به گزارش ایسنا، لوئیس انریکه و میکل آرتتا، همتیمیهای سابق در بارسلونا، امروز در فینال لیگ قهرمانان اروپا روبروی هم قرار میگیرند.
انریکه به دنبال دومین قهرمانی متوالی (سومین قهرمانی در دوران مربیگری خود) است، در حالی که آرتتا در حال اتمام یک فصل تاریخی است که در آن آرسنال را به قهرمانی در لیگ برتر و فینال اروپایی رساند.
آرسنال: فوتبال مستقیم و عملگرا
آرسنال فوتبال مستقیم و عملگرایانهای بازی میکند که بر اساس دفاع مستحکم و چهرههای کلیدی چون داوید رایا و بوکایو ساکا (که اغلب مسابقات را به تنهایی تعیین میکنند) ساخته شده است.
آرسنال بهترین خط دفاعی را دارد. لندنیها در دفاع تقریبا بینقص هستند و کلین شیتهای متعددی داشتند.
پاریسنژرمن: پرس بالا و کار تیمی
پاریسنژرمن بر پرس بالا و کار تیمی تکیه دارد و این روند از خط حمله شروع میشود. خویچا کواراتسخلیا با خلاقیت و پشتکار خود در این تیم میدرخشد.
آرتتا و تأثیر بارسلونا
میکل آرتتا در سال ۱۹۹۷ در ۱۵ سالگی به لاماسیا (آکادمی بارسلونا) پیوست و در محیطی بزرگ شد که در آن پیروزی همراه با سبک خوب بازی همراه بود. امروز او آرسنال را با نسخهای مدرن و تطبیقیافته از آن فوتبال رهبری میکند.
پس از سه سال دستیاری پپ گواردیولا، آرتتا انضباط تاکتیکی و نقشهای مشخصی را به تیمش اضافه کرده است. تیم او حول مارتین اودگارد به عنوان مغز متفکر و بوکایو ساکا به عنوان رهبر خط حمله سازماندهی شده است.
لوئیس انریکه و پاریسنژرمن
لوئیس انریکه سبک هجومی را تا حد افراط پیش میبرد. در پاریسنژرمن، هیچکس از تیم مهمتر نیست؛ حتی دوناروما و امباپه. تلاش نکردن در دفاع به معنای نشستن روی نیمکت است، بدون استثنا.
این فینال نوید برخورد سبکها را میدهد اما همچنین یک ریشه مشترک دارد؛ نفوذ بارسلونا در هر دو تیم احساس میشود.
انتهای پیام
