به گزارش ایسنا، پایگاه خبری دیپلماسی مدرن در گزارشی نوشت: ظرف چند ساعت پس از اظهارات وزیر خارجه آمریکا، لهستان اعلام کرد که مذاکرات دفاعی دوجانبه با قدرتهای غیر ناتو را تسریع میکند. آلمان بیسروصدا سومین ابتکار مستقل تدارکات نظامی را اعلام کرد. پیام واضح بود؛ وقتی آمریکا تضمین امنیتی خود به کشورهای عضو ناتو و متحدان اروپاییاش را مشروط میکند، متحدان دیگر به آن اعتقاد ندارند و وقتی متحدان اعتقاد نداشته باشند، دیگر برای آن برنامهریزی نمیکنند. ناتو دهه آینده را به عنوان یک نهاد، زنده خواهد ماند اما ائتلاف امنیتی که در واقع وجود داشت، چیزی که آن را مهم میکرد، دیگر آن پویایی را نخواهد داشت.
ائتلاف ناتو از سال ۱۹۴۹ بر اساس یک فرض واحد فعالیت کرده است؛ تعهد آمریکا به ماده ۵ خودکار و بیقید و شرط است. ایالات متحده باید از هر عضوی که مورد حمله قرار گیرد، صرفنظر از اینکه آن عضو مبلغ «مناسب» را برای دفاع هزینه کرده باشد یا با ترجیحات آمریکا همسو باشد، دفاع کند. در دوره اول ریاست جمهوری دونالد ترامپ زمزمههایی از نادیده گرفتن این بند بلند شد اما هرگز به صراحت حرفی از آن نشد، دولت فعلی او اما به صراحت در حال کنار گذاشتن آن است.
چین نگرانی استراتژیک اصلی آمریکا به شمار میرود و کشورهای اروپایی تمایلی به حمایت از استراتژی مهار آمریکا در آسیا ندارند. ناتو برای جهانی طراحی شده بود که در آن امنیت اروپا و منافع آمریکا کاملا همسو بودند. این همسویی اکنون از بین رفته است.
مساله اساسی هزینههای دفاعی نیست. مشروعیت نهادی است.
لهستان در حال انجام مذاکرات دوجانبه موازی با ژاپن، هند و کره جنوبی در مورد همکاری دفاعی است. آلمان در حال تامین مالی سه طرح دفاعی مستقل اروپایی است. فرانسه صریحا در مورد استقلال استراتژیک اروپا بحث میکند. مجارستان در حال تعمیق روابط نظامی با چین و روسیه است در حالی که به طور اسمی در ناتو باقی میماند.
کشورهای اروپایی روابط نامتقارن، تقسیم بار نابرابر و محدودیتهایی را در مورد اقدام مستقل پذیرفتند زیرا چتر امنیتی آمریکا ارزش هزینه را داشت. هنگامی که این چتر به صراحت مشروط شود، اعضا دلیلی برای پذیرش عدم تقارن ندارند. آنها خواستار صدای برابر خواهند شد یا جایگزینهایی ایجاد خواهند کرد. هیچ یک از این گزینهها اتحاد را تقویت نمیکند.
ناتو وجود خواهد داشت. اما به عنوان یک ائتلاف سیاسی نه یک ائتلاف امنیتی که حفاظت متقابل را تضمین میکند. این نهاد به این دلیل باقی میماند که خروج، هزینههای دیپلماتیک دارد و به این دلیل که هیچ عضوی امروز جایگزین بهتری در دسترس ندارد اما به طور متفاوتی عمل میکند زیرا اعضا دیگر به آن اعتقادی ندارند.
انتهای پیام
