به گزارش ایسنا، سهراب بختیاریزاده یکی از مدافعان قابل اعتماد فوتبال ایران در اوایل دهه ۲۰۰۰ بود. با این حال حضور بختیاریزاده در جام جهانی ۲۰۰۶ از عجایب بود. او تا قبل از جام جهانی هم عضوی از تیم ملی ایران نبود و کمتر فرصت به او میرسید اما در سالهای پایانی فوتبالش مانند یحیی گلمحمدی درخشید.
او با ضربه سر توانست دروازه آنگولا را باز کند و باعث شود ایران دست خالی آلمان را ترک نکند و یک امتیاز از این دوره جام جهانی به دست بیاورد.
تیم ملی ایران در بازی دوم جام ۲۰۰۶ نتیجه را ۲ بر صفر به پرتغال واگذار کرد و در دیدار سوم که جنبه تشریفاتی داشت به مصاف آنگولا رفت و در دیداری که بسیاری توقع بردی پرگل برای تیم ملی داشتند و در حالی که فریدون زندی، علی دایی، وحید هاشمیان و مهدی مهدوی کیا بارها تا آستانه فرو ریختن دروازه حریف پیش رفتند موفق به گلزنی نشد تا اینکه دروازه تیم ملی باز شد.
در نهایت روی سانتر دیدنی مهدوی کیا از روی نقطه کرنر، سهراب بختیاری زاده مدافع آن روزهای صباباتری و تیم ملی با ضربه سری دقیق توپ را به گوشه مخالف دروازه آنگولا فرستاد و گل مساوی و آخرین گل ایران در این جام را به ثمر رساند.
انتهای پیام
