۱۴۰۵-۰۳-۰۳ | ۱۵:۲۲
منبع: سازمان حفاظت محیط زیست
انرژی سامانه‌های جوی بزرگتر از آن است که با فناوری‌های موجود تغییر کند

سازمان توسعه فناوری‌های نوین در پاسخ به نامه محیط زیست:

انرژی سامانه‌های جوی بزرگتر از آن است که با فناوری‌های موجود تغییر کند

سازمان توسعه فناوری‌های نوین در پاسخ به نامه سازمان حفاظت محیط‌زیست در خصوص ارتباط احتمالی بارش های اخیر با انهدام سامانه های راداری در منطقه تصریح کرد که تغیرات بارشی اخیر در چارچوب سازوکار طبیعی سامانه‌های جوی قابل بیش‌بینی بوده و فرضیه انتساب افرایش بارش‌ها به انهدام یا از کار افتادن سامانه‌های راداری نظامی و هواشناسی را تضعیف می‌کند.

به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی سازمان حفاظت محیط زیست، سازمان توسعه فناوری‌های نوین اردیبهشت ماه امسال در پاسخ به نامه معاونت محیط‌زیست انسانی سازمان حفاظت محیط‌زیست در خصوص ارتباط احتمالی بارش های اخیر با انهدام سامانه های راداری در منطقه به وضوح تصریح کرد که سامانه‌های راداری متعارف و هواشناسی اصولاً ابزارهای پایش، آشکارسازی و اندازه‌گیری پدیده‌های جوی هستند و ماهیت آنها کاملاً مشاهده‌ای است.

این نامه عنوان می کند که: از منظر علمی، سامانه‌های راداری متعارف و هواشناسی اصولاً ابزارهای پایش، آشکارسازی و اندازه‌گیری پدیده‌های جوی هستند. این سامانه‌ها با ارسال امواج الکترومغناطیسی و دریافت بازتاب آن‌ها از قطرات باران، برف و یا سایر اهداف، اطلاعاتی از موقعیت، شدت و حرکت پدیده‌ها فراهم می‌کنند و ماهیت آنها کاملاً مشاهده‌ای است. اگرچه فرضیاتی کلی در خصوص کاربرد امواج الکترومغناطیسی در خصوص تأثیرگذاری بر لایه‌های فوقانی جو مطرح شده است، لیکن تاکنون هیچ سازوکار شناخته شده و مستند علمی وجود ندارد که نشان دهد رادارهای هواشناسی قادر به ایجاد تغییر در فرآیندهای میکروفیزیکی ابر، تشکیل بارش یا تغییر الگوهای بارشی هستند.

این نامه تصریح می‌کند: «بر اساس بیانیه سازمان جهانی هواشناسی، تعدیل وضع هوا به عنوان مداخله‌ای عامدانه، عمدتا از طریق بارورسازی ابرها، با هدف اثرگذاری محدود و محلی بر وضعیت جوی تعریف می‌شود. در این چارچوب، تأکید می‌شود که اینگونه فناوری‌ها قادر به ایجاد سامانه‌های بارشی از شرایط بدون ابر، تغییر الگوهای کلان گردش جو، جابه‌جایی عمده بخار آب در مقیاس سرزمینی، حذف یا ایجاد خشکسالی در مقیاس گسترده نیست. سازمان جهانی هواشناسی تصریح می‌کند انرژی سامانه‌های جوی به مراتب بزرگتر از آن است که با فناوری‌های موجود تعدیل وضع هوا بتوان تغییرات عمده‌ای در آن ایجاد کرد. از این رو، ادعاهای ناظر بر چنین اثرگذاری‌های بزرگ مقیاسی فاقد مبنای علمی معتبر تلقی می‌شوند.

در بخش دیگری از این نامه آمده است: بر مبنای اصول پذیرفته شده در علوم جو، اقلیم شناسی و فیزیک ابر، همزمانی دو رخداد، نمی‌تواند به‌تنهایی دلالت بر وجود رابطه علی میان آن ها داشته باشد. انتساب تغییرات بارش، خشکسالی یا پربارشی به یک عامل مشخص، مستلزم بررسی داده‌های بلندمدت، تحلیل‌های همدیدی و دینامیکی جو، بهره‌گیری از داده‌های معتبر مشاهداتی و سنجش ازدور، و ارزیابی آماری معنی‌داری تغییرات نسبت به شرایط نرمال اقلیمی است.

این نامه در انتها اشاره می‌کند: الگوی بارش‌های ماه آوریل (فروردین) سال جاری بیش از وقوع رویدادهای مورد اشاره نیز در خروجی مدل‌های بیش بینی عددی جو منعکس شده بود، به گونه‌ای که بیش‌بینی‌های صادره در ابتدای ماه مارس (همزمان با آغاز درگیری‌ها) نیز وقوع بارش فراتر از نرمال در ماه آوریل را نشان می‌دادند. این انطباق میان بیش‌بینی‌های پیشین و رخدادهای مشاهده شده، مؤید آن است که تغیرات بارشی اخیر در چارچوب سازوکار طبیعی سامانه‌های جوی قابل بیش‌بینی بوده و فرضیه انتساب افرایش بارش‌ها به انهدام یا از کار افتادن سامانه‌های راداری نظامی و هواشناسی مورد اشاره را تضعیف می‌کند. در مجموع، با توجه به ماهیت مشاهده‌ای سامانه‌های راداری و نیز وجود سیگنال بیش‌بینی بارش در خروجی مدل‌های عددی بیش از وقوع رخدادهای مورد اشاره، نسبت دادن این تغییرات به انهدام یا اختلال در عملکرد چنین سامانه‌هایی، مستند به شواهد علمی قابل اتکا نبوده و قابل تایید نیست.

انتهای پیام

#

# اجتماعی

آخرین اخبار اجتماعی