دانشمندان برای درک این مطلب، آسیبپذیری گرمایی در ۲۸ کشور با بیش از ۳ میلیارد نفر را اندازهگیری کردند. نتایج این تجزیه و تحلیل نشان داد که بیش از دو سوم این افراد حداقل از نظر حرارتی ناامن هستند. علاوه بر این، نزدیک به ۶۰۰ میلیون نفر با محرومیتهای شدید زندگی میکنند که آنان را به شدت در معرض گرمای شدید قرار میدهد، اما این اعداد چه چیزی را در مورد آنچه واقعا مردم را آسیبپذیر میکند، آشکار میکنند؟
آبوهوا، عامل اصلی نیست
اندونزی، مصر و اردن کشورهای گرمی هستند، بنابراین پیشبینی میشود که در صدر رتبهبندی آسیبپذیری قرار بگیرند، اما امتیاز نسبتا خوبی کسب میکنند زیرا زیرساختها، خدمات عمومی و چارچوبهای سیاستی آنها محافظت واقعی را فراهم میکند.
این نتایج نشان میدهد که عوامل زیادی بر فقر سرمایشی سیستمیک تاثیر میگذارند که شامل حملونقل، مصالح ساختمانی، قوانین و مقررات مربوط به کار و قرار گرفتن در معرض گرما، همچنین دسترسی به خدمات است. دسترسی به تهویه مطبوع، سطح درآمد یا فقر انرژی، همگی عوامل واقعی هستند، با این حال، هیچکدام از آنها به شما نمیگویند که آیا یک فرد میتواند واقعا در هنگام عبور دما از محدوده مقاومت حرارتی، ایمن بماند یا خیر. آنچه در واقع تعیین میکند که آیا یک فرد میتواند از گرمای شدید جان سالم به در ببرد یا خیر، ترکیبی از چیزهای اطراف اوست.
چه چیزی بیشترین تاثیر را بر آسیبپذیری دارد؟
آموزش و استانداردهای کاری بزرگترین عامل هستند که حدود ۲.۲ میلیارد نفر را تحت تاثیر قرار میدهند و شامل این موارد میشود که آیا شغل افراد، آنان را در معرض گرمای خطرناک قرار میدهد یا خیر و چه حمایتهای قانونی برای قرار گرفتن در معرض گرما در محل کار وجود دارد. همچنین منعکس کننده سیستمهای آموزشی و نهادی گستردهتری است که نحوه درک و پاسخ مردم به خطر را شکل میدهند.
این یافته پیامدهای مستقیمی در سیاستگذاری دارد. اگر عامل اصلی آسیبپذیری در برابر گرما درآمد یا حتی آبوهوا نباشد، قدرتمندترین مداخلات مربوط به ساخت نیروگاههای بیشتر برای تهویه مطبوع نیست. آنها مربوط به اعمال محدودیتهای گرمای محل کار، بهبود طراحی ساختمان، گسترش سایه و زیرساختهای خنککننده در فضاهای عمومی و اطمینان از اینکه سیستمهای بهداشتی میتوانند با افزایش دما کنار بیایند، هستند.
نابرابریهای پنهان در درون کشورها
این نتایج همچنین نابرابریهای شدیدی را در درون کشورهای مختلف نشان داد که امتیاز بسیار بدتری نسبت به میانگینهای ملی خود نشان میدهند.
گرمازدگی شدید قبلا بهعنوان یک وضعیت اضطراری گاهبهگاه تلقی میشد اما اکنون این وضعیت بهطور فزایندهای به وضعیت مزمن زندگی در بخشهای بزرگی از جهان تبدیل شده است.
مسئله چگونگی زنده ماندن مردم در این شرایط، کمتر به دمای بیرون و بیشتر به عوامل متعددی که با هم در تعامل هستند، مربوط میشود. البته درآمد مهم است، اما تنها عامل نیست و برای مدت طولانی، این عوامل در نحوه تفکر ما در مورد اینکه چه کسی در موج گرما از بین میرود و چرا، پنهان بودهاند.
بر اساس گزارش ارث، مفهوم فقر سرمایشی سیستمیک میتواند به شناسایی همه این عوامل و روابط بین آنها کمک کند، بنابراین به سلامت عمومی کمک قابلتوجهی خواهد کرد.
نتایج این تحقیق در مجله «نیچر» (Nature) منتشر شده است.
انتهای پیام
