دوشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۳ | ۲۳:۲۰
بقای هنرمندانه فلسطین؛ تنها صداست که می‌ماند

بقای هنرمندانه فلسطین؛ تنها صداست که می‌ماند

فلسطینی‌ها در مواجهه با دشمنی‌های بی‌امان به مقاومت ادامه داده و از راه‌های فرهنگی مانند شعر، ترانه و تظاهرات، صدایشان را به ابزاری برای حفاظت از هویت ملی و استقلال کشور فلسطین بدل می‌کنند.

به گزارش ایسنا، بسیاری از فلسطینیان در سراسر جهان سلاحی جز صدای خود ندارند و دشمنان فلسطین سعی دارند همین صدا را هم سرکوب کنند؛ که البته در طول تاریخ ناموفق بوده‌اند.

به گزارش روزنامه گاردین، «مبارزه پایدار مردم فلسطین گواهی است بر روحیه شکست‌ناپذیر آن‌ها در برابر مصائب عظیم». مقاومت فلسطینی‌ها که از دل دهه‌ها آوارگی و محرومیت از حقوق انسانی آن‌ها آغاز شده، به یک بیان فرهنگی تبدیل شده است که از اعتراض و تظاهرات ساده فراتر رفته است. این روایت را می‌توان در فریادهای نافرمانی فلسطینی‌ها و حامیانشان در سراسر جهان مشاهده کرد، تلاشی در عین استیصال برای حفظ امید و احیای هویت فلسطینی در بحبوحه مناقشات و درگیری‌های سیاسی و نظامی.

در قاموس مقاومت فلسطین، یک لغت مانند «انتفاضه» با معانی تاریخی و عاطفی عمیقی همراه است. ریشه این واژه در زبان عربی به معنای «لرزاندن» و «تکان‌دادن» است و در اصطلاح معنای رهاندن خود از دست ستمگران را می‌دهد. انتفاضه بیانگر مبارزه‌ای به‌مراتب گسترده‌تر و عمیق‌تر از ترجمه تحت‌اللفظی خود است. این کلمه نمادی از شورش در برابر ستم، فریادی برای حقوق مدنی، و تلاشی بی‌وقفه برای حفظ هویت ملی است. این مفهوم در انتفاضه اول از سال ۱۹۸۷ به‌خوبی نمایان شد، جنبشی که عاری از خشونت آشکار بود و با نافرمانی مدنی و اعتراضات مسالمت‌آمیز پیش رفت؛ بازتابی اثرگذار از جنبش‌های مدنی در سراسر جهان.

روایت فلسطینیان عمیقاً در بیانات فرهنگی، از شعر و آهنگ‌ها گرفته تا ادبیات و دیگر هنرها، ریشه دوانده است و این‌ها همگی یک هویت ملی قدرتمند را می‌سازند. نمونه‌ای از نمود ادبی این روحیه مقاومت را می‌توان در اشعار پرمعنای «نزار قبانی» شاعر محبوب سوری در «سه‌گانه کودکانِ سنگ» مشاهده کرد که به کودکان انتفاضه اول تقدیم شده است؛ کودکانی که با سنگ به مصاف نظامیان رژیم صهیونیستی رفتند. کلمات او نمایانگر ناامیدی و سرکشی نسل جوان‌تر فلسطینی‌ها است که از امتیازات پیشینیان خود به اسرائیل به امید ایجاد آینده‌ای بهتر، خسته شده‌اند. او از آن‌ها می‌خواهد به نسل‌های قدیم «جنون» را بیاموزند.

بقای هنرمندانه فلسطین؛ تنها صداست که می‌ماند
تظاهرات حامیان فلسطین در سوئد

به گزارش گاردین، این جریان فرهنگی غنی به جهان عرب محدود نشده، بلکه به اذهان جهانی نفوذ کرده و با برقراری ارتباط با مخاطبان بین‌المللی، حمایت گسترده‌ای برای آرمان فلسطینیان فراهم آورده است. ترانه‌هایی مانند «أنا دمی فلسطینی» (خون من فلسطینی است) از «محمد عساف» نمادی از غرور فلسطینیان است و پیروزی آن در برنامه تلویزیون پربیننده «عرب آیدل» همبستگی فرهنگی جهانیان با فلسطین را تایید می‌کند. این بیانات از هویت و مقاومت مردم فلسطین به میدان‌های نبرد یا عرصه‌های سیاسی محدود نمی‌شوند، بلکه به زندگی روزمره گسترش یافته، حامیان فلسطین را افزایش داده و در میان فلسطینیانی که در سراسر جهان پراکنده شده‌اند، نوعی انسجام پدید می‌آورد.

اما این نمودهای فرهنگی و هنری در جهان غرب با سوءتفاهم‌های فراوانی مواجه شده است، زیرا فلسفه پنهان در آن‌ها به جهان صادر نشده است. نمونه بارزی از این کج‌فهمی‌ها شعار «از نهر تا بحر، فلسطین آزاد خواهد شد» است که در تجمعات حامیان فلسطین در کشورهای غربی سر داده شد و گویندگان آن به «یهودستیزی» متهم شده‌اند. به گزارش گاردین، طرح این اتهامات در حالی صورت می‌گیرد که مضمون و هدف اصلی