به گزارش ایسنا، بر اساس گزارشهای تاریخی، سه روز پس از واقعه عاشورا در سال ۶۱ هجری، زنان قبیله بنیاسد که در نزدیکی کربلا سکونت داشتند، هنگام عبور از بیابان، با پیکرهای پارهپاره و سرهای از تن جدا شده شهدا مواجه شدند. این صحنه تأثیر عمیقی بر آنان گذاشت و با اشک و ناله، بر پیکرهای مطهر شهیدان سوگواری کردند.
نکته قابل توجه این است که زنان بنیاسد برای تحقق دفن شهدا، پیشگام شدند. زمانی که مردان قبیله از ترس حکومت ابنزیاد، از دفن اجساد خودداری کردند، زنان خود بیل و کلنگ برداشتند و به سمت کربلا حرکت کردند. برخی گزارشها حاکی است که این زنان حتی مهریه خود را بخشیدند تا رضایت همسرانشان را برای این کار جلب کنند.
علمکشی یا علامتکشی، قدمتی دیرینه در فرهنگ عزاداری شیعیان دارد و به عنوان نمادی از استقامت و پیروزی در پیشاپیش دستههای عزاداری حرکت داده میشود. این آیین، ریشه در سنتهای کهن عزاداری دارد و در طول سالهای گذشته، با فراز و نشیبهایی همراه بوده است. برخی تاریخپژوهان، ریشه آن را به دوران آلبویه نسبت میدهند و در دوران صفویه و قاجاریه، تزئینات و شکل ظاهری علمها تکامل یافته است.
علمها که از فلز ساخته میشوند، دارای تیغههایی به تعداد فرد (معمولاً ۳، ۵، ۷ یا ۱۱ تیغه) هستند که بر روی آنها اسامی ائمه، فرازهایی از زیارت عاشورا یا اشعار آیینی نقش میبندد. علمداران با استفاده از کمربندهای مخصوص، این نمادهای سنگین را بر دوش میکشند و به عزاداری جلو میبخشند.
امسال نیز این آیین باشکوه در تهران از میدان قیام به سمت چهارراه سرچشمه و سپس به سمت بازار تهران برگزار شد. از صبح امروز مردم در مسیر حاضر بودند تا همچون هر سال با راه اندازی دسته های عزاداری پرچم کاروان حسینی(ع) را برافراشته نگاه دارند.
نکته قابل تأمل در برگزاری این مراسم در سالهای اخیر، توجه ویژه به نقش زنان بنیاسد در این واقعه تاریخی است. در برخی دستههای عزاداری، بانوان با حمل سبدهای حصیری نماد بوریا (کفنهای حصیری که شهدا در آن دفن شدند) و سر دادن شعار «یا زهرا، ما هرگز حسین را فراموش نمیکنیم»، یادآور فداکاری زنان بنیاسد در سومین روز محرم هستند.
مراسم امسال با همان شور و حال سالهای گذشته و با تأکید بر نقش بانوان در این حماسه تاریخی، جلوهای از ارادت عمیق عزاداران به سیدالشهدا(ع) را به نمایش گذاشت.
انتهای پیام
