به گزارش ایسنا دکتر کامران باقری لنکرانی در یک برنامه تلویزیونی اظهارکرد: دکتر ظفرقندی، برادر ارزشمندی است که نشان داده منافع مردم، کشور و انقلاب اسلامی مهم است و امیدواریم خدا به وی کمک کند. بر اساس قانون اساسی، وزیر مسئولیت اداره وزارتخانه را دارد و امیدوارم که با اقتدار کامل، نسبت به این کار اقدام کند.

وی خاطرنشان کرد: وزارت بهداشت باید با برنامه ها، اسناد بالادستی و اجرایی شدن اصول آنها هماهنگ باشد. نمی توانیم مسئولیت وزیر را بر عهده فرد دیگری قرار دهیم چون بر اساس قانون اساسی، وزیر مسئول عملکرد و پاسخگوی عملکرد هر وزارتخانه ای است. در قانون اساسی، هیات وزیران مسئولیت جمعی در برابر اداره کشور دارد.

لنکرانی با ابراز امیدواری نسبت به جمع شدن یک تیم منسجم مدیریتی در وزارت بهداشت دولت چهاردهم، یادآور شد: شخصا اعتقاد دارم اینطور نیست که فردی که با برنامه های رییس جمهور، هماهنگ نیست، مسئولیت بگیرد و یا فردی که قصد همکاری با دکتر ظفرقندی ندارد و یا بنای ناسازگاری بگذارد، مسئولیت بگیرد اما تقاضای بنده از دولت، اجرایی شدن سیاست ها و اسناد بالادستی از همان آغاز مسئولیت است چون فرصت ها به سرعت می گذرند.

وزیر پیشین بهداشت گفت: در دوره ای فردی ادعا می کرد اجرای طرح پزشکی خانواده در کشور، ۱۰ سال زمان می خواهد که مدت زیادی از آن ۱۰ سال گذشته اما هنوز شاهد اجرایی شدن آن نیستیم. الان بهترین زمان اجرای کامل قانون و اسناد بالادستی است و شیرینی دولت چهاردهم برای مردم می تواند ارتقای سلامت باشد که این موضوع در زندگی افراد و کاهش دغدغه های آنها، اثرگذاری زیادی دارد.

وی تصریح کرد: در زمان مسئولیت ما مهمترین چالش وزارت بهداشت این بود که سلامت، اولویت اصلی دولت نبود و به دلیل حضور دکتر پزشکیان اعتقاد داریم فرصت تاریخی برای نظام سلامت ایجاد شده که باید از این فرصت به بهترین نحو استفاده کنیم.

تامین سلامت نیازمند همکاری های بین بخشی است

وزیر پیشین بهداشت با بیان اینکه تامین سلامت نیازمند همکاری‌های بین بخشی است، گفت: همه تصمیمات اثرگذار بر سلامت مردم در حوزه اختیارات وزارت بهداشت نیست بلکه این وزارتخانه متولی سلامت است و باید مطالبه گر سلامت باشد که برای خیلی از اقدامات نیازمند حمایت سایر بخش های دولت است.

لنکرانی یکی از وظایف رییس جمهور در قانون اساسی را هماهنگی بین بخش های مختلف قوه مجریه دانست و افزود: حضور دکتر پزشکیان، یک فرصت تاریخی برای کشور و نظام سلامت است چراکه وی برخاسته از نظام سلامت است و سابقه تصدی وزارت دارد و سالهای زیادی در کمیسیون بهداشت و درمان مجلس حضور داشته و دغدغه مند بوده و مطالعات زیادی داشته است.

نگرانی از وضعیت وزارت بهداشت

وی دغدغه های رییس جمهور را مطابق با قانون، تامین سلامت و به ویژه سلامت محرومان عنوان کرد و گفت: وضعیت درون وزارت بهداشت برای بنده نگران کننده است. درست است که وزارت بهداشت نیاز به حمایت دارد اما باید بتواند از حمایت برخوردار باشد. نگرانم که دغدغه عدالت محوری با توجه به برخی موضوعات دیگر کمرنگ شود و وزارت بهداشت نتواند از این فرصت تاریخی به خوبی استفاده کند. 

لنکرانی تاکید کرد: اعتبارات، محدود است و در دنیا، بخش مهمی از بودجه های عمومی کشورها به سلامت اختصاص می یابد بنابراین حتما نیاز به حمایت های مالی و حاکمیت وجود دارد اما باید بتوانیم پذیرای این حمایت باشیم و برنامه هایی برای تبدیل این حمایت به خدمت داشته باشیم.

وی افزود: تجارب تلخ و شیرینی در این زمینه وجود دارد. دورانی بوده که بودجه و اعتبارات بالایی به وزارت بهداشت پرداخت شده اما در دیداری که مقام معظم رهبری با هیات دولت داشتند، تاکید کردند که این موضوع به ضد خودش تبدیل نشود.

این عضو فرهنگستان علوم پزشکی ایران از نظام سلامت به عنوان یک منظومه یاد کرد و گفت: اگر نگاه منظورمه ای و سیستماتیک نداشته باشیم، مداخلات ما به صورت مقطعی، تلسکوپی و تمرکز بر یک موضوع خرد بدون توجه به آثار آن بر سایر اجزا باشد، نتیجه معکوس خواهیم گرفت.

برای اجرای برنامه ها نیاز به دروازه بان و نظارت کافی داریم

وزیر پیشین بهداشت ادامه داد: برخی گلوگاه ها در نظام سلامت وجود دارد که اگر به درستی به آنها نپردازیم، ممکن است نتیجه معکوس بگیریم. به عنوان نمونه رایگان کردن یک خدمت یا محصول و رایگان نکردن آن باعث ایجاد نیاز القایی و هدررفت منابع می شود وقتی برای برنامه ها و اقدامات، دروازه بان و نظارت کافی نداشته باشیم و یا از چیزی بدون انتخاب مسیر درست، حمایت کنیم، نیاز القایی ایجاد می شود که کمر سیستم را می شکند. این تجربه تلخ را در دهه ۹۰ داشته ایم. 

لنکرانی افزود: برخی از حمایت ها از وزارت بهداشت در دهه ۹۰ بسیار خوب بود و رضایتمندی فوری هم ایجاد کرد اما چون این حمایت ها، دروازه بان نداشت باعث ایجاد نیاز القایی، افزایش هزینه های نظام سلامت و بالا رفتن فرسودگی شغلی کارکنان شد و چیزی که می توانست افتخار بزرگی برای کشورمان باشد، تبدیل به ضد خودش شد. 

وزیر پیشین بهداشت تاکید کرد: در زمان مسئولیت ما از نظر بودجه، یکی از خشکسال ترین دوره ها برای وزارت بهداشت بود و در سال ۸۷ حتی در پرداخت حقوق و هزینه های جاری مشکل داشتیم اما تلاش کردیم که از مجموعه ظرفیت ها استفاده کنیم.

تفاوت های فعالیت در نظام سلامت با سایر نظام ها و حوزه های حاکمیتی

وی با تاکید بر اینکه نظام سلامت با سایر نظام ها و حوزه های حاکمیتی متفاوت است، یادآور شد: در نظام سلامت خیلی افراد در یک مجموعه سیاسی تعریف می شوند اما نظرات متعارضی در مورد نظام سلامت دارند. مثلا افرادی داریم که در انتخابات به دکتر پزشکیان رای داده اند اما دغدغه بخش خصوصی دارند و یا افرادی داریم که به دکتر پزشکیان رای داده و اعتقاد دارند سلامت عامه مردم باید تامین شود و بتوانیم پزشکی خانواده را در کشور اجرایی کنیم. 

این عضو فرهنگستان علوم پزشکی ایران تاکید کرد: نگرانیم که تفاوت دیدگاه ها اجازه ندهد آن چیزی که رییس جمهور در مورد سلامت و سایر بخش ها اعلام کرده، اجرا شود. ۱۴ بند سیاست های کلی سلامت کاملا روشن است و اگر فردی ادعا کند این سیاست ها را تغییر می دهد برای ما بسیار تلخ است. رییس جمهور اعلام کرده که قصد اجرای سیاست های کلی سلامت را دارد اما صحبت در مورد تغییر سیاست ها نگران کننده است.

نظارت های مجمع تشخیص باید بهنگام باشد

وی با بیان اینکه در سیاست های کلی سلامت به صراحت تاکید شده که مبنای سیاست های دارویی باید طرح ژنریک باشد، گفت: دیگر جای بحث و گفتگو در این زمینه وجود ندارد چراکه به صراحت اعلام شده است. بر اساس قوانین، سیاست های کلی، مبنای قانونگذاری باید باشد و مجمع تشخیص مصلحت نظام باید مراقبت کند که قوانین و مقررات، مطابق با سیاست های کلی باشد و به یکی از دوستان که در مجمع فعالیت دارد، گفتم که نظارت های مجمع باید بهنگام باشد نه اینکه پس از یک سال، تذکر داده و اصلاح شود.

تا قبل از سال ۹۳ نقشه راه برای نظام سلامت وجود نداشت

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز تفاوت دغدغه ها در مورد سلامت و سیاست های کلی سلامت را نگران کننده دانست و گفت: تا قبل از سال ۹۳ نقشه راه برای نظام سلامت وجود نداشت و هر کسی بر اساس فهم و درک مشکلات یا بار بیماری‌ها، برنامه هایی را اجرا می کرد. در تحقیقات و مقالات مختلف به این نتیجه رسیدیم که مهمترین چالش نظام سلامت تا قبل از سال ۹۳ نبود نقشه راه است.

وی از سیاست های کلی سلامت ابلاغی از سوی مقام معظم رهبری در سال ۹۳ به عنوان نقطه عطفی برای نظام سلامت یاد کرد و گفت: متاسفانه در طول ۱۰ سال گذشته حرکت وزارت بهداشت بر اساس و مبنای سیاست های کلی سلامت نبوده و هر کسی آمده، حرف متفاوتی زده است. به برخی آقایان گفتم افتخاری ندارد که برنامه های مختلف و بدون تطابق با سیاست های کلی را با عناوین متفاوت اجرا کنیم.

به گفته  لنکرانی وظیفه قانونی، شرعی، عرفی و انسانی، اجرای سیاست های کلی سلامت است. برداشت بنده این است که اهمیت سیاست های کلی سلامت برای مجریان، به خوبی روشن نبوده است و متوجه گره گشایی ۱۴ بند این سیاست ها نبوده اند و کماکان به دنبال اجرای سلیقه ای سیاست ها بوده ایم.

 وزیر پیشین بهداشت تاکید کرد: یک زمان فردی می گوید ۱۴ بند سیاست های کلی سلامت خیلی خوب است اما امروز دغدغه کشور، موضوع دیگری است که این تفکر از نظر ما مشکل دارد. وقتی قدرت در اختیار ما قرار می گیرد، چارچوب دارد و مهار شده است و مجاز نیستیم هر کاری بر اساس سلیقه خودمان است، انجام دهیم. وقتی به قدرت می رسیم باید قانون را اجرا کنیم.

وی تصریح کرد: میثاق ما اسناد بالادستی از جمله سیاست های کلی سلامت و برنامه هفتم پیشرفت است و رییس جمهور نیز سخنان بسیار خوبی در مورد وحدت و عدم اختلاف داشته است. وحدت و رفع اختلافات نیاز به یک محور دارد که در کشور ما محور وحدت، اجرای قانون و اسناد بالادستی و الزام آور است.

لنکرانی با بیان اینکه این خیلی بد