به گزارش ایسنا، فایننشال تایمز در بررسی روابط ترامپ-نتانیاهو آورده است: ترامپ و نتانیاهو در ۲۸ فوریه با هم علیه ایران وارد جنگ شدند، اما به محض اینکه مشخص شد پیروزی سریع و تغییر حکومت وعده داده شده توسط اسرائیلیها بعید است محقق شود، ظرف چند روز از مسیر خود منحرف شدند. از آن زمان به بعد، منافع آنها به طور فزایندهای از هم دور شده است.
حالا نارضایتی رئیس جمهور آمریکا از نخستوزیر اسرائیل بهخاطر ادامه ماجراجوییهای خطرناک علیه لبنان و ایران و سختتر شدن فشارهای ناشی از تبعات جنگ در عرصه داخلی آمریکا هر چه بیشتر تشدید و علنی شده است.
«جیمز پولیتی» و «جیمز شوتر»، تحلیلگران ارشد این نشریه انگلیسی با اشاره به اظهار نظر اخیر ترامپ در مصاحبه با فایننشال تایمز در خصوص رابطهاش با نتانیاهو که گفت: «من تصمیمگیرنده هستم. من همه تصمیمها را میگیرم. [نتانیاهو] تصمیمگیرنده نیست.» نوشتهاند: این تنش در شرایطی رخ میدهد که منافع اسرائیل و آمریکا از هم فاصله میگیرد. در حالی که ترامپ زیر فشار فزایندهای برای حل مناقشه در خاور میانه و مهار قیمت بنزین پیش از انتخابات میاندورهای نوامبر قرار گرفته نتانیاهو از سوی منتقدان داخلی متهم به شکست در دستیابی به اهدافی شده که در آغاز جنگ تعیین کرده بود.»
نخستوزیر رژیم صهیونیستی نشان داده که میخواهد در برابر ترامپ مقاومت و بر سر شعلهور شدن دوباره جنگ در غرب آسیا خطر کند. او ترامپ را مجبور کرد در شبکههای اجتماعی به اسرائیل — و همچنین ایران — التماس کند که «فورا تبادل آتش را متوقف کنند».
یک مقام دفاعی آمریکایی روز دوشنبه فاش ساخت نیروهای آمریکایی در حملات روز قبل رژیم صهیونیستی علیه ایران نقشی نداشتهاند و این نشانهای از نارضایتی واشنگتن از حملات تجاوزکارانه جدید رژیم به لبنان و ایران است. با این حال، این مقام گفت که آمریکا برای دفاع از نیروهای خود در سرزمینهای اشغالی، موشکهای رهگیر شلیک کرده است.
به نوشته فایننشال تایمز، دونالد ترامپ به صراحت نشان داده که با دیدگاههای نتانیاهو موافق است. در این راستا او تبدیل به اولین رئیسجمهور آمریکا شد که جنگی را علیه جمهوری اسلامی ایران آغاز کرد. به این ترتیب او کاری را کرد که رهبران رژیم صهیونیستی، بهویژه نتانیاهو از چندین دهه قبل خواستار آن بودند.
رسانه انگلیسی در ادامه این مطلب به موارد سابق آشکار شدن اختلافات روسای جمهور پیشین آمریکا با رهبران رژیم صهیونیستی اشاره میکند. به عنوان مثال بیل کلینتون، رئیس جمهور دموکرات اسبق ایالات متحده در دهه ۱۹۹۰، پس از یک اختلاف نظر شدید در سال ۱۹۹۶ با رهبران رژیم صهیونیستی به مشاورانش گفت: «بالاخره ابرقدرت لعنتی در این وسط چه کسی است؟» موارد آشکار شدن اختلاف ترامپ با نخست وزیر رژیم صهیونیستی شکل و شمایل تندتری پیدا کرده به نحوی که او چند باری به خاطر عدم تمایل نتانیاهو به توقف حملات تجاوزکارانه به ایران در ژوئن یا به لبنان در هفته گذشته، با دشنامهایی نخستوزیر رژیم را خطاب قرار داده است.
اما با وجود علنی شدن این اختلافات، به نظر نمیرسد که ترامپ حاضر به استفاده از اهرمهای فشار و برخورد قویتر، مانند قطع کمکهای نظامی آمریکا به رژیم صهیونیستی باشد. به عکس او در دوران ریاستجمهوری خود حمایت از نخست وزیر رژیم صهیونیستی و خود این رژیم را به سطح بالای بیسابقه جدیدی نسبت به دولتهای سابق آمریکا افزایش داد. در این راستا او از نتانیاهو در برابر پرونده اتهامات فسادش حمایت کرده، تحریمها علیه فعالیتهای غیرقانونی شهرکنشینان اسرائیلی را لغو کرده و موانع دموکراتها بر سر انتقال تسلیحات به این رژیم را کنار زده است.
ترامپ در تلاش برای خوب بودن همه چیز گفت: «ما با هم خیلی خوب کنار میآییم. رفیقهای خوبی بودهایم. کار خیلی خیلی بزرگی را روی یک کشور خاص انجام دادیم.» سخنگوی کاخ سفید نیز گفت: « ترامپ رابطه محکمی با نتانیاهو دارد و اسرائیل همواره متحد بزرگی برای آمریکا بوده است. هیچ دوستی بزرگتر از ترامپ برای اسرائیل وجود ندارد.»
نتانیاهو که جنگ را حربهای برای بقای خود در قدرت تلقی میکند، در عرصه داخلی در سرزمینهای اشغالی در موقعیتی هر چه ناخوشایندتر قرار گرفته است. او حالا در حال بندبازی به منظور تعادل برقرار کردن بین خواستههای مهمترین متحد اسرائیل و افکار عمومی اسرائیلیها پیش از انتخابات اواخر سال جاری میلادی است. نظرسنجیها نشان داده که اکثر صهیونیستها طرفدار ادامه جنگ با ایران هستند، اگرچه بیشتر آنها معتقدند هنوز اهداف این جنگ برآورده نشده است. نظرسنجی مؤسسه مطالعات امنیتی رژیم صهیونیستی در ماه گذشته میلادی نشان داد تنها ۳۷ درصد جمعیت ساکن سرزمینهای اشغالی از نتایج این جنگ تجاوزکارانه تاکنون راضی هستند.
آویو بوشینسکی، تحلیلگر سیاسی و رئیس اسبق دفتر نتانیاهو، گفت: «نتانیاهو ۲ گزینه بد پیش رو دارد: یا در برابر ترامپ تسلیم شود و آنچه او انتظار دارد انجام دهد — که بهای سیاسی داخلی دارد — یا از ترامپ فاصله بگیرد. اما فکر نمیکنم اسرائیل توانایی [وارد شدن به جنگ تمامعیار با ایران] را به تنهایی داشته باشد.»
متقاعد کردن ترامپ برای پیوستن به حمله به ایران بزرگترین پیروزی دوران حرفهای نتانیاهو بود، اما این پیروزی در حال فروپاشی است. توافق آمریکا و ایران بدون مشارکت اسرائیل در حال مذاکره است. با اصرار تهران، هرگونه توافقی دست اسرائیل را در برخورد با حزبالله لبنان نیز خواهد بست.
بهترین شرط نتانیاهو برای بقای سیاسیاش این است که مذاکرات شکست بخورد و آمریکا دوباره به جنگ با ایران کشیده شود.
هم ترامپ و هم نتانیاهو به لطف استعداد تشخیص نقاط ضعف رقبا میتوانند به وضوح نقاط ضعف یکدیگر را ببینند. هر دو بر فراز ماشینهای سیاسی از هم پاشیده نشستهاند و هنگامی که قدرت خود را از دست بدهند، با خطر جدی قانونی روبرو میشوند. گفته میشود ترامپ هفته گذشته سر نتانیاهو فریاد زده است: «اگر من نبودم، الان زندان بودی.» تا اینجای سال جاری، این دو رهبر مسن، با جنگیدن، راه حل مشترکی برای مشکلات داخلی خود یافتهاند. نتانیاهو همچنان مصمم است که به تلاش خود ادامه دهد و قدرت نظامی آمریکا را با خود همراه کند، در حالی که ترامپ مردد است.
انتهای پیام
