یادداشت مهمان - اولین نکته مهم ولی مبهم در رابطه با حضور تیم ملی فوتبال در جام جهانی، انتخاب مکزیک به عنوان کمپ تیم ملی است که جای سؤال و تعجب جدی داشت و دارد. با توجه به برنامه مسابقات تیم ملی در مرحله گروهی که هر سه مسابقه در شهرهای آمریکا برگزار می شود، تاکنون توضیح یا پاسخ مشخص و شفافی درباره دلایل انتخاب مکزیک به عنوان محل کمپ از سوی مدیران فدراسیون و کادر سرپرستی تیم ملی ارائه نشده است.
نکته مهم دوم، مشکل ورود سه مرحلهای به خاک آمریکا برای انجام مسابقات گروهی است که با توجه به عدم همراهی و سختگیریهای مراحل اخذ ویزای آمریکا برای کاروان ایران، ضریب ریسک مزاحمتها و کارشکنیهای ورود تیم ملی ایران را بشدت بالا برده است. براین اساس و با توجه به برخوردهای زشت و سخیف مأموران فرودگاههای آمریکا با کاروان کشورهای عراق، ازبکستان، سنگال و سایر تیم هایی که به آمریکا وارد شدند، باید دست به دعا برداریم و امیدوار باشیم که در هر مرحله ورود تیم ملی به آمریکا، شاهد مزاحمتها و معطلیهای اعصاب خردکن و عدم موافقت با ورود برخی از اعضای کاروان ایران نباشیم! نکته قابل توجه دیگر در این باره خبرهای اعمال محدودیت زمانی ویزاهای صادره برای تیم ملی ایران است که واکنشهایی را از جمله اعتراض شهردار نیویورک به دنبال داشته است. ممدانی گفته است صدور ویزای یکروزه برای یک تیم ایران برای شرکت در جامجهانی با روح جامجهانی تعارض دارد!
نکته مهم سوم، فضای روانی تیم ملی فوتبال ایران در شرایط سخت و سنگین جام جهانی است. این تیم همزمان با جنگ تحمیلی سوم و تهاجم وحشیانه و تروریستی آمریکا و اسرائیل به ایران که با شهادت رهبر و فرماندهان نظامی و دانش آموزان بیگناه میناب و مردم بی دفاع در شهرهای مختلف و تخریبهای گسترده مناطق مسکونی و زیرساختهای عمومی همراه بود، در سختترین وضعیت روانی ممکن، هفتهها و روزهای آخر ورود به جام جهانی را پشت سر گذاشته است. بدیهی است که مسئولیت سنگین نمایندگی مردم ایران، به عنوان ملت و کشوری مستقل که با تمام قوا در برابر تهاجم زورگویانه ارتش های متجاوز آمریکا ایستادگی کرده و نه تنها تسلیم نشده بلکه متجاوزان را مجبور به عقب نشینی کرده است، مسئولیتی بسیار خطیر و غیرقابل توصیف است. از سوی دیگر تبلیغات سوء رسانهای دشمنان ایران و مزاحمتهای روانی گروهی از هواداران آمریکا و اسرائیل که در آمریکا ساکن هستند و به انحاء مختلف به دنبال انتقام از ایران از طریق ایجاد فضای منفی برعلیه تیم ملی در استادیوم ها و خارج از آن میباشند را نباید از نظر دور داشت.
نکته مهم چهارم، با توجه به برجستگی و اهمیت فوق العاده جام جهانی فوتبال که بزرگترین و پرتماشاگرترین رویداد تک رشتهای ورزشی جهان است، انتظار آن بود که دولت و وزارت ورزش و جوانان و سایر دستگاهها در رابطه با حضور تیم ملی فوتبال در جام جهانی به ویژه پس از دوره جنگ تحمیلی سوم و حساستر شدن حضور ایران در جام جهانی، همراهی منسجمتر و قویتری میداشتند. در این رابطه و با توجه به حمایت گسترده دولت ها و مدیران ارشد کشورها از حضور تیم ملی کشورشان در جام جهانی، عدم شکل گیری یک ستاد ملی برای هدایت و حمایت کلان از حضور تیم ملی ایران در جام جهانی یک ضعف غیرقابل گذشت بوده و بسیار جای تأمل دارد.
نکته مهم پنجم، عدم پیشبینی و نبود یک برنامه جدی برای حضور قوی و منسجم نمایندگان رسانههای گروهی ایران در جام جهانی است؛ موضوعی که متأسفانه از سوی فدراسیون فوتبال، وزارت ورزش و جوانان و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی توجه بایسته و شایستهای به آن نشد و علیرغم جلسات، پیگیریها و قول و قرارها با مدیران رسانهها و تشکلهای رسانهای، متأسفانه با ضعف مدیریت و عدم اقدام بموقع، عملا فرصت و امکان حضور نمایندگان رسانههای ایرانی در آمریکا از بین رفت.
نکته مهم ششم، ضعف در ساماندهی حضور تماشاگران ایرانی و عدم امکان استفاده از سهمیه حضور تماشاگران در استادیوم های محل برگزاری مسابقات ایران است. متأسفانه بدلیل نبود یک ستاد ملی برای هدایت و حضور مقتدر ایران در جام جهانی این فرصت نیز از دست رفت و علیرغم حضور جمعیت گسترده ایرانیان علاقمند به تیم ملی در آمریکا و امکان استفاده از ظرفیت حمایتی آنان که میتوانست پشتوانه بزرگی برای حمایت از تیم ملی فوتبال در این مسابقات باشد، فدراسیون فوتبال ایران حتی نتوانست از سهمیه بلیت تماشاگران خود در جام جهانی استفاده کند و با صدور بیانیهای این سهمیه را لغو شده اعلام کرد.
و نکته پایانی آن که، تیم ملی فوتبال ایران علیرغم تمامی مشکلات و کمبودها و نواقص، در آستانه رویارویی با رقبای خود در جام جهانی است؛ رقبایی که بدون شک حریفان سختی برای تیم ملی ایران خواهند بود. اما قطعا این وضعیت به معنای ناامیدی و خط پایان برای تیم ملی ایران نخواهد بود. تیم ملی ایران در سه دوره اخیر حضور در جام جهانی بارقههایی از امید را در دل مردم علاقمند به فوتبال ایران زنده کرد. رقابت درخشان یوزهای ایرانی در مقابل آرژانتین (٢٠١٤) و رویارویی پایاپای با تیم های طراز اول مراکش، پرتغال، و اسپانیا (٢٠١٨) و پیروزی ارزشمند مقابل ولز (٢٠٢٢)، حاکی از قابلیتی است که میتوان در این دوره خاص از جام جهانی و در خاک آمریکا بیشتر از گذشته به آن امیدوار بود و معنای این امیدواری آن است که بازیکنان و کادر فنی تیم ملی فوتبال ایران با همه سختی های مسیر طولانی طی شده برای حضور در مرحله نهایی جام جهانی و علیرغم کارشکنی ها و دشمنی های ترامپ و مقامات کشور میزبان برای حضور در آمریکا، با اتکا به ایمان و باور خود و به پشتوانه دعا و انرژی مثبت همه ایرانیان در سراسر جهان، با حضور قوی خود در میدان رقابت و کسب نتایج مقبول، ورق جدیدی را در تاریخ حضور ایران در جام جهانی رقم خواهند زد و انشاءالله این نتایج موجب افتخار و عزت هرچه بیشتر ایران عزیز خواهد بود.
سیدعبدالحمید احمدی - رئیس انجمن ورزشینویسان ایران
انتهای پیام
