آیا می‌دانستید که سالانه ۵۸ میلیون عروسک فروخته می‌شود که حدود ۱۰۰ عدد در دقیقه است و یا چهار میلیون  قطعه لگو در هر ساعت فروخته می‌شود که بیش از ۶۰۰ هزار مجموعه روزانه می‌شود و هر کودک به‌طور متوسط ​​تا سن پنج سالگی، ۱۹۰ اسباب‌بازی دارد، اما سوال این است که «آیا می‌توانیم آنها را بازیافت کنیم و اگر چنین است، چگونه؟».

پاسخ کوتاه این است که بستگی به اسباب‌بازی دارد. به‌عنوان مثال، لگو از پلاستیکی تولید شده است که می‌تواند با بقیه پلاستیک‌های خانگی شما بازیافت شود. با این حال، اکثر اسباب‌بازی‌ها از پلاستیک فشرده ساخته شده‌اند که نمی‌توان آنها را مانند بطری‌ها، گلدان‌ها و بسته‌بندی‌های پلاستیکی بازیافت کرد.

استرالیایی‌ها، سالانه حدود ۲۷ میلیون اسباب‌بازی را دور می‌ریزند. طبق تحقیقات انجام شده انجمن اسباب‌بازی استرالیا، حدود نیمی (۵۱ درصد) از اسباب‌بازی‌های جدید فروخته شده طی یک سال به زباله تبدیل می‌شوند.

خلاص شدن از شر اسباب‌بازی‌ها می‌تواند دشوار باشد. بازیافت آنها چالش‌برانگیز و وقتی در شرایط خوبی هستند یا ارزش احساسی دارند، دور انداختن آنها برای افراد دشوار است. استفاده مجدد از طریق خیریه‌ها، محل‌های نگهداری اسباب‌بازی و فروشگاه‌های اسباب‌بازی، به اسباب‌بازی‌های قدیمی زندگی دوباره می‌دهد و جایگزینی برای دفن زباله است.

اگر نسل بعدی بتواند یاد بگیرد که به جای خرید اسباب‌بازی‌های جدید، دوباره از اسباب‌بازی‌های قبلی استفاده کند، به کاهش میزان زباله‌های پلاستیکی که به محل دفن زباله می‌روند، کمک خواهد کرد.

بر اساس گزارش گاردین، مبادله اسباب‌بازی تنها راه مقابله با زباله‌های اسباب‌بازی نیست. استرالیا بیش از ۲۸۰ خانه اسباب‌بازی دارد که طیف وسیعی از اسباب‌بازی‌ها، پازل‌ها و بازی‌ها را معمولا با هزینه عضویت اندک، به امانت می‌دهند.

در حالی که سرعت تغییر شرکت‌های اسباب‌بازی به گزینه‌های پایدارتر برای محصولات بسیار متفاوت است، اکثر تولیدکنندگان در بسته‌بندی‌های خود پیشرفت قابل‌توجهی داشته‌اند، یا پلاستیک را به‌طور کامل کنار گذاشته‌اند یا به جایگزین‌های قابل بازیافت روی آورده‌اند.

سبز کردن صنعت اسباب‌بازی به تجارت و همچنین به امر ضروری زیست‌محیطی برای تولیدکنندگان تبدیل شده است، زیرا مصرف‌کنندگان نگران بحران آب‌وهوا و فروپاشی طبیعت، انتخاب‌های آگاهانه‌تر و سازگار با محیط زیست انجام می‌دهند. طبق نظرسنجی انجمن اسباب‌بازی در آمریکا، ۴۵ درصد از والدین زیر ۴۰ سال قبل از خرید اسباب‌بازی، اعتبار پایداری آن را بررسی می‌کنند.

ضایعات پلاستیکی، یکی از جنبه‌های این چالش است، اما تولید پلاستیک همچنین مواد شیمیایی مضر را از طریق انتشار دی‌اکسید کربن به جو آزاد می‌کند، بنابراین آیا می‌توان اسباب بازی‌های سازگار با محیط زیست ساخت که واقعا سازگار با محیط زیست باشد؟ پاسخ مثبت است؛ در سال ۲۰۲۲، اسباب بازی‌هایی از مواد بازیافتی ساخته شدند.

کارشناسان این صنعت اظهار کردند: می‌خواهیم جهانی پایدار به کودکانی که مشتریان ما هستند، هدیه دهیم. آنان اذعان کردند که مسیر رسیدن به این هدف، مسیر ساده‌ای نیست، زیرا شرکت باید نگرانی‌های زیست‌محیطی را با ملاحظات ایمنی، دوام و مقرون‌به‌صرفه بودن نیز متعادل کند.

انتهای پیام