این نماهنگ با مداحی کربلایی جعفر رضاپور و شعری از حجتالاسلام باقیزاده، با بهرهگیری از زبان گیلکی، خاطرات و باورهای مردمی را به تصویر میکشد که از کودکی با نام حسین(ع) بزرگ شدهاند و زندگی خود را با پرچم عزای او گره زدهاند.
شاعر در این اثر، از روزهایی میگوید که با آغاز محرم، خانهها سیاهپوش میشد، پرچمهای عزا از این سوی ایوان تا آن سوی ایوان برافراشته میشد و کودکان، پیش از آنکه راه رفتن را بیاموزند، در مجالس روضه و عزای امام حسین(ع) حضور پیدا میکردند. روضههای خانگی مادران و مادربزرگها، ذکر «حسین، حسین» پدربزرگها و شور نوجوانانی که در هیئتها سینه میزدند، بخشی از روایت این نماهنگ از زندگی عاشورایی مردم گیلان است.
در بخشهایی از این اثر، آیین سنتی علمبندان ماسوله، پخت و توزیع نذری و جلوههایی از حضور مردم در مراسم عزاداری به تصویر کشیده شده است؛ آیینهایی که هر ساله با فرارسیدن محرم، رنگ و بوی حسینی به شهرها و روستاهای گیلان میبخشد.
«ارسو» همچنین یاد و خاطره مادران و پدرانی را زنده میکند که خدمت به مجالس عزای سیدالشهدا(ع) را افتخار خود میدانستند و فرزندانشان را با محبت اهل بیت(ع) پرورش دادند. این اثر در کنار بازخوانی خاطرات محرم، همچنین با یادآوری شهدایی که به عشق اهل بیت(ع) تقدیم شدهاند به نقش فرهنگ ایثار و شهادت در گیلان نیز اشاره دارد و عشق به امام حسین(ع) را ریشه مشترک نسلهای مختلف این سرزمین میداند.
نماهنگ «ارسو» تلاشی برای روایت اشکها، دلدادگیها و سنتهایی است که سالهاست در سایه نام و یاد حضرت اباعبدالله الحسین(ع)، در جای جای گیلان جریان دارد.
انتهای پیام
