به گزارش ایسنا، این سناریو به شکل گزارشی از دو سال آینده نوشته شده است؛ زمانی که نرخ بیکاری دو برابر شده و ارزش کل بازار سهام بیش از یک‌سوم کاهش یافته است.

در قسمتی از این گزارش آمده است: توانایی‌های هوش مصنوعی بهبود می‌یابد، شرکت‌ها به نیروی کار کمتری نیاز دارند، اخراج کارکنان اداری صعود می‌کند، کارگران بیکار شده کمتر هزینه خواهند کرد، فشار بر حاشیه سود شرکت‌ها، آنان را به سرمایه‌گذاری بیشتر در هوش مصنوعی سوق می‌دهد و توانایی‌های هوش مصنوعی باز هم بهبود می‌یابد.

این نگاه بدبینانه، نوعی سناریوی نزولی جدیدی را ترسیم می‌کند که نه بر پایه خطراتی شبیه «اسکای‌نت» و ناهماهنگی فاجعه‌بار، بلکه بر اساس فروپاشی تدریجی خود اقتصاد است. در این سناریو، تمرکز اصلی بر پیامدهای ترکیب گسترده عامل‌های هوش مصنوعی در اقتصاد است، به‌ویژه زمانی که پیمانکاران بیرونی با سیستم‌های ارزان‌تر هوش مصنوعی درون‌سازمانی جایگزین می‌شوند.

این تصویر شباهت‌هایی با سناریوی «مرگ ساس» (Death of SaaS) دارد، اما «سیترینی ریسرچ» پا را فراتر می‌گذارد و هر مدل کسب‌وکاری را که بر بهینه‌سازی مبادلات میان شرکت‌ها استوار است، در معرض تهدید می‌داند.

همان‌طور که انتظار می‌رفت، این گزارش در فضای آنلاین سر و صدای زیادی به پا کرده است. البته همه آن را نمی‌پذیرند حتی  «سیترینی ریسرچ» هم آن را بیشتر یک سناریو می‌داند تا پیش‌بینی قطعی اما مشخص کردن دقیق اینکه این زنجیره فرضی در کجا دچار خطا می‌شود، چندان ساده نیست.

نویسنده در پایان می‌گوید: شخصا مطمئن نیست شرکت‌ها آماده باشند تصمیم‌های خرید را به عامل‌های هوش مصنوعی بسپارند، هرچقدر هم که این سیستم‌ها هوشمند باشند.

تِک‌کرانچ گزارش کرد، با این حال، در سناریوی «سیترینی ریسرچ»، بسیاری از این تصمیم‌ها پیش‌تر به پیمانکاران شخص ثالث واگذار شده‌اند بنابراین، این فرض چندان هم دور از ذهن به نظر نمی‌رسد.

انتهای پیام