چهارشنبه سوم تیر مصادف با نهم محرم، در میان این حضور گسترده، آنچه بیش از همه به چشم میآمد، پیوند نسلها در آیین سوگواری است، کودکانی که در کنار خانوادهها یا در صفوف کوچک هیأتها قدم برمیداشتند و تلاش میکردند همصدا با بزرگترها در عزاداری مشارکت کنند. این حضور، به گفته برخی شهروندان، تداوم یک سنت خانوادگی و فرهنگی در ارومیه است که سالهاست در قالب هیأتهای محلی حفظ شده است.
در حاشیه مسیرهای عزاداری، نذورات مردمی شامل آب، شربت و غذا میان عزاداران توزیع میشد؛ اقداماتی که بیشتر از آنکه جلوهای نمایشی داشته باشد، در سکوت و بیتکلفی برگزار میشد و بخشی از جریان همدلانه مراسم را شکل میداد.
نوحههای اجرا شده در هیأتها نیز عمدتاً بر محور وفاداری، سقایت و ایثار حضرت عباس(ع) متمرکز بود؛ مضامینی که فضای عمومی مراسم را از یک تجمع صرفاً آیینی، به یک تجربه جمعی از سوگ و همدلی تبدیل کرده بود.
تاسوعا در ارومیه، بیش از آنکه یک رویداد تقویمی باشد، به صحنهای از بازخوانی وفاداری تبدیل شده است؛ جایی که نام عباس(ع) نه فقط در نوحهها، بلکه در رفتار جمعی عزاداران نیز بازتاب پیدا میکند.
انتهای پیام
