این آلایندهها، گازهای کمیاب و پیچیده نیستند بلکه شامل مونوکسید کربن، اکسیدهای نیتروژن و ترکیباتی هستند که در بسیاری از موارد، از قبل بهعنوان آلایندههای هوا شناخته شدهاند.
مشکل این است که نقش این آلایندهها در گرم شدن آبوهوا بهطور سیستماتیک از توافقنامههای بینالمللی که تعیینکننده میزان اندازهگیری، هدفگذاری و کاهش انتشار گازهای گلخانهای توسط کشورها هستند، حذف شده و بر اساس استدلال تحقیق جدید، زمان اصلاح این مشکل فرا رسیده است.
گازهایی که هیچکس آنها را حساب نمیکند
گروهی که در مرکز این تحقیق قرار گرفت، «گازهای گلخانهای غیرمستقیم» نامیده میشود. این نام کمی گمراهکننده است زیرا این مواد سیاره را گرم میکنند، اما این گرمایش با به دام انداختن مستقیم گرما مانند دیاکسید کربن نیست بلکه آنها واکنشهای شیمیایی در جو ایجاد خواهند کرد که غلظت متان، ازن و سایر عوامل گرمایش را افزایش میدهد.
دانشمندان دهههاست از این تاثیرات آگاه هستند، اما یک مانع مهم وجود دارد. زمانی که حدود ۳۰ سال پیش پروتکل کیوتو چارچوبی برای محاسبه و گزارش انتشار گازهای گلخانهای در سطح بینالمللی ایجاد کرد، شناخت دانشمندان از تاثیرات غیرمستقیم اقلیمی برخی گازهای گلخانهای هنوز به اندازه کافی کامل نبود. به همین دلیل، این نوع تاثیرات در محاسبات و مقررات آن زمان لحاظ نشدند.
این چارچوب که به «سبد گازهای گلخانهای» معروف است، از آن زمان تاکنون مبنای سیاستگذاری و گزارشدهی انتشار گازهای گلخانهای در جهان باقی مانده و در ادامه نیز در توافقنامه پاریس و کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد درباره تغییرات اقلیمی حفظ شده است.
سیاست اقلیمی منسوخ
این چارچوب برای انعکاس آموختههای علم در سالهای اخیر بهروزرسانی نشده است. نتیجه آن، نقطه کور قابلتوجهی شده که در بنیانهای سیاست اقلیمی جهانی تعبیه شده است.
محققان اظهار کردند: در میان تمام انتشارات ناشی از فعالیتهای انسانی که باعث گرم شدن آبوهوا میشوند، «گازهای گلخانهای غیرمستقیم» پس از دیاکسید کربن و متان، سومین عامل بزرگ گرمایش جهانی هستند و عامل مهمی در گرمایش جهانی محسوب میشود که مدتها از مباحث مربوط به سیاستهای اقلیمی کنار گذاشته شده است.
سومین منبع آلاینده
«گازهای گلخانهای غیرمستقیم» در سهم خود در گرمایش فعلی، پس از دی اکسیدکربن (CO۲) و متان قرار دارند. آنها از اکسید نیتروژن و همچنین هیدروفلوئوروکربنها، پیشی میگیرند.
منابع این گازها متنوع هستند. احتراق و فرآیندهای صنعتی بخش عمدهای از آن را تشکیل میدهند. بسیاری از اینها منابع پراکندهای هستند که در روایتهای انتقال انرژی که بر بحثهای اقلیمی حاکم است، جایی ندارند.
محققان اظهار کردند: اندازهگیری و کاهش «گازهای گلخانهای غیرمستقیم» برای مقابله کامل با تغییرات اقلیمی ضروری است؛ بهویژه اگر هدف، محدود کردن افزایش دمای زمین به کمتر از ۱.۵ درجه سانتیگراد تا میانه قرن باشد.
نظارت بر گازهای گلخانهای غیرمستقیم
محققان پیشنهاد نکردند که کشورها برای رسیدگی به این موضوع به ساخت سیستمهای کاملا جدید نیاز داشته باشند. برای بسیاری از گازهای گلخانهای غیرمستقیم، زیرساختهای نظارتی از قبل وجود دارد، زیرا همین مواد مدتهاست که به عنوان آلایندههای هوا تنظیم شدهاند.
بر اساس گزارش ارث، نتایج این تحقیق، مزایای فوری برای کیفیت هوا و بهداشت عمومی را به همراه خواهد داشت همچنین با منبعی از گرمایش جهانی که اغلب نادیده گرفته میشود نیز مقابله میکند.
نتایج این تحقیق در مجله «ساینس» (Science) منتشر شده است.
انتهای پیام
