علی سیاسر در گفت وگو با ایسنا، افزود: در شمال استان یکی از مهم‌ترین برنامه‌های در دست اجرا، بازنگری و بهسازی شبکه‌های آب‌رسانی قدیمی منطقه سیستان است.   

وی ادامه داد: بخش قابل‌توجهی از این زیرساخت‌ها در دهه ۷۰ اجرا شده‌اند و اکنون نیازمند بازسازی و ارتقا هستند تا مشکلات افت فشار و قطعی‌های مقطعی آب در فصل تابستان به حداقل برسد.   

سیاسر اظهار کرد: در مناطق مرکزی استان نیز پروژه‌های متعددی برای آب‌رسانی به روستاهای شهرستان‌های خاش، سراوان، سیب و سوران و ایرانشهر در دست اجرا قرار دارد.   

وی افزود: در این مناطق تأمین آب از منابع زیرزمینی انجام می‌شود و در طرح‌های توسعه‌ای نیز همچنان استفاده از منابع زیرزمینی در دستور کار قرار دارد. 

مدیر دفتر توسعه آب‌رسانی روستایی سیستان و بلوچستان با اشاره به طرح‌های بزرگ جنوب استان گفت: مهم‌ترین و شاخص‌ترین پروژه‌های آب‌رسانی استان و حتی کشور در جنوب سیستان و بلوچستان در حال اجرا است.   

وی افزود: در این منطقه با استفاده از ظرفیت سدهای پیشین، زیردان، کهیر و خیرآباد، طرح‌های عظیم انتقال آب برای تأمین نیاز روستاهای نوار ساحلی و مناطق جنوبی استان تعریف شده است.   

سیاسر تصریح کرد: یکی از این طرح‌ها به طور کامل به پایان رسیده و در سایر طرح‌ها نیز خطوط انتقال آب در حال اجرا است و متناسب با تخصیص اعتبارات، روند پیشرفت پروژه‌ها ادامه دارد.   

وی ادامه داد: طرح انتقال آب از سد پیشین به مناطق دشتیاری و چابهار، طرح انتقال آب از سد کهیر به روستاهای شهرستان کنارک و همچنین پروژه‌های مرتبط با سدهای زیردان و خیرآباد از جمله مهم‌ترین طرح‌های زیرساختی حوزه آب‌رسانی روستایی استان به شمار می‌روند.   

مدیر دفتر توسعه آب‌رسانی روستایی سیستان و بلوچستان با اشاره به اعتبارات جدید حوزه روستایی اظهار کرد: یکی از اتفاقات مهم سال ۱۴۰۴، اختصاص اعتبارات ویژه تنش آبی روستایی به شرکت‌های آب‌وفاضلاب بود.   

وی افزود: این ردیف اعتباری پیش‌ازاین در اختیار شرکت‌های آب‌وفاضلاب قرار نداشت، اما از ابتدای سال گذشته اعتبارات قابل‌توجهی در این حوزه به استان‌ها اختصاص یافت که نقش مهمی در تسریع اجرای پروژه‌های آب‌رسانی ایفا کرده است.   

سیاسر خاطرنشان کرد: در حال حاضر حدود ۹۰۰ روستای استان از طریق آب‌رسانی سیار خدمات دریافت می‌کنند که بخش مهمی از پروژه‌های در حال اجرا با هدف کاهش این تعداد تعریف شده‌اند.   

وی ادامه داد: البته باید توجه داشت که همه این روستاها فاقد شبکه آب‌رسانی نیستند؛ بخشی از آن‌ها دارای شبکه هستند؛ اما به دلیل خشکسالی، کاهش منابع آب یا بروز تنش‌های فصلی ناچار به دریافت آب از طریق تانکرهای سیار می‌شوند.

انتهای پیام