به گزارش ایسنا، رسانه انگلیسی زبان در گزارشی تحلیلی مینویسد، حملات و هتک حرمتهای صهیونیستها علیه فلسطینیهای مسیحی که دامنه آن از قدس اشغالی تا جنوب لبنان گسترده شده، بیانگر پروژهای ایدئولوژیک برای پاکسازی قومی و دینی و مصادره هویت تاریخی فلسطین است.
وبگاه «میدل ایست آی» در این گزارشی به قلم جنان عبدو، حقوقدان و فعال حقوق بشر فلسطینی تصریح میکند، حملات نفرتپراکنی و تروریستی علیه مسیحیان فلسطین، اعم از زائران، نمازگزاران، روحانیون، راهبهها و اموال و مقدساتشان شامل اموال کلیساها، اماکن مقدسه و نمادهای دینی از نظر فراوانی و شدت، بهطور پیوسته در حال افزایش است.
به باور عبدو این جنایات آنطور که رژیم صهیونیستی در راستای سلب مسئولیت از خود ادعا میکند اقداماتی منفرد یا خودجوش نیستند بلکه جنایاتی از پیش طراحیشده هستند که توسط افراد و گروههایی - از جمله اعضای پلیس و ارتش - انجام میشوند که چارچوب ایدئولوژیک خود را از دکترین افراطی «صهیونیسم مذهبی» بهویژه جریان «حاردال» وام میگیرند. چهرههای شاخص این جریان، همچون بتسلئیل اسموتریچ، بخشی از ائتلاف حاکم کنونی را تشکیل میدهند.
این جرایم شامل توهین شفاهی، انداختن آب دهان به سوی شرکتکنندگان در مراسمهای مذهبی مسیحیان و اماکن مقدس، خشونت فیزیکی، یورش به اماکن مقدس و گورستانها و تخریب یا هتک حرمت آنها، تخریب مجسمهها و سنگ قبرها، نوشتن شعارهای نژادپرستانه، سنگپرانی، سرقت و آتشسوزی عمدی و تصرف ساختمانها میشود.
این حملات در سراسر مناطق تحت کنترل رژیم صهیونیستی انجام میشود، اما تمرکز ویژه آن در بخش قدیمی قدس اشغالی و محلههای آن بهویژه خیابان ویا دولوروسا و محله ارامنه است اما در عین حال سایر مناطق مسیحینشین در کرانه باختری، جوامع فلسطینی داخل اراضی اشغالی ۱۹۴۸ و نوار غزه نیز از این حملات مصون نماندهاند.
گسترش دامنه جغرافیایی تروریسم صهیونیستی
دامنه جغرافیایی این تروریسم صهیونیستی در سالهای اخیر گسترش نیز یافته، چنانکه در آوریل ۲۰۲۶ یک سرباز اسرائیلی در جنوب لبنان مجسمه حضرت مسیح (ع) را از ناحیه سر شکست و سربازی دیگر با گذاشتن سیگار روی مجسمه حضرت مریم (س) به آن هتک حرمت کرد. در میانه این دو رخداد، یک راهبه مسیحی نیز در قدس اشغالی در ۲۸ آوریل ۲۰۲۶ از پشت مورد حمله وحشیانه یک صهیونیست قرار گرفت و پس از افتادن روی زمین، در حالی که زخمی شده بود مورد ضرب و جرح قرار گرفت.
بر اساس گزارش کمیته عالی ریاستی امور کلیساها در فلسطین، بین سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳ میلادی، ۱۵۷ حمله از این دست ثبت شده که از این میان، تنها در سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۳۰ حمله صورت گرفته است. این جنایات شامل حملات علیه کلیسای «سن الیجا» در حیفا و دیر لاتین «فرشته مقرب جبرئیل» در المجیدل نیز هستند.
در غزه نیز گزارشها حاکی از هدف قرار گرفتن بیمارستان الاهلی العربی المعمدانی در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۳ با حدود ۵۰۰ شهید فلسطینی و همچنین تیراندازی تکتیراندازان اسرائیلی به یک مادر و دختر در داخل کلیسای کاتولیک «خانواده مقدس» در ۱۶ دسامبر همان سال است.
ایدئولوژی برتریطلب و قدرت سیاسی
به نوشته میدل ایست آی، این تشدید تروریسم سازمانیافته، با ارتقای جایگاه و مناصب چهرههای شاخص صهیونیسم مذهبی و انتصاب آنها به عنوان وزیر در کابینه رژیم بیش از پیش تغذیه شده است. جهانبینی آنها، خصومت دینی تاریخی را با سیاست ناسیونالیستی مدرن تلفیق میکند و مسیحیت را دشمن قوم یهود معرفی میکند. در صدر این جنبش، بتسلئیل اسموتریچ، وزیر دارایی و مسئول اداره مدنی در کرانه باختری در وزارت جنگ رژیم صهیونیستی قرار دارد که بهدنبال تبدیل اراضی اشغالی به سرزمینی بر پایه «قوانین تورات» است.
در این چشمانداز، غیریهودیان از حقوق برابر برخوردار نبوده و صرفاً به جایگاه «بیگانگان مقیم» تنزل داده میشوند؛ جایگاهی که پذیرش آن مشروط به تمکین آنان در برابر حاکمیت مطلق یهودی است.
حزب اسموتریچ همچنین در قبال هرگونه فعالیت مسیحی در قدس و سایر بخشهای اراضی اشغالی موضعی سختگیرانه اتخاذ کرده، در حالی که همین حزب کمکهای مالی و سیاسی گروههای انجیلی (اوانجلیکال) را میپذیرد، هرچند تاکید دارد که این حمایتها باید با احتیاط همراه باشد و نباید به انتشار باورهای انجیلی بینجامد.
در این چارچوب، خصومت با نمادها و حضور مسیحی هم برجستهسازی میشود و هم توجیه میپذیرد. با محو نمودن حضور دینی و کلیسایی مسیحیان، نزاع میتواند در برابر چشم غرب بهعنوان منازعهای صرفا با اسلام بازتعریف شود و بدین ترتیب، خصومت با مسلمانان و اسلامهراسی نیز تقویت گردد.
این جریان بهطور فزایندهای بر دستگاه امنیتی سیطره یافته است، - از جمله پلیس، پلیس مرزی و سازمان زندانها - که همگی مستقیماً زیر نظر ایتامار بن گویر، وزیر امنیت داخلی و متحد اسموتریچ، قرار دارند.
مصونیت از مجازات و تبعیض قضایی
جنان عبدو در ادامه این گزارش تاکید میکند افراطیهای صهیونیست با درک این واقعیت که با جنایت علیه مسیحیان با پاسخ قانونی روبرو نخواهند شد، خود را فراتر از قانون میدانند. قوانین رژیم صهیونیستی مجازاتهایی را برای جنایات ناشی از نفرت مذهبی و تروریسم پیشبینی کرده است. با این حال، در حالی که پلیس و دادستانی در جریان سرکوب قیام مه ۲۰۲۱ بهشدت از اتهامات نژادپرستانه علیه فلسطینیها استفاده کردند (۸۵ درصد کیفرخواستها علیه اعراب بود)، علیه افراطیهای یهودی که به مسیحیان حمله میکنند، کیفرخواستی صادر نمیشود. پلیس حتی تعهد قانونی خود برای آغاز تحقیقات جنایی بدون نیاز به شکایت شاکی را نیز نادیده میگیرد.
نمونه بارز این تبعیض، برخورد با سربازی بود که مجسمه حضرت مسیح (ع) را تکه تکه کرد. او میتوانست تحت پیگرد تروریسم یا جنایات نفرتمحور قرار گیرد، اما تنها به ۳۰ روز حبس انضباطی در یک بازداشتگاه نظامی محکوم شد. در مقابل، پلیس تحت امر بن گویر، در حالی که ورود اسقف لاتین به کلیسای قیامت را در مراسم مسیحی یکشنبه نخل ممنوع کرده بود، برای یورش وزیر کابینه امنیتی به صحن مسجدالاقصی محافظ فراهم کرد.
نقض سیستماتیک حقوق مذهبی
به گزارش میدل ایست آی، نقض حقوق مسیحیان تنها به خشونت فیزیکی محدود نمانده است. بر اساس گزارش کمیته عالی امور کلیساها، این موارد شامل توقیف حسابهای کلیسای ارتدوکس در قدس، وضع مالیاتهای سنگین بر اموال کلیساها، مصادره اموال کلیسای ارمنی و گسترش شهرکسازی و دستدرازی به زمینهای کلیساها مانند کلیسای ارتدوکس «دیر حجله» در نزدیکی اریحا میشود.
پس از هتک حرمت به مجسمه حضرت مسیح (ع) در لبنان با شکستن سر مجسمه، شورای اسقفهای کاتولیک اراضی مقدس خواستار اقدام قاطع برای پاسخگویی شد، اما بهجای مجازات شدید، حکمی سهلانگارانه صادر شد.
در این میان، گدعون ساعر، وزیر خارجه رژیم صهیونیستی، برای کم کردن از شدت رسوایی در سطح بینالمللی، یک مسیحی فلسطینی از یافا را به عنوان «فرستاده ویژه به جهان مسیحیت» منصوب کرد؛ اقدامی که با سکوت و بیاعتنایی کلیساها مواجه شد و صرفاً تلاشی صوری برای استتار تداوم سیاستهای دوگانه تلقی میشود. به این ترتیب در این گزارش میدل ایست برجسته شده که چطور رژیمی که در ظاهر بهدنبال تعمیق روابط با جهان مسیحیت است، در داخل، به افراطیون برای تداوم جنایات مبتنی بر نفرت و هتک حرمت مقدسات مسیحیان چراغ سبز نشان میدهد.
انتهای پیام
