جواد براتی، عضو هیأت علمی پژوهشکده گردشگری جهاددانشگاهی، در یادداشتی با عنوان «چراغی که در روستا افروختهاند؛ بومگردی، نبض تپنده گردشگری در روزگار سرد» که در اختیار ایسنا قرار داده، آورده است:
«بومگردیها را باید فراتر از یک فضای اقامتیِ ساده، «شریانهای حیاتی» و کانونِ تپنده گردشگری روستایی دانست. اهمیت این اقامتگاهها را میتوان در سه محور بنیادین تبیین کرد. نخست آنکه در ادبیات تخصصی گردشگری، اقامتگاهها بهحق «قلب تپنده» این صنعت نامیده میشوند.
دوم، پیوندِ ناگسستنی میان راهنمایان تور بهعنوان «روح گردشگری روستایی» و اقامتگاههای بومگردی است؛ جایی که اقامتگاه، خود از یک مأوای ساده فراتر رفته و به جاذبهای فرهنگی و زیستمحیطی بدل میشود.
سوم، نقشِ تعیینکننده گردشگری روستایی در تابآوریِ این صنعت است؛ بهویژه در شرایط بحرانیِ امروزِ ایران، این بومگردیها هستند که با تزریقِ پویایی به کالبد گردشگری داخلی، مانع از رکود آن میشوند.
اگرچه توسعه این بخش در سالهای اخیر شتابی چشمگیر داشته، اما آنچه اکنون اصالت مییابد، «مدیریتِ دانش پایه» آن است. در این میان، اقدامِ وزارت میراثفرهنگی در تدوین سرفصلهای نوین آموزشِ مدیریت اقامتگاهها، گامی استوار در مسیرِ حرفهایسازی این صنعت محسوب میشود. امید است با تکیه بر این رویکرد، در آیندهای نزدیک شاهد گذار از توسعه کمی به تعالی کیفی بومگردیها در سراسر کشور باشیم.»
انتهای پیام
