در شهری که هر صبح، خیابانهایش زیر بار سنگین خودروها نفس میکشند و هر عصر، ازدحام و شلوغی، آرامش را از کوچهها و معابر میگیرد، حملونقل عمومی دیگر فقط یک خدمت شهری نیست، بلکه بخشی از کیفیت زندگی مردم است.
شهرکرد، شهری که سالها با هوای پاک، آرامش و نظم شهری شناخته میشد، امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند نگاهی تازه به ناوگان حملونقل عمومی خود است، نگاهی که توسعه و نوسازی را نه یک هزینه، بلکه سرمایهگذاری برای آینده شهر بداند.
تاکسیهای شهری، به عنوان یکی از مهمترین حلقههای جابهجایی شهروندان، سالهاست بار رفتوآمد مردم را بر دوش میکشند، اما فرسودگی بخشی از این ناوگان و افزایش چندین باره نرخ کرایه تاکسیها از سال گذشته، علاوه بر افزایش هزینههای نگهداری و مصرف سوخت، باعث کاهش کیفیت خدمات و کمرنگ شدن رغبت شهروندان به استفاده از حملونقل عمومی شده است.
مردمی که انتظار دارند با امنیت، آرامش، نظافت و آسایش بیشتری در سطح شهر تردد کنند، طبیعی است که در مواجهه با خودروهای فرسوده و خدمات ناکافی و کرایه بالا، ترجیح دهند از خودروهای شخصی استفاده کنند، انتخابی که نتیجه آن چیزی جز افزایش ترافیک، آلودگی هوا و فشار مضاعف بر زیرساختهای شهری نیست.
نوسازی ناوگان تاکسیرانی و اتوبوسرانی، تنها تعویض چند خودرو نیست، این اقدام در واقع بازگرداندن اعتماد شهروندان به حملونقل عمومی است، تاکسیها و اتوبوسهای نو، ایمن و مجهز میتوانند تجربهای متفاوت از جابهجایی شهری ایجاد کنند، تجربهای که مردم را به استفاده بیشتر از حملونقل عمومی ترغیب کرده و به تدریج بخشی از بار ترافیکی شهر را کاهش دهد، در بسیاری از شهرهای توسعهیافته، نخستین گام برای کنترل ترافیک، ایجاد ناوگانی مدرن، منظم و قابل اعتماد بوده است، زیرا تا زمانی که شهروندان احساس آسایش و امنیت نکنند، نمیتوان انتظار داشت خودروهای شخصی را کنار بگذارند.
از سوی دیگر، نوسازی ناوگان حملونقل عمومی میتواند نقش مهمی در کاهش مصرف سوخت، کاهش آلایندههای زیستمحیطی و