زهرا نظری در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: ترس در کودکان یک هیجان طبیعی و بخشی از روند رشد روانی است و در مراحل مختلف سنی به شکلهای متفاوتی بروز میکند.
وی افزود: وجود ترس در کودکان به خودی خود نشانه مشکل نیست بلکه کارکرد آن حفاظت از کودک در برابر خطر است و آنچه که تعیین کننده است، شیوه مواجهه اطرافیان با این هیجان میباشد.
وی در این رابطه خاطرنشان کرد: نحوه برخورد والدین میتواند باعث کاهش تدریجی ترس و افزایش احساس امنیت شود و یا برعکس، آن را به یک اضطراب پایدار نزدیک کند.
نظری، نخستین اصل در مدیریت ترس کودکان را پذیرش و اعتبار بخشی هیجان دانست و گفت: کوچک شمردن، مقایسه با دیگران، تهدید یا تمسخر؛ نه تنها ترس را کاهش نمیدهد بلکه احساس شرم و ناایمنی را ایجاد میکند.
به گفته وی، زمانی که والد به کودک کمک میکند، احساس خود را نامگذاری کند در واقع به رشد خودآگاهی هیجانی و مهارت تنظیم احساسات کودک کمک میکند.
این مشاور و روانشناس یزدی به اصل بعدی مدیریت در ترس نیز اشاره و بیان کرد: اجتناب کامل از موقعیت ترسناک، پیام ناتوانی را در ذهن کودک تثبیت میکند و دامنه ترس را گسترش میدهد در حالی که روبرویی مرحله به مرحله همراه با حمایت عاطفی والدین، حس شایستگی و کنترل را تقویت میکند؛ البته این مواجهه باید متناسب با سن و ظرفیت کودک طراحی شود.
وی ضمن تاکید بر این مطلب که الگوهای رفتاری والدین نیز نقش بنیادی دارد، تصریح کرد: کودکان بیش از آن که به توصیهها گوش دهند، رفتار بزرگسالان را الگو قرار میدهند.
به اعتقاد این مشاور کودکان، والدین مضطرب و فاجعهانگار، ناخواسته پیام ناامن بودن جهان را منتقل میکنند ولی در مقابل حفظ آرامش، ایجاد روتینهای منظم و پیشبینی ناپذیر و تقویت حس دلبستگی ایمن، از عوامل مهم در کاهش ترس کودکان هستند.
وی با تاکید بر لزوم تمایز قائل شدن بین ترسهای رشدی و نشانههای اختلال اضطرابی، گفت: اگر ترسها شدید، طولانی مدت، فراگیر و همراه با علائم جسمی باشند، اقداماتی مانند مداخله زودهنگام، آموزش مهارتهای تنظیم هیجان، تقویت عزت نفس و بهبود کیفیت رابطه والدین با کودکان میتواند از بروز اختلالات اضطرابی در سالهای بعد پیشگیری کند.
نظری در پایان خاطرنشان کرد: مدیریت صحیح ترس از طریق پذیرش، مواجهه تدریجی و الگو سازی والدین میتواند از تبدیل ترسهای رشدی به اختلالات اضطرابی در آینده پیشگیری کند.
انتهای پیام
