به گزارش ایسنا، در جریان انقلابهای بهار عربی در سال ۲۰۱۱، اولتراهای دو باشگاه بزرگ قاهره (الاهلی و زمالک) نقشی پررنگتر از هر حزب سیاسی در سرنگونی رژیم دیکتاتوری حسنی مبارک ایفا کردند. این گروهها که از سال ۲۰۰۷ به عنوان یک نهاد رسمی شکل گرفته بودند، تجربه خود را در نبردهای خیابانی و سازماندهی به کار گرفتند و به «نگهبانان انقلاب» ملقب شدند. اما پس از سقوط مبارک، مسیر تاریخی معکوس شد. دولت جدید با اعلام گروههای تروریستی و حوادث تلخ «فاجعه پورت سعید» (فوریه ۲۰۱۲، مرگ ۷۴ هوادار)، این گروهها را ریشهکن کرد. امروز، دیگر اثری از اولتراها در استادیومهای مصر نیست.
چگونه فوتبال به انقلاب برای سرنگونی یک رژیم دیکتاتوری در مصر کمک کرد
اگرچه زبان رسمی مصر عربی است اما تخمین زده میشود که در این کشور، که تمدن باستانی آن یکی از مهدهای فرهنگ غرب بوده بیش از ۲۰ زبان مختلف (شامل گویشهای بومی و خارجی) صحبت میشود. با وجود چنین تنوعی، زمانی در این کشور آفریقایی که مشخصه آن بیثباتی مکرر سیاسی و اجتماعی است، فوتبال و انقلاب زبان مشترکی داشتند.
در چارچوب بهار عربی (موجی از اعتراضات مردمی که پایان حکومتهای استبدادی در شمال آفریقا و خاورمیانه را خواستار بود)، اولتراهای دو تیم بزرگ قاهره را متحد کرد. اولتراها و گروههای هواداری الاهلی و زمالک، در انقلاب ۲۰۱۱ که موفق به سرنگونی رژیم حسنی مبارک (که نزدیک به ۳۰ سال قدرت را به طور دیکتاتوری در دست داشت) شد، نقشی بسیار برجستهتر از هر گروه سیاسی دیگر داشتند.
بیعلت نیست که الاهلی، محبوبترین باشگاه مصر، در سال ۱۹۰۷ به عنوان نماد مخالفت با سلطه بریتانیا در آن زمان متولد شد و به همین سرعت حمایت طبقات پایین را جلب کرد. در مقابل، رقیب سرسختش، زمالک، چهار سال بعد تأسیس شد و در گذشته به سلطنت و نخبگان بریتانیایی مرتبط بوده است. با این حال، در جریان اعتراضات ۲۰۱۱، هواداران هر دو تیم اختلافات خود را کنار گذاشتند و وحدت را پایهریزی کردند.
اولتراهای الاهلی و اولتراهای زمالک با تکیه بر تجربهشان در درگیریهای خیابانی و توانایی سازماندهیشان، پرچم انقلاب را برافراشتند و از شهروندان حمایت کردند. مهمترین لحظه حضور آنها، رویارویی معروف به «نبرد شترها» بود، که در آن نیروهای رژیم مبارک سوار بر اسب و شتر برای سرکوب معترضان به میدان تحریر یورش بردند و اولتراها از همه توان خود برای دفاع از مردم استفاده کردند. به خاطر این اقدامات، این گروهها به «نگهبانان انقلاب» ملقب شدند.
پس از ۱۸ روز آشوب در خیابانهای قاهره، سرانجام در ۱۱ فوریه ۲۰۱۱، مبارک استعفا داد و کشور وارد دوره جدیدی از بیثباتی سیاسی شد. پس از یک حکومت کوتاه به رهبری نیروهای مسلح، در ژوئن ۲۰۱۲، محمد مرسی به اولین رئیسجمهور منتخب دموکراتیک در تاریخ مصر تبدیل شد.
پس از سقوط مبارک، اولتراها به یکی از جمعیتهای تحت تعقیب دستگاه امنیتی مصر تبدیل شدند و ورود آنها به استادیومها در سال ۲۰۱۲ ممنوع شد و در سال ۲۰۱۵ یک دادگاه آنها را به عنوان «گروههای تروریستی» طبقهبندی کرد.
یکی از اتفاقات غمانگیز که آغازگر پایان کار این گروهها بود، «فاجعه پورت سعید» بود که در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۱۲ در ورزشگاهی به همین نام رخ داد. آن روز، ۷۴ هوادار الاهلی در یک ازدحام جمعیت در خروجی ورزشگاه جان باختند و حدود ۱۰۰۰ نفر مجروح شدند. این حادثه پس از درگیریهای شدید هواداران الاهلی با هواداران تیم محلی رخ داد.
بسیاری از هواداران، نیروهای امنیتی حاضر در استادیوم را به دلیل بسته نگه داشتن درها در حالی که مردم در حال خفگی یا له شدن بودند، به سهلانگاری و ناکارآمدی متهم کردند. آنها معتقد بودند این حادثه «انتقام» پلیس و رژیم سابق به خاطر انقلاب سال قبل بوده است. در مقابل، رسانهها مسئولیت را متوجه رفتار خشونتآمیز اولتراها دانستند.
ریشهکنی اولتراها
در نتیجه این وقایع شدید، مقامات تصمیم گرفتند لیگ را لغو و ورود تماشاگران را به ورزشگاهها برای شش سال ممنوع کنند. این ممنوعیت، رشد این گروهها را به شدت متوقف کرد. این تنشها نهایتاً به انحلال اولتراهای الاهلی و زمالک در سال ۲۰۱۸ انجامید.
انتهای پیام
