عقربه‌های ساعت، ۱۰ صبح را نشان می‌دهد نم باران و کمی سرمای هوا حس می‌شود اما مردم به خیابان آمده‌اند تا مجدد با شهدا پیمان ببندند؛ پیکر شهدا هنوز نرسیده است، مردم از امامزاده اسماعیل(ع) منتظر هستند، مسئولین هم یک‌یک می‌رسند.

مرضیه حسینی که در هوای سرد و بارانی منتظر رسیدن پیکر شهداست، در ابتدا در خصوص علت حضورش می‌گوید: آمریکای منحوس و اسرائیل غاصب به ناحق خاک ما را مورد هدف قرار دادند. آنان با هدف قرار دادن چند منزل در روستای نجف آباد ناجوانمردانه عده‌ای از همشهریان ما را به شهادت رساندند که در اعتراض به این اقدام ددمنشانه در این مراسم حاضر شدیم.

وی ادامه می‌دهد: دشمنان به دلیل اعتقادات شیطانی، کودکان ما را شهید می‌کنند برای همین در ابتدای جنگ مدرسه شجره طیبه را مورد هدف قرار دادند؛ برایشان کوچک و بزرگ فرقی ندارد چون رحم ندارند.

حسینی خاطرنشان می‌کند: ما زنان ایرانی شیرزن هستیم و تا آخرین لحظه می‌ایستیم و اجازه نمی‌‍دهیم خاک ما را اشغال کنند و تا آخرین لحظه منتقم خون رهبر شهید، دانش آموزان میناب، سربازان ناو دنا و دیگر شهدا هستیم و هیچ‌گاه تسلیم نمی‌شویم.

مریم کریمی بانویی است که گل در دست دارد، به سراغش می‌روم، پس از گفت‌وگو متوجه می‌شوم از اقوام شهدایی است که قرار است تا دقایقی دیگر روی دستان مردم تشییع شوند؛ او با داغی که در سینه دارد می‌‎گوید: برای تجدید بیعت با رهبر انقلاب و حضور در تشییع دایی شهیدم و فرزندانش در این مراسم حاضر شدم.

وی بیان می‌کند: آمده‌ام تا به دشمن بگویم؛ هیچ کاری نمی‌تواند انجام دهد، مردم ایران محکم ایستاده‌اند و با شهدایی که در این راه تقدیم می‌کنند قوی‌تر می‌شوند و تا آخرین قطره خون از اسلام، انقلاب و رهبر دفاع خواهند کرد.

یکی از شهدا دانش‌آموز هشت ساله است، در بین جمیعت دختران هم سن و سال او به چشم می‌خورند، محیا حیدری دانش‌آموزی است که در این مراسم شرکت کرده تا به دشمنان بگوید راه شهدای دانش‌آموز ادامه دارد. 

وی می‌گوید: آمده‌ام تا به اسرائیل و آمریکا بگویم مرگ بر شما باد، شهیده «رزیتا رمضانی» و امثال آن حق زندگی داشتند ولی با حمله ناجوانمردانه شما شهید شدند.

طهورا اکبری‌مقدم ۱۰ ساله نیز یک دانش آموز است؛ او اظهار می‌کند: آمده‌ام تا به دشمن بگویم فکر نکند که ایران تنهاست، ایرانیان متحد کنار کشورشان هستند. آمریکای جنایتکار پای خود را بیش از حد جلو گذاشته و باید بداند به راحتی نمی‌تواند ایران را از بین ببرد؛ با شهادت دانش‌آموزان عاقبت بدی در انتظار دشمنان است و باید منتظر پاسخ کوبنده باشند.

فرزانه خلیلی نیز یکی دیگر از شرکت‌کنندگان در این مراسم است که در گفت‌وگو با ایسنا می‌گوید: برای تشییع شهدایی که ناجونمردانه به دست استکبار جهانی شهید شدند در اینجا حضور پیدا کردیم؛ شهادت افراد غیرنظامی و کودکان نشان از ناتوانی و عجز دشمنان است، اگر دشمن توانمند بود زنان و کودکان بی‌دفاع را مورد هدف قرار نمی‌داد؛ هر چقدر ضعیف باشند ضعیف‌کشی می‌کنند و اگر دشمن قدرتمند بود ضعیف‌کشی نمی‌کرد.

وی ادامه می‌دهد: ایران با همه اقشارش ایران است؛ همه ایران را دوست دارند و به عشق رهبر در میدان حاضر می‌شوند. خدا مردم ایران را مبعوث کرده است تا حامی مستضعفان باشند و اکنون این حمایت باعث شده است  تا تمامی آزادی‌خواهان دنیا به پا خیزند.

کامیون پیکر شهدا از راه می‌رسد و جمعیت ایستاده در کنار خیابان به استقبال آن‌ها می‌رود، پرچم‌ها در باد چشم‌ها را می‌نوازد، مادران با کالسکه کودکان را در میان پتو پیچیده‌اند و شعار «هیهات من الذله» را سر می‌دهند. 

مردم پا به پای خودروی حمل شهدا خیابان سپه را طی کرده و با ذکر اهل بیت ذکر مصیبت کربلا را زمزمه می‎کنند و پس از ساعتی به امامزاده حسین(ع) می‌رسند.

اینک موقع اقامه نماز بر پیکر ۶ شهید حمله آمریکایی- صهیونی است، مرد و زن، پیر و جوان و کوچک و بزرگ نماز را اقامه می‌کنند و پیکر دخترک هشت ساله روی دستان مردم می‌رود تا در گوشه‌ای از گلزار شهدای قزوین آرام گیرد.

در همین حین بانویی را می‌بینم که اندوهگین نظاره‌گر است، نامش را می‌پرسم خود را اکرم محمدزاده معرفی می‌کند و می‌گوید: این شهدا مظلومانه شهید شدند، چند تن از آنان مظلوم و یک شهید نیز دخترکی هشت ساله بود؛ اینجا آمدم تا بگویم پای کار انقلاب هستیم و برای اسلام خون می‌دهیم و با این خون‌ها پیروز میدان خواهیم بود.

وی بیان می‌کند: خداوند طوفان، باد و باران را سرباز خود کرده و حتی اگر بخواهند نقطه‌ای را بزنند پیش مرگ‌هایی هستند که جان خود را برای ایران فدا کنند، خداوند به دشمنان اجازه نمی‌دهد به اهدافشان دست پیدا کنند.

محمدزاده تصریح می‌کند: ما مسلمانان می‌دانیم که این دنیا فانی بوده و شهادت یک افتخار است برای همین از خداوند می‌خواهیم که مرگ ما را با شهادت رقم بزند. نمی‌گذاریم خون رهبر شهیدمان پایمال شود بعد از شهادت رهبر فکر نمی‌کردیم زنده بمانیم اما باید باشیم تا انتقام خون رهبر را بگیریم.

وی ادامه می‌دهد: دشمن می‌داند که این دانش‌آموزان روزی دانشمند هسته‌ای و بسیجیان کف میدان خواهند شد، این دختران مادرانی خواهند شد که فرزندان انقلابی پرورش خواهند داد برای همین دانش‌آموزان را هدف قرار می‌دهد اما باید بداند هر چقدر دانشمندان ما را به شهادت برسانند دانش‌آموزانی هستند که پیش از این قصد دانشمند شدن نداشتند اما امروز دوست دارند دانشمند شوند؛ امروز عزت فرزندان ما رشد کرده و خون امام شهید باعث شده مردم ما بخروشند و بیشتر به کشور خدمت کنند در حقیقت شهادت رهبر موجب بیداری ملت شد.

اسداللهی نیز بانویی است که چشمانش از مظلومیت شهدا خیس شده است، او اظهار می‌کند: دشمن با شهادت دانش‌آموزان به دنبال نسل‌کشی مسلمانان است؛ هر چقدر از فرزندان ما شهید شوند باز هم این مسیر را ادامه می‌دهیم؛ ما تا آخر ایستاه‌ایم و هیچ‌گاه میدان را خالی نمی‌کنیم.

او به پرچمی که در دست دارد اشاره می‌کند و می‌گوید: این پرچمی که دست ماست زمین نمی‌ماند و اگر ما هم شهید شویم بچه‌هایی هستند که این پرچم را برافراشته نگاه دارند.

مرضیه اسدزاده نیز با برگه ساده‌ای که در دست دارد، به عدم پذیرش آتش‌بس اشاره می‌کند و می‌گوید: برای تکریم شهدا در این مراسم حاضر شدیم، شهدا به کردن ما حق دارند؛ با حضور خود خواستیم تا انزجارمان را نسبت به آمریکا و اسرائیل و ایادی آنان نشان دهیم.

وی تصریح می‌کند: آنان هدفشان مردم ایران است و از مردم ایران هراس و کینه دارند چون مردم پای کار هستند و این مردم هستند که مسئولین را انتخاب می‌کنند بنابراین آنان از مردم می‌ترسند.

این بانو ادامه می‌دهد: مردم کف خیابان و در میدان هستند برای همین دشمن از مردم نیز همانند مسئولین وحشت دارند؛ حضور مردم در میدان به برکت امام شهیدمان است ای کاش زمانی که رهبر ما در قید حیات بودند این جوش و خروش را داشتیم نه اینکه با شهادت ایشان به خروش آییم. خوشحالیم که بین مردم بصیرت وجود دارد و تا نابودی اسرائیل و خروج آمریکا از منطقه مردم پای کار انقلاب و نظام هستند.

اسدزاده اظهار می‌کند: دشمنان باید بدانند مردم ما هیچ‌گاه کوتاه نخواهند آمد و آن‌ها به اهدافشان نمی‌رسند آنان مردم ایران را نمی‌شناسند اگر می‌شناختند دست به این حماقت نمی‌زدند؛ آنان باید بدانند شهید خامنه‌ای بیش از زمان حیاتش برای آنان خطرناک است؛ باید بدانند داغی که بر دل مردم گذاشتند هیچ‌گاه سرد نخواهد شد و تا نابودی آنان از پای نخواهیم نشست.

به گزارش ایسنا، تابوت‌ها بدرقه شدند اما مردم همچنان در گلزار شهدای قزوین حضور داشتند تا بگویند در میدان حاضر هستند تا پیروزی نهایی رقم بخورد.

انتهای پیام