سید محمدعلی ابراهیم زاده موسوی در گفت‌وگو با ایسنا گفت: یکی از حوزه‌های تمرکز دانشکدگان، کاهش وابستگی کشور به نهاده‌های راهبردی کشاورزی است؛ از بذرهای هیبرید سبزی و صیفی گرفته تا نشاهای پیوندی. در حال حاضر، بخش عمده نیاز کشور به نشای پیوندی وارداتی است، در حالی که ظرفیت نیاز کشور حدود دو میلیارد قطعه برآورد می‌شود. دانشکدگان با همکاری بخش خصوصی، تولید نشای پیوندی را در مقیاس نیمه‌صنعتی آغاز کرده و اکنون این فناوری آماده توسعه در مقیاس ملی است.
وی با اشاره به اجرای پایلوت‌های موفق در مناطق بحرانی کشور گفت: در سیستان و بلوچستان، در شرایطی با خاک شور، آب شور و ماسه‌های روان، نشای پیوندی را آزمایش کردیم و نتیجه گرفتیم. امروز کشاورزانی در همان منطقه محصولاتی تولید می‌کنند که به کشورهای اروپایی صادر می‌شود؛ آن هم با مصرف آب کمتر و ایجاد اشتغال محلی. این نمونه‌ای روشن از نقش دانشگاه در حل هم‌زمان مسئله معیشت، محیط‌زیست و امنیت غذایی است.
وی تاکید کرد: یکی از ضعف‌های اساسی کشور، نگاه جزیره‌ای به کشاورزی است. کشاورزی یک زنجیره و یک اکوسیستم از نهاده و تولید ماده خام تا فرآوری، تجارت، اقتصاد و مصرف است.
وی با اشاره به اینکه میانگین ارزش‌آفرینی هر تن محصول کشاورزی در دنیا حدود ۲۰۰۰ دلار است، مطرح کرد: در حالی که سهم ماده خام از این رقم کمتر از نیمی از آن است و بخش عمده ارزش، در فرآوری، تجارت و اقتصاد شکل می‌گیرد؛ حوزه‌هایی که در کشور کمتر به آنها توجه شده است.