در هتل‌هایی که برای اسکان آسیب‌دیدگان جنگ شکل گرفته‌اند، آنچه بیشتر از هر چیز دیده می‌شود ادامه زندگی است، نه توقف آن. میان روایت‌های تلخ از آوار و انفجار، روزمرگی تازه‌ای در جریان است؛ آدم‌ها در کنار هم، در دل یک اقامت موقت، معنای تازه‌ای از هم‌زیستی و تاب‌آوری ساخته‌اند.