پژوهشگران دریافتند، تغییرات در خلق‌وخوی و استرس با تغییرات در باکتری‌های روده و سطح برخی متابولیت‌ها (مواد حاصل از سوخت‌وساز بدن) مرتبط است. نتایج نشان داد، بیشتر تغییرات خلقی و روده‌ای افراد همزمان با نوشیدن  قهوه کافئین‌دار و  قهوه بدون کافئین رخ می‌دهد.

قهوه فقط بر سطح انرژی ابتدای صبح افراد تاثیر نمی‌گذارد بلکه بر ترکیب میکروبیوتای روده نیز موثر است و می‌تواند بر خلق‌وخوی و سطح استرس اثر بگذارد.

جان کرین، پژوهشگر اصلی این پژوهش از مرکز تحقیقاتی «ای‌پی‌سی میکروبیوم» ایرلند گفت: قهوه چیزی فراتر از کافئین و عامل پیچیده غذایی محسوب می‌شود که با میکروب‌های روده، سوخت‌وساز و حتی سلامت عاطفی ما در تعامل است.

اصطلاح «میکروبیوتای روده» به همه میکروارگانیسم‌های مختلف (مانند باکتری‌ها) اشاره دارد که در درون دستگاه گوارش زندگی می‌کنند. آن‌ها بخش حیاتی از میکروبیوم روده هستند که نه فقط میکروب‌ها، بلکه محیط زندگی آن‌ها را نیز شامل می‌شود.

نتایج پژوهش‌های پیشین نشان دادند که یک رابطه دوطرفه بین روده و مغز وجود دارد که به محور روده-مغز معروف است بنابراین تغییرات در مغز می‌تواند به تغییرات در روده و بالعکس منجر شود.

نقش کلیدی میکروبیوتای روده 

پژوهشگر این پژوهش گفت: علاقه عمومی به سلامت روده بسیار افزایش یافته است. رابطه بین سلامت گوارش و سلامت روان نیز روزبه‌روز بهتر درک می‌شود، اما مکانیسم‌های تاثیر قهوه بر این محور روده-مغز همچنان ناشناخته بوده است.

نتایج پژوهش‌های دیگر نشان داده‌اند که میکروب‌های روده به قهوه واکنش نشان می‌دهند، همچنین سطوح مختلف مصرف قهوه با پیامدهای سلامت خاصی ازجمله کاهش خطر برخی بیماری‌های مزمن، کاهش میزان مرگ‌ومیر به هر علت و کاهش خطر افسردگی مرتبط است.

با این حال، تاکنون پژوهشگران تاثیر نوشیدن قهوه و سپس قطع آن را در طول زمان، هم بر مصرف‌کنندگان و هم بر میکروبیوتای روده آنان، به طور عمیق بررسی نکرده بودند.

ارزیابی تاثیر مصرف قهوه 

این پژوهش با مقایسه ۶۲ نفر در دو گروه برابر از افرادی که قهوه نمی‌نوشیدند با گروهی که قهوه می‌نوشیدند، آغاز شد. افرادی که قهوه می‌نوشیدند، کسانی بودند که به‌طور منظم روزانه بین سه تا پنج فنجان قهوه می‌نوشیدند.

پژوهشگران با استفاده از آزمون‌های گوناگون، پرسشنامه‌ها، گزارش‌های شخصی و نمونه‌های مدفوع و ادرار، چندین پارامتر را در هر شرکت‌کننده ارزیابی کردند که شامل عملکرد شناختی، سطح استرس، سلامت جسمی، خلق‌وخوی، عملکرد ایمنی، رژیم غذایی و ترکیب میکروبیوم روده بود.

پس از ارزیابی‌های اولیه، گروهی که قهوه می‌نوشیدند به مدت ۱۴ روز نوشیدن قهوه را متوقف کردند و همچنین از سایر منابع کافئین مانند نوش�