به گزارش ایسنا، به نقل از ایکنا، بارگاه مطهر امام حسین (ع) که به دست مختار بن ابوعبید ثقفی بنا نهاده شد، بارها و در سالهای متمادی با حملات تخریبی افراد و گروههای مختلف مواجه شده است. خلفای عباسی از جمله منصور، هارون و متوکل هر یک در دورههای مختلف به تخریب بارگاه اقدام کردهاند. مهمترین و معروفترین تخریب به دستور متوکل صورت گرفت. وهابیان در سال ۱۲۱۶ هجری قمری نیز به بارگاه حمله کرده و به آن آسیب جدی وارد ساختند و آخرین تخریب، با حمله بعثیها در زمان صدام و در جریان انتفاضه شعبانیه مردم عراق روی داد.
تارنمای آستان حسینی طی سلسله مقالاتی به تاریخچه حرم مطهر امام حسین (ع) و رخدادهایی که پس از شهادت آن امام همام تا دوران عباسی برای آن روی داده، پرداخته است.
در زمان منتصر، خلیفه عباسی که پس از کشتن پدرش به خلافت رسید، شیعیان در آزادی بیشتری زندگی میکردند و مراقد مقدسه در نجف و کربلا به شکوفایی رسید. سید عبدالجواد الکلیدار در این باره میگوید: «در مدت کوتاه حکومت المنتصر که ۶ ماه به طول انجامید، وی خطاهای پدرش را جبران کرد و خدمات بزرگی برای اهل بیت (ع) و شیعیان انجام داد و همچنین توجه ویژه به قبور مطهر امام حسین (ع) و حضرت علی (ع) داشت و اجازه نداد که قبور ائمه و آل ابیطالب مورد تعرض واقع شود.» (تاریخ کربلا، ص۱۴۶)
این حکومت ۶ ماهه یک دوره استثنایی برای شیعیان در عهد دیکتاتوری عباسی بود که همواره از سیاست تروریسم علیه شیعیان استفاده میکردند. شیعیان در دوران حکومت منتصر نفس راحتی کشیدند و قبور ائمه برای زوار بیش از پیش شناخته شد و مردم از هر نقطه به زیارت ائمه مشرف میشدند. (اعیان الشیعه، ج۴، ص۳۵۰)
بنای بارگاه امام حسین (ع) که در زمان منتصر ساخته شده بود تا سال ۲۷۳ هجری پابرجا بود تا اینکه در زمان خلافت موفق پسر متوکل، در روز نهم ذیحجه و همزمان با روز عرفه، که زوار زیادی در حرم جمع شده بودند، گنبد حرم به طور ناگهانی بر سر زوار فرو ریخت. دلیل سقوط گنبد به طور دقیق مشخص نشده است که حادثه طبیعی بوده یا دستهایی پشت پرده این اتفاق بودهاند؟ اما نشانههایی وجود دارد که نشان میدهد سقوط گنبد بر سر زائران برنامهریزی شده بود.
به دلیل وقوع این حادثه ناگهانی و عجیب، اهمیت تاریخی حرم امام حسین (ع) افزایش یافت؛ چرا که از این حادثه میتوان میزان خشم پنهان عباسیان و عدم آرامش آنها با وجود جلال و عظمت قبر امام حسین (ع) و مقدس بودن آن نزد مسلمانان را دریافت. موفق نیز از این جهت شبیه پدرش بود و از ارتکاب چنین جنایاتی ابا نداشت به همین دلیل تاریخ بر این حادثه سرپوش گذاشته و به جزئیات آن نپرداخته است. (تاریخ کربلا، ص۱۹۳)
در برخی روایات به وضوح بیان شده است که فرو ریختن گنبد به دستور موفق عباسی بوده چرا که سیاست عباسیان در دشمنی با اهل بیت (ع) در همه زمانها بهجز دورههای کوتاهی، یکسان بوده است آنها شیعیان را به قتل میرساندند و جاسوسهایی بین مردم بهویژه در میان علویان قرار میدادند. اما سکوت نسبت به این حادثه به دلیل فضای رعب و وحشتی بود که در دوران موفق عباسی بر جامعه حکمفرما بود.
موفق در زمان جنگ با علی بن محمد، رهبر قیام زنگیان، اشیاء نفیسی که در داخل حرم امام حسین (ع) بود را برای کمک به جنگ خود غارت کرد و مردم وحشیگری او را در شکنجه اسرای این جنگ مشاهده میکردند. (دکتر فیصل السامر، ثورة الزنج، ص۱۲۳) لذا طبیعی است که حاد