حبیبالله محمودیان در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: محوطه تاریخی «داروند» میشخاص، بهدلیل شرایط مطلوب جغرافیایی و قرارگیری در دامنه ارتفاعات منطقه، در گذشته مکان مناسبی برای استقرار سکونتگاههای انسانی بوده است.
وی خاطرنشان کرد: این محوطه با مساحت ۱۵ در ۴۰ متر، در سطح شیبدار جبهه شرقی رودخانه «میشخاص» واقع شده و به روستای داروند متصل است.
دانشآموخته باستانشناسی پیش از تاریخ با اشاره به شواهد موجود در سطح اثر، بیان کرد: وجود سفالینههای گسترده، تیغههای سنگی و تکههای مفرغ از جمله مهمترین شواهد فرهنگی سطح اثر محسوب میشوند، با توجه به این یافتهها، استمرار استقرار در این مکان از ادوار پیش از تاریخ تا دوره اسلامی پیشبینی میشود.
محمودیان همچنین با اشاره به اهمیت همجواری این محوطه با سایر آثار باستانی، توضیح داد: گورستان بزرگ عصر مفرغ «حیدرآباد» در فاصله ۵۰۰ متری شمال این اثر قرار دارد که نشاندهنده پیوستگی تاریخی منطقه است علاوه بر این، در بخش شرقی اثر و بر فراز بلندیهای مشرف به محوطه، ۳ تپه باستانی «بان ارجنین» قرار گرفته که بر اهمیت و گستره این منطقه باستانی افزوده است.
این باستانشناس یادآور شد: با بررسی مشخصات یافتههای فرهنگی، تعدد و تنوع شناسههای فرهنگی در این محوطه، نشانگر گستردگی و اهمیت بالای آن است.
محمودیان با توصیف ویژگیهای فیزیکی یافتهها در سطح اثر، افزود: سفالینههای مشاهده شده دارای خمیره نارنجی روشن، خاکستری و قهوهای هستند و رنگ سطح داخلی اکثر این سفالها به رنگ نارنجی روشن مشاهده شده است.
وی با ابراز نگرانی از وضعیت فعلی محوطه، هشدار داد: متأسفانه گستردگی حفاریهای غیرمجاز، ایجاد نهالستانها و گسترش ساختوسازهای روستایی، بافت تاریخی محوطه داروند را به شدت تخریب کرده و این میراث باستانی را با خطر جدی مواجه ساخته است.
انتهای پیام
