به گزارش ایسنا، در روزهایی که نقاط مختلف تهران هدف حملات قرار گرفته بود، آنچه بیش از هر چیز در صحنههای امدادرسانی به چشم میآمد، همبستگی مردم بود. شهروندان برای کمک به آسیبدیدگان از یکدیگر سبقت میگرفتند؛ از آوردن آب و چای برای نیروهای عملیاتی تا مشارکت در کمک به همسایگان و آسیبدیدگان.
حسن اکبرنژاد راوی این خاطرات میگوید: در تمام ساعات عملیات، بزرگترین آرزویش این بود که ساختمانهای آسیبدیده خالی از سکنه باشند و زیر آوار کسی گرفتار نشده باشد. او از تلاش شبانهروزی نیروهای امدادی و خدماتی یاد میکند که باعث میشد آثار حملات در کوتاهترین زمان ممکن از سطح شهر جمعآوری شود و زندگی عادی به محلات بازگردد.
در بخش دیگری از این روایت، از حضور نیروهای آتشنشانی، هلالاحمر، اورژانس، مدیریت بحران و سایر دستگاهها سخن گفته میشود؛ نیروهایی که به گفته او در سختترین شرایط، بدون توجه به خطرات پیشرو، تنها به نجات جان مردم فکر میکردند. روایتی از ایثار و فداکاری که تصویری متفاوت از روزهای بحرانی تهران را به نمایش میگذارد.
انتهای پیام
