خبرنگاران ایسنا از حاضران در مراسم سه سؤال مشترک پرسیدند؛ اگر امروز فرصتی برای سخن گفتن با رهبر شهید داشتید، چه میگفتید؟ مهمترین میراث ایشان و امام خمینی(ره) را چه میدانید؟ و با چه احساسی در این مراسم حضور یافتهاید؟
بزرگترین میراث رهبر عزیزمان، استقلال و اتحاد ایران بود
یکی از آقایان حاضر در مراسم که به همراه کودک خردسالش حضور داشت، گفت: به تاسی از رهبر عزیزمان که نوه خردسالش شهید شد، دوست داشتم که با فرزند خردسالم در این مراسم باشم. بسیار خوشحالم که توفیق حضور در این مراسم را پیدا کردم و توانستم قطرهای باشم که به دریای خروشان ملت ایران پیوسته است. این کمترین کاری بود که میتوانستیم انجام دهیم.
وی گفت: بزرگترین میراث رهبر عزیزمان، استقلال و اتحاد ایران بود.
دوست داشتیم جانفدای رهبرمان باشیم
یکی از آقایان نیز گفت: دوست داشتیم جانفدای رهبرمان باشیم و برای ایشان پیشقدم شویم. اکنون نیز پس از رفتنشان، مایلیم اهداف و اندیشههایشان را ادامه دهیم.
رهبر عزیزم من را ببخش
یکی دیگر از بانوان حاضر در مراسم گفت: رهبر عزیزم من را ببخش؛ اگر خیلیها پشت سرت حرف زدند و من هیچ نگفتم؛ شرمندتم.
اگر همه مردم یکصدا باشند، میتوانیم نقشههای دشمنان خائن را خنثی کنیم
در ادامه این مراسم، پیرمردی که با وجود مشکلات جسمی و با تکیه بر عصا شرکت کرده بود، با صدایی رسا بر تداوم پیمان خود با آرمانهای نظام تأکید کرد.
وی با بیان اینکه تا آخرین نفس و آخرین توان، حامی ولایتیم، گفت: ما آمدهایم تا با سردادن شعار مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل، حمایت خود را از رهبر عظیمالشأن اعلام کنیم. اگر همه مردم یکصدا باشند، میتوانیم نقشههای دشمنان خائن را خنثی کنیم.
وی در پاسخ به سوالی درباره سختی راه با توجه به وضعیت جسمانیاش، گفت: این سختیها در برابر فداکاری شهدا ناچیز است؛ ما وظیفه داریم نگذاریم خون آنان پایمال شود.
قلب ملت ایران به یاد مظلومیت نوه ۱۴ ماهه رهبر سوخت
یکی از شرکتکنندگان که از استان خوزستان در این مراسم حضور یافته بود، ضمن ابراز تألم عمیق نسبت به درگذشت نوه ۱۴ ماهه رهبر انقلاب، با لحنی بغضآلود گفت: امروز قلب ملت ایران به یاد مظلومیت این کودک سوخت. پرسش ما از تاریخ این است که چگونه اینچنین مظلومیت خانواده رهبری را نادیده میگیرد؟
وی که از دیارِ شهدا خود را به تهران رسانده بود، با اشاره به مدت اقامت خود در تهران گفت: اکنون ۱۰۴ روز است که توفیق حضور در کنار مردم تهران را دارم و خود را خدمتگزار این مردم میدانم. من به عشق ایران و برای برافراشته ماندن این پرچم آمدهام؛ حضوری که فارغ از تمامی نگاهها، جناحبندیهای سیاسی و لباسهاست.
این شهروند خوزستانی با تمجید از همبستگی مردم تهران، خاطرنشان کرد: این صحنهها، تبلور عشق خالصانه به ایران است. من به این مردم افتخار میکنم که با وجود همه شرایط، اینچنین پرشور و آگاهانه در صحنه حاضرند و پیام وحدت را به گوش جهانیان میرسانند.
بزرگترین میراث رهبر شهید، وحدت و همبستگی و اتحاد بود
یکی دیگر از شهروندان که از حضور پرشور مردم به وجد آمده بود، گفت: به کل ملت ایران و امت اسلامی شهادت رهبر عزیزمان را تسلیت می گویم. من وظیفه خود دانستم که همراه خانواده در این مراسم شرکت کنم.
وی گفت: بزرگترین میراث رهبر شهید، وحدت و همبستگی و اتحاد و شعار مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل بود. ما از رهبر انقلاب ممنونیم و شرمنده شان هستیم.
برای رهبری دلتنگی می کنیم
یک تبعه افغانستان و از اعضای جبهه مقاومت فاطمیون که در مراسم وداع با رهبر شهید حضور داشت، گفت: برای رهبری دلتنگی میکنیم. برای هم پیمانی با آیت الله مجتبی خامنهای اینجا هستیم.
وحدت، میراثِ ماندگار رهبر شهیدمان است
یکی از بانوان جوان که در میان جمعیت حاضر بود، در حالی که اشک از چشمانش جاری بود، با صدایی لرزان در وصف رهبر فقید گفت: باور رفتن رهبر عزیزمان برایم سخت است و این اندوه چنان سنگین است که گویی بخشی از وجودمان را از دست دادهایم. اما ایشان همیشه به ما درسی بزرگ آموخت؛ درسی که حالا در این لحظاتِ بغضآلود، تنها چراغِ راهِ ماست و آن هم وحدت است.
وی گفت: اگر امروز ما اینجا هستیم، به حرمتِ آن وحدتی است که ایشان در تمام سالها برایش کوشید. شاید جسمشان دیگر در میان ما نباشد، اما «وحدت»، میراثِ ماندگاری است که رهبر عزیزمان برای ما به یادگار گذاشت تا با تکیه بر آن، در روزهای سختِ پیشِ رو، ایستادگی کنیم و نگذاریم آرمانهایش فراموش شود.
رهبر شهید، پدر مهربان ایران بود
در میان جمعیت حاضر، زن مسنی که به دلیل ناتوانی جسمانی بر روی ویلچر نشسته بود، با چشمانی اشکبار و لحنی لبریز از اندوه، در وداع با رهبر شهیدمان گفت: شب و روز در سوگ ایشان گریه میکنم؛ ایشان برای ما فراتر از یک رهبر، همچون پدرِ مهربانِ ایران بودند.
وی گفت: بزرگترین میراث رهبر عزیزمان ، زنده نگه داشتنِ مفهوم «ایثار» بود.
انتهای پیام
