، هیات رئیسه نه از اسکوچیچ حمایت کرده و نه تصمیم کمیته فنی را اجرا کرده است تا یک هفته دیگر از زمانی که باید صرف برنامهریزی برای تیم ملی میشد، از دست برود.
اگر بهترین مربی دنیا هم سرمربی تیم ملی شود ولی گروهی از بازیکنان او را قبول نداشته باشند و کمیته فنی هم صلاحیت او را زیر سوال برده باشد، او دیگر کاری نمیتواند بکند.
حالا به حق باید پرسید، فدراسیونی که هیچ حمایتی از مربی نه چندان نامدارش نداشته و گام به گام او را به لبه پرتگاه سوق داده، در انتظار چیست؟ آیا هیات رئیسه در انتظار معجزهای است که از آستین اسکوچیچ خارج شود؟ او دیگر جایگاهی در تیم ملی ندارد و تمام پلها پشت سر او خراب شده است پس راه بازگشتی برای او نیست.