بهمن تقیپور، نویسنده و کارگردان این نمایش، در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: معتقدم یکی از مهمترین مشکلات ادبیات و فرهنگ آذربایجان، شفاهی ماندن بخش بزرگی از میراث فرهنگی و فولکلور این خطه است؛ موضوعی که باعث شده بسیاری از آیینها، قصهها و سنتها به مرور زمان فراموش شوند یا آنگونه که باید، از آنها محافظت نشود.
وی ادامه داد: بخش قابل توجهی از فرهنگ، آیینها، رسوم و ادبیات فولکلور آذربایجان مکتوب نشده و نسل به نسل تنها به صورت شفاهی انتقال یافته است. همین مسئله باعث شده بخشی از این میراث فرهنگی در معرض فراموشی قرار بگیرد. تمام تلاش من نیز این است که آیینها و ادبیات آذربایجان، بهویژه قصههای فولکلور، زنده بمانند و نسل جدید نیز با این پیشینه فرهنگی آشنا شود.
وی با اشاره به آنچه «تهاجم فرهنگی» علیه بنیان خانواده عنوان کرد، گفت: امروز بیش از هر زمان دیگری خانواده و ارزشهای خانوادگی در معرض آسیب قرار دارند و اگر جایگاه مادر، پدر و همسر در جامعه تضعیف شود، دیگر پیوند محکمی برای مقابله با این آسیبها باقی نخواهد ماند. قصهها و روایتهای فولکلور علاوه بر جنبه سرگرمی، حامل مفاهیم فرهنگی، اخلاقی و هویتی هستند و میتوانند نسل جدید را به فرهنگ و ریشههای خود نزدیکتر کنند.
این کارگردان تئاتر درباره اهمیت تولید آثار نمایشی برای کودکان نیز بیان کرد: دنیای کودکان دنیایی متفاوت، پاک و بسیار خاص است و حتی در آموزههای دینی نیز توجه ویژهای به کودکان شده است. در بسیاری از آیینها و روایتهای فولکلور، به پاکی روح کودکان اشاره شده و نیاکان ما در آیینهای مختلف، از جمله مراسم طلب باران، کودکان را به دلیل اعتقاد به صفای قلبشان همراه خود میبردند.
وی با تاکید بر دشواری تولید آثار نمایشی کودک گفت: نمایش کودک از سختترین گونههای نمایشی است، زیرا برای ارتباط گرفتن با کودک باید بتوانی دنیا را از زاویه دید او ببینی و مفاهیم را به زبانی قابل لمس برای او روایت کÙ