امشب نیز، اصفهان شاهد تداوم خروشی توفنده و برخاسته از اعماق جان بود. شب‌هایی که از پسِ شهادت رهبر انقلاب، رنگ خواب به خود ندیده‌اند و اصفهان را همچون کوهی استوار در کانون این بیداری ملی قرار داده‌اند. امشب هم از آغازین لحظات غروب، رودهای خروشان انسانی از گوشه‌گوشه شهر به هم پیوستند تا دریایی از صلابت را روانه خیابان‌ها کنند. طنین ذکر حماسی، صلوات و فریادهای استکبارستیزانه، سکوت شب را در هم شکست. اهتزاز هزاران پرچم سه‌رنگ ایران در نسیم شامگاهی و تصاویری از رهبر شهید که در دست مردان و زنان این دیار فشرده می‌شد، تجسم پیوندی است که با خون مقدس در هم آمیخته و ریشه دوانده است.

از میدان انقلاب و دروازه دولت تا چهارباغ عباسی، از پل فلزی و قائمیه تا میادین شهدا، بزرگمهر و مسجد نورباران، موج‌های انسانی با چشمانی اشک‌بار، اما قدم‌هایی استوار به حرکت درآمدند. در این تداوم حضور، دیگر سخن از یک سوگواریِ صرف نیست؛ بلکه تبلور اراده‌ای پولادین است که هیچ طوفانی یارای لرزاندن آن را ندارد.

کهکشانِ زمینیِ وفاداری

در تاریکی شب، کهکشانِ زمینیِ اصفهان با شعله شمع‌ها و نور تلفن‌های همراه، منظره‌ای بی‌نظیر از وفاداری خلق کرد. در این اقیانوس بی‌کرانِ نور، اشک‌های داغ به نشان یک عهد ابدی جاری است. فریادهای «الله‌اکبر»، «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» تنها یک شعار نیست؛ بلکه پتکی کوبنده بر سر استکبار و تکرارِ عهدی است با رهبر شهید: ایستادگی تا آخرین قطره خون.

مردم با صلابت و وقاری برخاسته از شب‌های جهادِ حضور، گرداگرد یکدیگر حلقه زده‌اند تا پیام روشن بیداری را از قلب تپنده اصفهان به سراسر جهان مخابره کنند.

پیوند ناگسستنی اقشار؛ از دانشگاه تا بازار

اینجا هیچ‌کس غریبه نیست و خط‌کشی‌ها رنگ باخته است. دانشجویان، بازاریان، کارگران، فرهنگیان و هنرمندان، شانه‌به‌شانه یکدیگر، صفوفی از جنس پولاد ساخته‌اند. خیابان‌های منتهی به میدان آزادی، شاهد حضور پررنگ جوانان و دانشگاهیانی است که نشان دادند پرچمداران این مسیرِ بیداری‌اند. اساتید و دانشجویان، با پرچم‌های در اهتزاز، فضای شهر را به کلاسِ درس مقاومت و پرستشگاه ایمان بدل کرده‌اند.

این موجِ بیداری تنها به مرکز شهر محدود نمانده است؛ از شرق تا غرب استان، صدای واحد و خالصِ تکبیر، نشان از اراده‌ای شکست‌ناپذیر دارد که در کالبد تمام خاک اصفهان دمیده شده است.

حماسه‌ای که پایان ندارد

در دل این شب‌های پی‌درپی، حقیقتی بزرگ رخ می‌نماید؛ این مردم نه از سرِ استیصال و اندوهِ صرف، که با نیروی عظیم عشق و بصیرت به میدان آمده‌اند. عشقی مکتبی به وطن و آرمان‌های انقلابی که وعده قطعی پیروزی حق را در خود نهفته دارد. اصفهان نشان داد وفاداری یعنی بیدار ماندن برای ساختن فردایی روشن‌تر که دست سلطه‌گران از آن کوتاه باشد. از میان اشک‌های ماتم، انوار یقین و لبخندهای ایمان دیده می‌شود؛ باوری عمیق به اینکه خون رهبر شهیدشان، تضمین‌کننده اقتدار ابدی وطن است.

اکنون که تاریکی شب با زمزمه‌های دعای فرج و شعارهای کوبنده به استقبال سپیده می‌رود، اصفهانِ بیدار، استوارتر از همیشه ایستاده است. میدان‌ها هنوز روشن‌اند؛ روشنایی خیره‌کننده‌ای که در سکوتِ پس از نیمه‌شب، پیام روشنی برای جهان دارد؛ راهِ رهبر شهید، راهی است استمراری و بی‌بازگشت؛ و عهدِ این ملت با خون شهیدان، عهدی است ابدی، ماندگار و ناگسستنی.

انتهای پیام