به گزارش ایسنا، آنته ربیچ ستاره سابق تیم ملی کرواسی، یکی از متناقض‌ترین چهره‌های فوتبال این کشور است. او که با تیم ملی کرواسی به فینال جام جهانی ۲۰۱۸ رسید، پس از درگیری با زلاتکو دالیچ، دیگر هیچگاه به تیم ملی کشورش دعوت نشد.

با این حال، آنچه ربیچ را در زادگاهش وینجانی دونه به یک قهرمان تبدیل کرده، استعدادش در گلزنی نیست، بلکه قلب بزرگ اوست. به روایت لوورو شیندیک هم‌تیمی سابقش، ربیچ به طور مخفیانه بدهی کل روستا (۵۰۰ نفر جمعیت) را از اولین حقوق‌ کلان خود از فوتبال پرداخت کرد. پدر و مادرش (راننده کامیون و کارمند شهرداری) همان زندگی ساده را ادامه می‌دهند و ربیچ علاوه بر بازسازی کلیسای روستا، هزینه ساخت مرکز توانبخشی کودکان اوتیسم را نیز متقبل شده است.

ربیچ در دوران محرومیت از تیم ملی، همچنان توپ و تجهیزات ورزشی برای باشگاه‌های روستایی ارسال می‌کند و به همین خاطر به چهره محبوبی تبدیل شده است.

ربیچ بخش کلیدی ترکیب کرواسی بود که به فینال جام جهانی ۲۰۱۸ رسید اما پس از درگیری و اختلاف با زلاتکو دالیچ به تیم ملی دعوت نشده است. 

این یک تناقض بزرگ را به تصویر می‌کشد. فوتبالیستی که در شهر خود به خاطر قلب بزرگش دوستش دارند و به او احترام می‌گذارند اما از تیمی که روزی در بزرگ‌ترین صحنه فوتبال جهان برایش بازی می‌کرد، دور افتاده است.

او از سال ۲۰۲۵ در عضویت تیم هایدوک اشپیلت کرواسی بوده است. میلان و اینتراخت فرانکفورت مهمترین تیم‌های او در فوتبال اروپا بودند.

انتهای پیام