حجت‌الاسلام تاتلاری - کارشناس مسائل دینی و مذهبی- در گفت‌وگو با ایسنا درباره اهمیت واقعه عاشورا و زمینه‌سازی آن برای ظهور گفت: عبدالله بن فاضل هاشمی به امام صادق علیه السلام عرض کرد: یابن رسول الله چرا روز عاشورا روز مصیبت و حزن و اشک و عزاداری شد؟ چرا روز رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و یا روز شهادت علی علیه السلام، فاطمه علیها السلام و یا امام مجتبی علیه السلام مانند روز عاشورا نشد؟ چرا عاشورا در تاریخ و در بین تمامی اقوام و ملل این چنین زنده مانده است؟. امام علیه السلام در پاسخ فاضل هاشمی فرمودند: روزی که امام حسین علیه السلام به شهادت رسید، از تمامی ایام مصیبتش بیشتر است. چون آل کساء، که کریم‌ترین مخلوقات و شریف‌ترین بندگان خداوند هستند پنج نفر بودند که آیه تطهیر در حق‌شان نازل شد. وقتی رسول خدا رحلت کرد، هنوز چهار نفر از اصحاب کساء باقی بودند. بعد از فاطمه زهرا علیها السلام از آل کساء افرادی باقی بودند. علی علیه السلام که به شهادت رسید، باز هم دو نفر بودند اما بعد از امام حسن علیه السلام، سیدالشهداء تنها باقی مانده آل کساء بود. «فلما قتل الحسین علیه السلام لم یکن بقی من اهل الکساء‌ احد فکان ذهابه کذهاب جمیعهم» با شهادت امام حسین علیه السلام دیگر کسی از اهل کساء باقی نماند و شهادت و رفتن اباعبدالله علیه السلام از دنیا، مانند رفتن تمام آل کساء بود لذا روز شهادت آن حضرت از نظر مصیبت و حزن و اندوه، از تمامی ایام عظیم‌تر است.

عاشورا درس تسلیم به بشریت می‌دهد

حجت‌الاسلام تاتلاری یادآور شد: روز عاشورا با تمام مصائب جانکاه و حزن آوری که در آن رخ داده است درس و پیامی مهم و حیات بخش، برای همه افراد بشریت دارد. درس تسلیم بودن در برابر خواست و امر پروردگار، آن هم در هر زمانی و تحت هر شرایطی. سیدالشهداء علیه السلام در روز عاشورا، نمونه‌ای زیبا و آشکار از تسلیم بودن در برابر خداوند را به نمایش گذاشت. عاشورا روز تسلیم بی‌قید و شرط امام حسین علیه السلام و اهل‌بیت و یارانش، در برابر خداوند متعال است. ویژگی و خصلتی که آرزو و مورد درخواست تمام انبیا و اولیاء الهی است.

تسلیم در برابر خدا درخواست همیشگی انبیاء

وی در ادامه با اشاره به داستانی از قرآن کریم تصریح کرد: در قرآن خداوند می‌فرماید: زمانی که حضرت ابراهیم خلیل و حضرت اسماعیل، خانه خدا را بنا کردند، دست به دعا برداشتند و عرض کردند «ربنا و اجعلنا مُسلمین لک و من ذُریتنا امةً مسلمةً لک» پروردگارا ما را تسلیم فرمان خود قرار ده و از دودمان ما نیز امتی که تسلیم فرمانت باشند، پدیدآور.

این کارشناس مسائل دینی تاکید کرد: چه زمانی حضرت ابراهیم این درخواست را از خدا می‌کند؟ زمانی که حدود صد سال از عمر شریفش می‌گذرد و در دوران پیری به سر می‌برد. این دعا آن هم در این زمان چه معنی می‌دهد؟ یعنی ابراهیم تا آن موقع که به پایان عمرش نزدیک می‌شود، مطیع و تسلیم پروردگار نبوده است؟ نه، منظور از این دعا این نیست. بلکه مفسرین معتقدند، مقصود ابراهیم خلیل این است که خدایا یک عمر همه جا و تحت هر شرایطی مطیع و تسلیم اوامر تو بودم. روزی دستور دادی که داخل بتکده بروم و بت‌ها را بشکنم، اطاعت کردم نمرودیان آتش بسیاری فراهم ساختند و مرا به داخل آن پرت کردند، اما همچنان تسلیم تو بودم امر کردی دست هاجر و تازه نوزادم اسماعیل را بگیرم و به صحرای بی‌آب و علف مکه بیاورم، گفتم: چشم. این اسماعیلم جوان رشیدی شد، فرمودی او را به صحرای منا ببر و در راه من ذبح کن، ‌ باز هم اطاعت کردم. پروردگارا یک عمر تسلیم خواست تو و مطیع فرمان تو بودم، به هر چه که خواستی و به هرچه که فرمان دادی. «و إذ ابتلی ابراهیمَ ربُهُ بکلماتٍ فاتمَّهن»  به خاطر آورید هنگامی که خداوند، ابراهیم را با امور گوناگون امتحان کرد و او به خوبی از عهده این آزمایش‌ها برآمد.

حجت‌الاسلام تاتلاری بیان کرد: در واقع این پیامبر از خداوند می‌خواهد که خدایا همانطوری که تا الان تحت هر شرایطی تسلیم بودم، در این باقی مانده از عمرم که هزاران دام و خطر در معرض راهم وجود دارد، باز هم من را مطیع و تسلیم خودت قرار بده. تسلیم بودن در برابر اوامر الهی، دعا و درخواست همه انبیا خداست.

یک لحظه مرا به خود وامگذار

وی افزود: ام سلمه همسر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می‌گوید: دیدم رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در دل شب، دست دعا به سوی پروردگار باز کرده و با چشمانی اشک بار می‌گوید «اللهم و لا تکلنی الی نفسی طرفة عین ابداً و لا اقل من ذلک» بارالها هرگز مرا به اندازه یک چشم برهم زدن و کمتر از آن به حال خودم وامگذار. چه کسی این چنین درخواستی از خدا می کند؟ اشرف انبیاء و خاتم انبیا کسی که به معراج می‌رود. «فکان قابَ قوسینِ او ادنی»  تا آنکه فاصله او (خداوند با پیامبر) به اندازه فاصله دو کمان یا کمتر بود.

این کارشناس مسائل دینی ابراز کرد: امام صادق علیه السلام می‌فرماید: در شب معراج، جبرئیل تا جایی با رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم همراه بود اما دیگر با آن حضرت بالاتر نرفت. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود «یا جبرئیل تخلینی علی هذه الحالة»  ای جبرئیل در چنین وضعی مرا تنها می‌گذاری. جبرئیل عرض کرد: یا رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم این جایی که شما می روید، تا به حال هیچ ملک مقرب و هیچ نبی مرسلی پای نگذاشته است.

بندگی کردن راه دستیابی به والاترین درجات

حجت‌الاسلام تاتلاری اظهار کرد: برخلاف تصور افرادی که گمان می‌کنند، با منم، منم گفتن، با غرور و تکبر، با تکیه زدن بر قدرت و ثروت زوال پذیر خود می‌توانند به جایگاهی دست یابند، هرکس که در برابر خداوند به جای تکبر تواضع کرد و در درگاه رب العالمین، بندگی کرد به مقام و عظمتی بی‌نظیر دست پیدا می‌کند. از این رو قرآن کریم می فرماید «رُبما یودُّ الذین کفروا لو کانوا مُسلمین»  کافران (هنگام رو به رو شدن با عذاب) چه بسا آرزو می‌کنند که کاش تسلیم بودند.

وی ادامه داد: راه رسیدن به قرب الهی و دستیابی به بالاترین درجات و منازل در نزد خداوند، اطاعت و تسلیم بودن در برابر خواست و اراده پروردگار است. امام سجاد علیه السلام می‌فرماید «ان المراتب الرفیعه لا تنال الا بالتسلیم»  به راستی که مراتب بالا جز با تسلیم به امر خداوند بدست نمی‌آید.

ائمه اطهار علیهم السلام مطیع امر الهی

این کارشناس مسائل مذهبی خاطرنشان کرد: ائمه معصومین علیه السلام اگر مقام و جایگاه رفیعی در هر دو عالم دارند از بندگی و تسلیم در برابر خدا است. در زیارت جامعه کبیره می خوانیم «و عباده المکرمین الذین لا یسبقونه بالقول و هم بامره یعملون»  شمایید بندگان گرامی و مقرب الهی که هرگز بر حکم او سبقت نگرفته و کاملاً مطابق فرمانش عمل می‌کنید. چنین خصلتی، این دستاورد را به همراه دارد «و الدرجات الرفیعه و المقام المحمود و المکان المعلوم عند الله عزوجل و الجاه العظیم و الشان الکبیر»  و به شما درجات والا و مقام محمود و منزلت عالی مشخص نزد خدای عزتمند.

حجت‌الاسلام تاتلاری افزود: جابربن یزید جعفی در بستر بیماری افتاده بود. امام باقر علیه السلام به عیادتش رفت و از او احوالپرسی کرد. جابر عرض کرد: آقا حالی پیدا کرده‌ام که بیماری را از سلامتی، فقر را از ثروتمندی، غم و اندوه را از شادی و نشاط و مرگ را از زنده بودن، بیشتر دوست دارم. امام پنجم علیه السلام فرمود: جابر ما اینگونه نیستیم. این راه و روش ما اهل بیت علیهم السلام نمی باشد.  جابر گفت:‌ یابن رسول الله من گمان می‌کردم، پیروی شما را می‌کنم، پس را�