بهزاد چوپانکاره در گفتوگو با ایسنا با اشاره به تغییر سنتها و دگرگون شدن رسوم سیزدهبهدر، اظهار کرد: امروزه با جریانی روبهرو هستیم که میتوان آن را گسترش خانوادههای هستهای و کمجمعیت دانست. این روند، بیش از هر چیز، نتیجه شتاب بالای فناوری و تکنولوژی است؛ روندی که به سرعت در حال رشد است و ما نتوانستهایم آنگونه که باید، فرهنگ شفاهی و عامیانه خود را با آن همراه و بهروز کنیم؛ همین مسئله باعث شده است فرایندهای گذشته، امروز شکل متفاوتی پیدا کنند.
وی با اشاره به اینکه فناوری در حوزههای مختلف از جمله صنعت، کشاورزی و باغداری، رشد قابل توجهی ایجاد کرده و عملاً نیاز به نیروی کار خانوادگی را کاهش داده است، تاکید کرد: در گذشته، خانوادههای روستایی معمولاً ۸ تا ۱۰ نفره بودند، اما امروزه اغلب این خانوادهها ۳ تا ۵ نفرهاند و نهایتاً به ۶ نفر میرسند. در چنین شرایطی، بسیاری از مناسبتها از جمله روز طبیعت نیز شکل متفاوتی به خود گرفتهاند. در گذشته همکاری و همیاری به یکدیگر در این روز اهمیت بیشتری داشت و صلهرحم و گردهم آمدن خانوادهها از جایگاه ویژهای برخوردار بود که امروزه تا حدودی کمرنگتر شده است.
چوپانکاره افزود: روز طبیعت از این جهت اهمیت دارد که پس از ماهها تحمل سرما (از میانههای مهر و آبان تا پایان زمستان و گاهی حتی تا میانه فروردین) مردم به دل طبیعت میروند و با آمدن بهار، نوعی زندهشدن و تازگی را تجربه میکنند. طبیعت در حقیقت نماد رستاخیز است. این معنا را هم در شریعت داریم و هم در احادیث فراوان؛ احادیثی که انسان را به اندیشیدن درباره رستاخیز، معاد و قیامت دعوت میکنند.
روز طبیعت با چاشنی غذاها و بازیهای محلی
این خراسانپژوه یادآور شد: ما به طبیعت میرویم، به آن احترام میگذاریم و میکوشیم آن را حفظ کنیم زیرا طبیعت، برکت زندگی است و باید بهعنوان میراثی ارزشمند برای نسلهای بعدی باقی بماند. یکی از آیینهای رایج در روز طبیعت نیز پخت و سرو غذاهای سنتی در آن است. در گذشته خوراکهایی برای این روز تهیه میشد