به گزارش ایسنا، یکی از مهمترین داراییهای «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا که او را قادر به تصویب سیاستها و تصمیمات داخلی خود میکرد، کنترل کامل او بر حزب جمهوریخواه در کنگره بود که اکثریتی هرچند اندک را در سنا و مجلس نمایندگان در اختیار قرار میدهد.
ترامپ برای حفظ این اکثریت، به حمایت تقریباً مطلق پایگاه حزبی خود متکی بود اما این معادله اخیرا به هم ریخته است، نزدیک شدن به انتخابات میاندورهای و ضررهای فزاینده ناشی از سیاستهای پرهزینه اتخاذ شده توسط کاخ سفید که شانس جمهوریخواهان را در این انتخابات تهدید میکند، نارضایتیهایی را برانگیخته که اخیرا به چیزی شبیه به شورش (در مقایسه با سطح حمایت قبلی) در صفوف آنها با هدف حذف او قبل از انتخابات تبدیل شده است.
درست است که نفوذ حزبی ترامپ همچنان زیاد است اما با مداخلههای ترامپ در تحمیل نامزدهای وفادار، به قیمت حذف کهنه سربازان باتجربه حزب، مخالفت گسترده با تصمیمات مالی او و عدم رایگیری درباره اعطای اختیار جنگ علیه ایران به او، شکافهایی در بنیانهای آن در حال پدیدار شدن هستند.
بر این اساس، ترامپ برای اولین بار با حزب خود در کنگره وارد وضعیت جنگی شده و این گزینهها و محاسبات سیاست داخلی و خارجی او به ویژه آنهایی را که به جنگ احتمالی با ایران مربوط هستند، پیچیدهتر خواهد کرد.
اختلافنظر میان آنها با تشدید پیامدهای جنگ بر قیمت نفت که موجی از تورم را به دنبال داشت، آغاز شد و طبیعی بود که جمهوریخواهان را در سال انتخاباتی نگران کند. بسته شدن تنگه هرمز و ورود جنگ به بنبستی طولانی، اوضاع را بدتر کرد و باعث شد میزان محبوبیت رئیس جمهور به ۳۵ تا ۳۷ درصد کاهش یابد.
در بحبوحه این فضای نگرانکننده و کینهتوزانه، ترامپ در انتخاب کاندیداها برای انتخابات مقدماتی حزب اول مداخله کرد و برخی از جمهوریخواهان برجسته را از بررسی حذف کرد. این کار یا به عنوان نوعی تسویه حساب (از جمله در مورد سناتور بیل کسیدی که در سال ۲۰۲۱ به استیضاح ترامپ رای داد) یا به دلیل ضعفهای مشهود در حمایت آنها (همانند سناتور جان کورنین) انجام شد.
اقدامات او واکنش منفی جمهوریخواهان سنا را برانگیخت و سناتورهای حذف شده اعلام کردند قصد دارند در انتخابات مقدماتی با کاندیداهای ترامپ رقابت کنند، حتی اگر این به معنای از دست دادن آن کرسیها از سوی حزب جمهوریخواه باشد.
همزمان کاخ سفید از کنگره خواست تا بودجهای ۱.۸ میلیارد دلاری را برای جبران خسارت کسانی که به ناحق به دلیل مشارکتشان در حمله به ساختمان کنگره در ۶ ژانویه ۲۰۲۱ زندانی شدهاند، تصویب کند، اگرچه ترامپ پیش از این در آغاز دوره دوم ریاست جمهوری خود آنها را عفو کرده بود. سنا به شدت مخالفت کرد و با حمایت ۲ حزب جمهوریخواه و دموکرات از به رای گذاشتن این لایحه خودداری کرد. سنا همچنین با حمایت برخی از جمهوری خواهان، درخواست کاخ سفید برای اختصاص مبلغ یک میلیارد دلار جهت «تشدید تدابیر امنیتی» در تالار تشریفاتی جدید و ضمائم آن را که رئیس جمهور ترامپ تصمیم به احداث آن گرفت، رد کرد. ترامپ قبلا ادعا کرده بود این پروژه توسط خیرین تامین مالی میشود نه توسط خزانهداری.
«مایک جانسون» رئیس مجلس نمایندگان آمریکا پنجشنبه رایگیری در مورد لایحهای که اختیارات ترامپ در جنگ با ایران را محدود میکرد، از ترس عدم تصویب آن لغو کرد چراکه تعدادی از جمهوریخواهان قصد داشتند یا از این لایحه حمایت کنند یا رای ممتنع بدهند که این کفه ترازو را به نفع موافقان سنگینتر میکرد.
بالا گرفتن اختلافات میان ترامپ و حزبش زمانی که نشانهها و ارزیابیها درباره بازگشت به جنگ رو به افزایش هستند، به یک واقعیت با پیامدهای خود تبدیل شده است. برخی معتقدند سرعت گرفتن و افزایش تلاشهای میانجیگرانه با هدف یافتن یک راهحل قابل قبول، این ارزیابیها را تقویت میکند. گویی مسابقهای با زمان برای نجات اوضاع قبل از اینکه خیلی دیر شود، بر اساس این فرض که «بسته بودن تنگه هرمز میتواند اوضاع را بحرانی کند»، در جریان است.
در همین زمینه برخی مسوولان با اظهار نظر در مورد استعفای «تولسی گابارد» از ریاست آژانس اطلاعات ملی اظهار کردند، این اقدام زمانی صورت میگیرد که ترامپ در حال بررسی احتمال بازگشت به رویارویی با ایران است.
کاملا مشخص است که گابارد پیش از این رویکرد متفاوتی با کاخ سفید در مورد برنامه هستهای ایران داشت، او چهارمین زنی است که در حدود یک سال و نیم از دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ، دولت را ترک میکند.
در هر صورت، واشنگتن در حال حاضر فضایی از جنگ یا درگیری جدید را اگر نه با ایران بلکه احتمالا با کوبا تجربه میکند. مقدمات و آمادهسازیها در مورد کوبا شبیه به مواردی است که قبل از تصرف ونزوئلا انجام شد، از جمله اینکه در حال حاضر «رائول کاسترو» رئیس جمهور سابق کوبا متهم شده و ناو هواپیمابر «نیمیتز» به منطقه کارائیب در نزدیکی کوبا اعزام شده است. به نظر میرسد این مقدمات طرحی برای تکرار عملیات ونزوئلا باشد و ممکن است تا حدی به عنوان انحراف یا دور کردن توجهها از درگیری دولت با کنگره باشد.
انتهای پیام
