به گزارش ایسنا، نام احمد دامود برای نسلی از دوستداران و فعالان تئاتر به عنوان یک چهره دانشگاهی و علمی پژوهشی مطرح است و حال آنکه او حضور خود را در عرصه هنر با فعالیتهای هنری آغاز کرده بود و تا سالها به عنوان بازیگر و کارگردان فعال بود.
در این نوشتار که به انگیزه هشتاد و هفتمین زادروز او منتشر میشود، نگاهی گذرا داریم به کارنامه هنری این هنرمند.
احمد دامود زاده هشتم خرداد سال ۱۳۱۸ و از نخستین دانشجویان دانشکده هنرهای دراماتیک ایران است؛ همان دانشکدهای که به کوشش زندهیاد مهدی فروغ راهاندازی شد.
او بعد از فارغالتحصیلی از این دانشکده، در دانشگاه تبریز در رشته روانشناسی نیز مشغول به تحصیل شد و مدرک کارشناسی خود را از این دانشگاه دریافت کرد.
دامود در آن از اواخر دهه ۴۰ که تحصیلش در دانشگاه به پایان رسید، به عنوان کارگردان و بازیگر در تئاتر ایران مشغول به کار شد.
حاصل فعالیتهای او در این زمینهها، اجرای نمایشهایی همانند «قرعه برای مرگ» نوشته واهه کاچا، «باغ وحش شیشهای» نوشته تنسی ویلیامز، «گیدوکلنا» نوشته موریس مترلینگ در کنار شماری از نمایشنامههای ایرانی همچون «چهار صندوق» بهرام بیضایی، «آدمها و چیز» و «گمشدگان» و «انکار» هر سه از آثار ابراهیم مکی، «کلاف سردرگم» نوشته بهرام صادقی، «چهارمی» و «در ساحل» هر دو از آثار محسن یلفانی است. او علاوه بر کارگردانی این آثار در بعضی از این نمایشها به ایفای نقش هم پرداخت.
اما عمده فعالیتهای او در عرصه بازیگری تئاتر به همکاری با گروه تئاتر «آناهیتا» بازمیگردد؛ گروهی که مصطفی و مهین اسکویی آن را اداره میکردند و دامود در تعدادی از آثار این زوج هنری از جمله «هیاهوی بسیار برای هیچ» نوشته شکسپیر و کار مصطفی اسکویی، «تراموایی به نام هوس» نوشته تنسی ویلیامز و کار مصطفی اسکویی، «روباههای کوچک» نوشته لیلیان هلمن و کار مهین اسکویی، «طبقه ششم» نوشته آلفرد ژری کار مشترک مهین و مصطفی اسکویی، «کالسکه زرین و اینس مندو» نوشته پروسپر مریمه و کار مهین اسکویی و نمایش «چمدان» نوشته و کار فرهاد آییش به ایفای نقش پرداخت.
بعد از انقلاب دامود نیز مدتی از کشور مهاجرت کرد و در امریکا دو فیلم کوتاه مستند با نامهای «تولدی دیگر» و «به صلیب کشیدن» را ساخت.
او که برای ادامه تحصیل به این کشور مهاجرت کرده بود، موفق به دریافت کارشناسی ارشد ارتباطات جمعی سینما و تلویزیون از دانشگاه کلمبیای آمریکا و کارشناسی ارشد آموزش تئاتر از دانشگاه لویولای آمریکا شد.
اوایل دهه ۷۰ دوباره به ایران بازگشت. در این مقطع بیشتر فعالیتهای او متمرکز بر آموزش و پژوهش بود.
بازی در فیلمها و مجموعههای تلویزیونی مانند «باد و شقایق»، «لژیون»، «معمای یک قتل»،«سینما سینماست»، «تنگنا» و «با من بمان» بخش دیگری از فعالیتهای اوست.
اما نسلهای بعدی که کمتر آثار هنری دامود را دیده بودند، بیشتر او را به عنوان استاد دانشگاه و پژوهشگری دست به قلم میشناختند و البته که او نزد دانشجویانش استادی محبوب بود.
از جمله آثار پژوهشی او نگارش یا ترجمه کتابهایی چون «تکنیک بازیگری»، «اصول کارگردانی تئاتر»، «درباره کارگردانی فیلم»، «کار عملی بازیگر»، «بازیگری و کارگردانی تئاتر از نگاه دو کارگردان بزرگ الیا کازان و اینگمار برگمان»، «نگاهی کوتاه به خلاقیت، بازیگری و آشفتگیهای روانی» و ... است.
احمد دامود، چهرهای که کمتر اهل گفتگو حضور در مجامع هنری بود، در یکی از اخرین روزهای سال ۱۴۰۱ از دنیا رفت. او روز ۲۵ اسفند ماه برای همیشه چشمانش را بر این زندگی بست و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا آرام گرفت.
انتهای پیام
